Caleb POV.

Er zijn een paar weken voorbij gegaan en vandaag gaan Bill en ik een weekje op vakantie. Monica gaat als enige van de kinderen mee, dat omdat ze nog steeds liever alle tijd bij ons is.

Wanneer we bij het resort zijn aangekomen kijkt Monica haar ogen uit. "Kijk dat zwembad papa!" Roept ze uit.

"Mooi he liefje," zeg ik waarna ik mijn arm om Bill heen leg en ik voel hoe hij zijn hoofd op mijn schouder legt.

Na even gaan we dan naar onze kamer en ik zie Bill wat rondkijken. "Caleb? Vindt je mij een zeur?" Vraagt Bill dan.

"Nee, liefje, natuurlijk niet. Ik snap dat je niet altijd gelukkig kunt zijn," zeg ik.

"Maar ik heb het al te lang," zegt Bill zachtjes en ik druk een kus op zijn wang.

"En dat is waarom ik je wil proberen op te vrolijken. Ik hou van je," zeg ik en Bill knikt.

"Papa's! Gaan we zwemmen!?" Roept Monica vrolijk uit en ik kijk even naar Bill die knikt.

"Dat gaan we doen, doe je zwemkleding maar aan," zeg ik en ik pak haar badpak en geef die aan haar. "Als je hulp nodig hebt roep ons dan maar," zeg ik en Monica knikt waarna ze de badkamer in loopt en Bill en ik trekken snel onze zwembroek aan.

Zodra Monica ook klaar is vertrekken we naar buiten en Monica springt gelijk het zwembad in waarna Bill en ik langzaamaan ook het water in gaan. "Papa, kijk, ik kan onder water zwemmen!" Roept Monica vrolijk uit waarna ze dat voordoet en ik kijk even naar Bill en zie een voorzichtige glimlach op zijn gezicht.



Die avond in bed kruipt Bill dicht tegen mij aan. "Dank je dat je dit voor mij hebt gedaan. Ik voel mij langzaam weer wat beter," zegt hij en hij drukt zijn lippen op die van mij en zo blijven we een tijdje zoenen totdat Bill ineens mijn boxer naar beneden trekt.

"Ik ben er weer klaar voor," zegt hij en ik knik even waarna we opnieuw wat zoenen waarna Bill op mijn lid gaat zitten en begint te bewegen.

Wanneer we allebei zijn klaargekomen legt hij zich dicht tegen mij aan.


De volgende ochtend gaan we beneden ontbijten met Monica. "Zou ik dit lusten?" Vraagt ze en Bill lacht even.

"Ik denk het wel, papa Caleb en ik zijn er in ieder geval dol op," zegt Bill en Monica knikt.

"Dan probeer ik dat," zegt ze vrolijk en mij doet het goed om Bill weer wat te zien opleven. En dan zitten we nu pas op dag 2 van de 10. Wanneer we dan aan een tafeltje gaan zitten gaat Bill bij mij op schoot zitten en ik glimlach terwijl ik mijn armen om hem heen leg. Ik hoop dat deze opleving niet voorbij gaat zijn wanneer we uiteindelijk weer terug thuis zijn, want hoe graag ik hem ook het hele jaar mee zou nemen op vakantie, als dat hem helpt, mogelijk is het helaas niet.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hugh
    Ik hoop het ook voor hem

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen