Foto bij Sixteen • War.

In de spiegel kijk ik naar mijn outfit. Jane maakt mijn haren af. Jon had de nacht bij mij op de kamer doorgebracht. Ik durfde niet alleen te slapen. Jon was zich nu aan het opfrissen en omkleden in zijn eigen kamer. Hij zou me komen ophalen als het tijd was om te vertrekken. Ik zou zoals ik met Jon had afgesproken bij het begin van de oorlog aanwezig zijn, als een soort laatste redmiddel om mijn vader misschien tot zinnen te roepen. Toch wilde ik op de een of andere manier deelnemen aan deze oorlog.. Vechten voor mijn eigen vrijheid. Maar Jon liet het niet toe. Ik draai me om naar Jane. ''Ben je er klaar voor, Alyssa?'' ik knik. Mijn hart gaat als een gek tekeer in mijn keel. ''Ja...'' stamel ik. ''Ik hoop dat we winnen...'' stamel ik zachtjes. Ik pak mijn zwaard van het bed en steek hem in de houder die met een riem om mijn middel hangt. Ik hoor geklop op de deur. Mijn hart staat stil. Ik weet dat het Jon is. ''Alyssa, ben je klaar?'' vraagt hij. ''Ja... Kom maar binnen..'' zeg ik nerveus.Jon opent de deur. ''Ik zal jullie alleen laten..'' zegt Jane. Ze wilt weglopen. ''Jane?'' ze draait zich om. Ik loop naar haar toe en omhels haar. ''Ik zie je zo.'' zeg ik. Ze knikt. ''Doe voorzichtig, Alyssa.'' zegt ze. ''Dat beloof ik.'' zeg ik. Ik draai me naar Jon. ''Je ziet er goed uit, in zo'n kostuum.'' grijnst hij. Ik lach eventjes. ''Dankjewel.. Ik zal hem niet echt hoeven gebruiken..'' zeg ik. Hij haalt zijn schouders op. ''Toch staat het je.'' Ik lach. ''Jou staat het ook erg goed Jon.'' knipoog ik en bekijk hem. Hij pakt mijn hand. Ik kijk hem aan. ''Alyssa, wat zeggen we tegen de god van de dood?'' vraagt hij. ''Niet vandaag.'' zeg ik zelfverzekerd. ''Niet vandaag.'' herhaalt hij. Ik knik glimlachend. ''Ben je niet bang, Jon?'' vraag ik. Jon knikt. ''De avond voor een gevecht en de ochtend ben ik altijd nerveus.. Heb ik last van hartkloppingen en kan ik niet helder nadenken.'' zegt hij. ''Dat is normaal. Je weet niet of je het overleefd en dat is eng.'' zegt hij. Ik knik. ''Ik hoop dat je het overleefd.'' zeg ik. Hij knikt. ''Tuurlijk. Ik kan jullie niet achterlaten.'' zegt hij. Ik glimlach en volg hem naar buiten toe naar twee paarden die klaarstaan. Ik steek mijn voet in de stijgbeugel en klim op het paard. Ik aai hem even over zijn kop. Jon kijkt me aan. ''Laten we gaan..'' zegt hij. Ik knik en haal diep adem. In galop gaan we richting het slagveld. Onder de indruk kijk ik naar het enorme leger wat klaarstaat. ''Ik geef je een seintje, oke? Blijf maar bij heer Karstark staan.'' zegt Jon. Ik knik en neem met mijn paard plaats naast meneer Karstark. Hij knikt naar me. ''Vrouwe Blackwood.'' zegt hij. ''heer Karstark.'' zeg ik.
''Het is een mooie ochtend om bloed te zien vloeien.'' ik gruwel even van de uitspraak maar moet er ook een klein beetje om lachen. ''Dat zal vast rijkelijk gebeuren..'' zeg ik. Ik kijk om me heen. Naar de mannen op de muren die met bogen klaarstaan. Zij zullen pijlen schieten naar de ridders en soldaten van mijn vaders leger. Het valt even doodstil, dan blaast een van de mannen in het leger op de hoorn. Ik kijk om en volg dan de blikken van alle anderen. Het geluid van de trommels komen steeds dichterbij. De vlaggen van mijn huis en het huis van Sirgil komt tevoorschijn.
Ze stellen zich op in formatie. Ik kijk toe hoe Jon voor ons leger uit gaat staan.
''Jon Snow..'' roept mijn vader. ''Het is niet te laat. Geef mijn dochter terug en we besparen jullie.'' zegt hij. ''Het is kansloos! Wij zijn met meer mannen dan jullie zijn.'' roept Jon terug. ''Ik wil mijn dochter! Jullie hebben haar weggenomen uit Etheros! Ze hoort bij haar familie.'' zegt hij. ''Alyssa?'' hoor ik dan ineens mijn broers stem. ''Kom maar..'' hoor ik Jon. Ik geef mijn paard een zachte tik waardoor hij begint te lopen naar voren toe. De mannen van het leger gaan voor mij aan de kant. In een rustig tempo loop ik naar voren en ga ik naast Jon staan. Ik stap, gevolgd door Jon van mijn paard af.
''Alyssa, lieverd...Wat hebben ze je aangedaan?!'' hoor ik mijn vader. ''Ik wil niet weg, pap. Ik voel me vrij en gelukkig hier.'' zeg ik. Het leger barst in lachen uit. ''Die domme dochter van je weet niet wat ze zegt!'' lacht een van de mannen. ''Haal haar naar voren!'' roept mijn vader. Ik verwacht dat hij mij bedoeld maar er is beweging in voorlinie van mijn vader. Ik kijk Jon aan. Hij kijkt mij vragend aan. Mijn ogen worden groot als ik drie mannen, met Rose in hun handen aan zie komen lopen. Haar gezicht is bebloed. ''Wie is dat, Alyssa?'' vraag ik. ''Rose, mijn dienstmeid in Etheros. Ze hebben haar net zo lang mishandeld tot ze informatie zou geven..'' zeg ik tegen Jon. Mijn vader loopt naar voren en trekt zijn dolk. Mijn ogen worden groot. Jon grijpt mijn arm vast. ''Alyssa, dit wil je niet zien.'' zegt hij. Tranen vullen mijn ogen. ''Alyssa Blackwood! Dit is je laatste kans om hierheen te komen, of wil je Rose zien sterven?!'' Ik schud mijn hoofd. ''Laat haar gaan! Ze is onschuldig!'' roep ik terug. Mijn vader lacht. ''Ze wist hier vanaf en ze heeft ons niks gezegd.. Ze is alles behalve onschuldig.'' De klanken van Rose haar gejammer galmen over het doodstille slagveld. Mijn vader grijpt haar vast en houdt zijn mes op haar keel. ''NEE!!'' gil ik uit. Achter me hoor ik iemand van het leger roepen. ''Boogschutters, pijlen klaar!'' roept iemand. ''HOLD!'' wordt er geroepen. ''Laatste kans, Alyssa... 3..2..'' telt mijn vader af. ''Jon we moeten iets doen..'' zeg ik. ''We kunnen niks doen, tenzij-'' we worden onderbroken door een gil van Rose. Met grote ogen kijk ik toe hoe haar keel opengesneden is en ze in elkaar zakt op de grond. ''NEEE!! ROSE!'' gil ik hard. Ik voel tranen over mijn wangen lopen. Ik voel woede in mij opborrelen en trek mijn zwaard, waarna ik richting het leger van mijn vader wil rennen. Al snel voel ik twee grote armen om me heen. Ik kijk in Tormund zijn ogen. ''Dat is geen goed idee, kleine dame.'' zegt hij. Hij trekt me terug naar achter. Ik wil terugvechten maar Tormund is drie koppen groter als dat ik ben. Dat heeft geen zin. Jon kijkt me meelevend aan. Snikkend hang ik in Tormunds armen. ''Rose...'' kerm ik uit. Ik kijk over zijn schouder naar haar levenloze lichaam op de grond. ''LOS!!'' roep ik naar Bronn. ''LOS!!'' roept hij naar de boogschutters. Terwijl Tormund mij overdraagt aan de wachters die me meenemen naar binnen hoor ik de pijlen losschieten en veel geluid van paarden en zwaarden. Het gevecht is begonnen. Ik kijk op als ik ineens boven sta op de muur in plaats van de ruimte waar de vrouwen en ouderen zich bevinden en over het gevecht kan uitkijken. ''Wat doen jullie? Dit is niet de to-'' Mijn ogen worden groot als ik me omdraai naar de wachters en hun hoofden herken. Sirgil en zijn neef. ''Jij gaat met ons mee, mijn bruid.'' knipoogt Sirgil. ''NEE!'' gil ik. Ik kijk rond of ik iemand in mijn buurt zie, maar niemand is in mijn buurt. Ik trek mijn zwaard. ''Kom op Alyssa, wij trainen al ons hele leven.. Jij hebt nog nooit een zwaard vastgehad.'' lacht Sirgil. ''Probeer het zou ik zeggen.'' Ik ga staan. Sirgil's neef trekt zijn zwaard. ''Jullie weten dat je mij niet kan doden. Mijn vader zou jullie laten onthoofden.'' zeg ik. Sirgil's neef gaat met mij in gevecht. Behendig blokkeer ik hem meerdere keren en haal ik mijn zwaard langs zijn arm. ''Fuck!'' roept hij en grijpt naar zijn arm. Ik trap zijn zwaard weg die over de muur naar beneden valt. Ik kijk hem grijnzend aan. Ik pak zijn arm vast en steek mijn zwaard tegen zijn keel. Zijn ogen worden groot terwijl hij hapt naar adem. ''Valar Morghulis.'' grijns ik. Ik schrik van de bloedspetters in mijn gezicht.
''Valar Dohaeris.'' hoor ik een vrouwenstem achter me. ''Arya!'' zeg ik als ik me omdraai. ''Pas op, achter je!'' Arya draait zich vliegensvlug om en gaat in gevecht met Sirgil. Ik trek mijn zwaard terug en ren op Sirgil af. Ik geef hem een duw opzij. ''Geef het op Sirgil. Je weet dat je dit niet wint.'' zeg ik. ''Nooit. Ik neem je mee terug naar Etheros.'' zegt hij. Hij slaat zijn zwaard mijn kant op maar ik houd hem tegen. ''Wanneer snap je nou eens dat ik dat niet wil, idioot? Ik wil niet met jou trouwen!'' roep ik. Ik duw hem met al mijn kracht meer naar achteren richting het water. ''Doe het, Alyssa!'' roept Arya. Ik schop met mijn knie in zijn kruis waardoor hij in elkaar zakt. Hij trekt zijn dolk en maakt een snee in mijn been. De scherpe pijn giert door mijn lijf heen. Ik bijt op mijn tanden en pak op mijn beurt mijn dolk en steek hem in zijn maag. Ik geef hem een harde trap naar achteren en kijk samen met Arya naar beneden hoe hij in het water terechtkomt. Ik kijk hijgend naar Arya. Binnen een seconde omhelzen we elkaar stevig. ''We hebben een oorlog te winnen, vrouwe Alyssa.'' zeg ik. ''Let's do it, Arya Stark.'' knipoog ik. Ze grijnst. Ik trek een stuk stof van mijn blouse af en bind het strak om mijn been heen, zodat het bloeden hopelijk stopt en volg Arya ietwat moeizaam naar beneden. Het is één grote chaos daarbeneden.
Geschreeuw van mannen, geklink van zwaarden, pijnkreten, commando's door elkaar heen. Iedereen is aan het vechten.
Mijn ogen glijden door de groep, ik zie Jon in gevecht met drie mannen van mijn vaders leger. Ik wil te hulp schieten, maar Arya wordt naast me aangevallen. Ik help haar in het gevecht met de twee wachters en zoek Jon. Hij zakt naar de grond. Mijn hart staat stil. Jon mag niet sterven. Ik ren op de wachters af en steek van achteren mijn zwaard in een van de wachters zijn rug. Hij zakt in elkaar. Jon kijkt me aan. ''Alyssa.. Wat doe je hier?'' vraagt hij. ''Jou redden, Snow.'' zeg ik terug. Hij grijnst. ''Ga je me nog helpen?!'' vraag ik. Hij staat moeizaam op. Ik richt me op een van de wachters en raak met hem in gevecht. Hij is sterker en beter dan dat ik ben en aan de winnende hand. Hij duwt mijn zwaard uit mijn handen en grijpt me vast, maar dan worden zijn ogen groot. Ik kijk naar beneden en zie hoe er een zwaard uit zijn borst komt. Zodra de wachter wegvalt zie ik Jon voor me staan. Hijgend kijken we elkaar aan. Hij pakt mijn zwaard en gooit hem naar me toe. Ik vang hem en draai me om. ''Alyssa, stel jezelf alsjeblieft veilig.'' zegt hij. ''Jon, ik kan helpen.'' roep ik terug. ''Ik wil je niet kwijt, Alyssa.'' roept hij. Mijn hart staat stil. ''Luister alsjeblieft naar me Lizzy. Ik wil je niet kwijt.. Oké?'' zijn stem klinkt smekend. Ik knik eventjes. ''Oké..'' stamel ik en knik. ''Jon?'' hij kijkt me aan. ''Niet vandaag.'' zeg ik. ''Niet vandaag.'' knikt hij. ''Bronn!!'' roept hij en wenkt naar mij. Bronn loopt naar me toe. ''Wat doe je hier?'' ik kijk toe hoe Jon zich omdraait om verder te vechten en laat me meeslepen door Bronn terwijl ik hem uitleg wat er is gebeurd. Onderweg raken we in gevecht met enkele soldaten. ''Je bent goed, dame.'' grijnst Bronn. Ik grinnik even. ''Jij anders ook.'' zeg ik. ''Doe je helm af!'' zegt hij tegen de wachters die in het kasteel staan. Ik ken de twee meteen. Ze zijn de persoonlijke wachters van de Koning. ''Breng vrouwe Alyssa naar Samwell Tarly, ze moet verzorgd worden..'' zegt hij. Ik kijk op als een van de wachters mij optilt en me meeneemt. Het moment dat de adrenaline wegzakt voel ik de scherpe pijn in mijn been pas. Ik leg mijn hand erop en voel het bloeden. De wachters openen Samwell's kamer. Hij kijkt verschrikt op. ''Alyssa!'' zegt hij terwijl ik neergelegd wordt op het bed. Hij haalt het stuk stof van mijn been. ''Au.... '' roep ik terwijl ik mijn been grijp. Het bloeden neemt weer toe. ''Dit moet ik dichtmaken.'' zegt hij. ''Hier, neem wat papavermelk..'' zegt hij. Ik schud mijn hoofd en duw het flesje weg. ''Zonder.'' zeg ik. Hij knikt en pakt zijn spullen om de wond op mijn been te dichten. Ik bijt op mijn tanden maar schreeuw het af en toe uit van de pijn. ''Sorry Alyssa.'' zegt hij. ''Geeft nie- AU!'' roep ik. ''Klaar.'' zegt hij. Ik haal opgelucht adem terwijl hij mijn been schoonmaakt. ''Is Jon, oké?'' vraagt hij. Ik knik. ''Ja...'' zeg ik. ''En de rest, Davos, Tormund, Bronn?'' ik knik. ''Allemaal nog in leven...'' stamel ik. Sam zucht opgelucht. ''Dat is goed..'' zegt hij. Ik knik en kijk naar buiten.


Het hoofdstuk waar ik tot nu toe het meest trots op ben!! Maar ook wel moeilijk was om goed te beschrijven.. Hope you like it!! <3


Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen