Tom POV.

"Bill, na mijn werk zal ik de kinderen ophalen van school en thuisbrengen, daarna ga ik naar Leon en blijf daar eten en slapen om voor Martin te zorgen, maar daar staat tegenover dat ik morgen zodra ik in de ochtend thuiskom de rest van de dag met jou kan doorbrengen, want geen werk," zeg ik en Bill knikt.

"Dat is goed schat," zegt Bill en hij geeft mij een zoen. "Ik moet je morgen wel wat vertellen," zegt hij dan.

"Dat kan nu toch ook?" Vraag ik.

"Nee, liever wanneer we wat meer tijd hebben," zegt Bill waarna ik begrijpend knik.

"Okay, dan bespreken wat het ook is morgen," zeg ik waarna ik de rest van mijn boterham op-eet om daarna de kinderen naar school breng en daarna ga werken.



Die middag wanneer ik de kinderen heb thuisgebracht ga ik naar Leon en hij kijkt mij verbaasd aan. "Je wist toch dat ik zou komen?" Vraag ik.

"Ja, maar ik dacht dat je, je had bedacht door mijn gevoelens voor jou enzo," zegt Leon en ik lach even.

"Ik zei toch dat onze vriendschap er niet door zou veranderen. Ik blijf met je omgaan zoals ervoor," zeg ik en Leon knikt even waarna hij mij binnenlaat.

Ik loop gelijk door naar Martin en zie dat hij wakker is dus pak ik hem uit zijn bedje. "Hij was veel wakker vannacht," zegt Leon en ik knik even en geen Martin dan een kusje en leg hem weer terug. "Christina eet vandaag niet mee, ze is van plan naar de stad te verhuizen met haar twee dochters, dus die is daar vooral mee bezig," zegt Leon en ik knik even.

"Ga je haar niet missen dan? Ik bedoel, naar mijn weten zijn jullie al jullie hele leven samen," zeg ik.

"Ja, natuurlijk ga ik mijn twin missen, maar het is niet anders. Het is ook niet dat ik haar nooit meer ga zien," zegt Leon en ik knik even.

"En als je haar mist ben je natuurlijk altijd welkom bij mij of Bill wanneer geen van ons hier is op dat moment," zeg ik en Leon knikt dankbaar.

"Ik ga maar koken. Als George, Jamie of Martin begint te huilen regel jij het dan?" Vraagt Leon en ik knik.

"Natuurlijk, geen probleem," zeg ik en Leon knikt waarna hij naar de keuken gaat.


Een half uur later is het eten klaar en ik pak George op en zet hem in de kinderstoel waarna ik tegenover Leon plaatsneem aan de tafel. Leon zet het eten wat hij voor George heeft gemaakt bij George neer en hij voert hem. Ik begin aan mijn eten en wanneer Leon klaar is met George begint ook hij te eten. Tijdens het eten beginnen Martin en Jamie te huilen en ik sta gelijk op.

"Ik ga wel, ik heb toch genoeg gehad," zeg ik en Leon knikt dankbaar waarna ik naar boven ga en eerst pak ik Martin en breng hem vast beneden waarna ik Jamie ook haal.

"Ik maak de flesjes wel klaar, dan ruimen we daarna de tafel wel af," zegt Leon en ik knik even.


Die avond, wanneer de kinderen terug slapen ga ik de badkamer in waar ik mij uitkleed wanneer de deur ineens opengaat. "Oh, sorry, sorry," zegt Leon gelijk en hij draait zich gelijk weg.

"Het is okay, mannen onder elkaar. We kunnen tegelijk douchen, je hebt een ruime douche," zeg ik.

"Weet je het zeker?" Vraagt Leon zachtjes en ik knik vastbesloten en stap vast onder de douche en even later stapt Leon ook onder de douche.

"Ik help je wel met wassen," zeg ik dan.

"Doe je dat bij al je vrienden?" Vraagt Leon dan.

"Alleen mijn bestie met wie ik een kind heb," zeg ik lachend waarna ik hem begin te wassen en daarna mijzelf waarna we tegelijkertijd onder de douche uitstappen en ons afdrogen.

Wanneer we allebei onze boxer aan hebben kijkt Leon mij even aan. "Tom, als je op deze manier met mij om blijft gaan wordt het voor mij wel heel moeilijk om mij in te houden," zegt Leon en ik knik even.

"Sorry, ik dacht daar even niet over na. Ik slaap wel in de logeerkamer dan in plaats van bij jou op de kamer," zeg ik.

"Nee, dat is geen probleem, ik heb het bed apart gezet dus dan is het okay voor mij," zegt Leon waarna ik knik.

"Nogmaals sorry," zeg ik dan en Leon knikt waarna ik de badkamer uitloop.


De volgende dag zit ik met Bill in de tuin terwijl de kinderen aan het spelen zijn en Andrew en Faith bij ons op schoot zitten. "Je wou vandaag wat vertellen?" Vraag ik en ik zie Bill op zijn lip bijten. "Kom op Bill, zo erg kan het toch niet zijn?" Vraag ik.

"Ik moet voor werk één maand terug naar Duitsland," zegt hij dan.

"Wat!? Zeg mij dat je nee hebt gezegd," zeg ik.

"Ik moet wel Tom. Het is maar eenmalig, beloofd," zegt Bill.

"En de kinderen dan? Die willen echt niet dat jij een maand weggaat," zeg ik.

"Tom, denk jij dat ik weg wil bij de kinderen? Bij jou? Natuurlijk niet. Het is maar één maand. In de afgelopen jaren ben ik er toch nooit heengegaan voor werk? En in de toekomst zal dat ook niet meer nodig zijn. Die ene maand is niet anders," zegt Bill en ik zucht even.

"Wanneer vertrek je?" Vraag ik.

"Overmorgen," zegt hij.

"En je dacht niet dat je het dan eerder had moeten vertellen?" Vraag ik.

"Sorry, ik durfde het niet," zegt hij en ik knik even.

"Okay, het is al okay, die ene maand overleven we wel," zeg ik dan en Bill knikt even. "Ik ga dan wel met de kinderen die ene maand bij Leon logeren, hij heeft ruimte genoeg, want anders is het ook haast onmogelijk om Martin te zien," zeg ik en Bill knikt.

"Dat is goed Tomi, ik videobel je wel elke dag, jou en de kinderen. Het is niet hetzelfde als vroeg he toen ik wegbleef en uiteindelijk niks meer heb laten horen," zegt Bill en ik knik.

"Dat weet ik Bill," zeg ik waarna ik zijn hand vastpak. Het komt wel goed, één maand is zo voorbij.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha dat gaat fout
    Jou kenden een beetje

    3 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen