Foto bij 2

22/12/2015

'Happy birthday to you, happy birthday to you, happy birthday happy birthday, happy birthday to you'. Zachtjes voel ik 2 handjes mijn arm vastpakken terwijl mijn ogen langzaamaan open gaan. 'Thanks Jackson. Heb je goed geslapen?' Ik hoef alleen maar naar zijn gezicht te kijken om te realiseren dat dit niet het geval is. Hij liegt en geef aan dat hij prima heeft geslapen. Hij weet hoe hij moet liegen. Iets te goed als je het aan mij vraagt. Samen lopen we naar beneden om een ontbijtje klaar te maken. Fijne 17e verjaardag.

Na samen een boterham te hebben gegeten en ons klaar te hebben gemaakt gaat de deurbel. Ik twijfel of ik de deur moet openen, mijn oom en tante liggen namelijk nog in hun bed. Op het moment dat ik besluit om het te laten voor wat het is wordt er nogmaals aangebeld. Ook wordt er hard op de voordeur geklopt. Wanneer ik een kreun hoor vanuit boven ren ik zo snel mogelijk naar de voordeur en trek deze open. Er staat een postbode geïrriteerd voor de deur en zucht op het moment dat ik de deur open gooi. 'Ja de deur gevonden? ik ben op zoek naar mevrouw M. Green, kunt u deze voor mij halen'. Ik kijk bij het horen van de achternaam verschrikt op. 'Dat ben ik, hoezo?' Een aangetekende brief verschijnt in mijn ooghoek. 'Hier moet voor worden getekend. Heeft u iets van een ID kaart waaruit blijkt dat u de juiste persoon bent?'. Achter mij heeft Jackson zich verstopt om mee te luisteren. Wanneer ik hem zie blijkt dat hij mijn tas vast heeft. Ik pak mijn tas van hem aan en haal mijn ID kaart eruit. Wanneer ik mijn ID kaart aan de postbode heb laten zien en een krabbel heb gezet krijg ik de aangetekende brief in mijn handen gedrukt. Zo zachtjes mogelijk doe ik de deur achter mij dicht en steek ik mijn ID en de brief in mijn tas. Op het moment dat ik de spullen in mijn tas steek hoor ik iets boven aan de trap. Shit, het is mijn oom. Ik loop snel met Jackson naar de woonkamer waarbij ik mijn tas verstop onder mijn jas aan de kapstok. Precies op het moment dat Jackson en ik gaan zitten aan de eettafel om onze thee op te drinken stormt mijn oom de kamer binnen. 'Wie is er net aan de deur geweest? Wat moesten ze? Wat heb jij gedaan. Je weet dat je de deur niet zomaar open mag doen en al helemaal niet als wij jou daar geen toestemming toe geven'. Ik kijk hem bang aan en probeer zo snel mogelijk een leugen te bedenken. Jackson is mij echter voor. 'Het was een deurwaarder papa. Hij vroeg of jij of mama thuis waren. Melissandre heeft aangegeven dat jullie er niet waren en dat wij niet wisten wanneer jullie thuis zouden zijn'. Goedkeurend kijkt mijn oom mij aan. 'Dus je leert het toch meisje. Nou, vooruit dan maar. Nu zo snel mogelijk mijn huis uit en zorg ervoor dat je voor het avondeten thuis bent. Het eten is al duur genoeg en om ook nog eens een deel voor jou te moeten bewaren terwijl je er niks van eet maakt het niet veel beter'. Zo snel mogelijk grijp ik mijn jas van de kapstok waarbij ik mijn tas zo onopvallend mogelijk onder mijn jas verstop. Ik ren nog net niet de voordeur uit en loop de straat uit naar de enige plek die ik op dit moment kan bedenken. Op naar de bieb.

Reacties (1)

  • koekjesbij

    😯 Mooi geschreven!

    10 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen