My dear Melissandre,

First of all, I hope you have a wonderful birthday.

My name is Jane Mary Grace Green, your grandmother. I am writing you this letter because you deserve the truth.

Almost 18 years ago your dad came by my hose and told me he was leaving Bristol. His girlfriend, your mother, was happily pregnant with their first child, which turned out to be you. Your father was born in the UK but decided to marry your mother who still lived in The Netherlands. He told me he would do everything within his powers to make your mother move to the UK, but unfortunately, it never happened.

As you know your parents where divorced by the time you were 4 years old. Your father came back to Bristol when your mother told him to never come to The Netherlands ever again. I want you to know that your father is still alive.

I know your mother was unable to take care of you and gave full custody to your aunt many years ago. I have had contact with your aunt an told her about your father. She told me that you can come to England and see him.

You will find a plane ticket to England in this envelope. I hope I will meet you soon to wish you a very happy birthday.

With lots of love.
Your grandmother



Keer en keer lees in de brief opnieuw. Dit is een grap toch? Mijn vader die nog leeft? Een oma waar ik nog nooit iets over heb gehoord? Mijn tante die van beide af weet? Ik stop de envelop terug in mijn tas en tussen de studieboeken zodat deze thuis niet kan worden gevonden. Als ik niet opschiet moet ik nog doorlopen ook om op tijd te komen voor het avondeten. Het is precies half 6 op het moment dat ik de deur van de bibliotheek uitloop en nog even gedag zeg tegen Annemiek. Wanneer ik op mijn telefoon kijk zie ik dat ik al 2 gemiste oproepen heb. Shit, we eten toch pas om 6 uur.

Hijgend steek ik mijn sleutel in de voordeur. Ik hoor vanaf buiten de ruzie al die binnen aan het ontstaan is. Snel ren ik naar mijn kamer waar ik mijn spullen op het bed gooi en meteen weer naar beneden ren. 'Zo eindelijk, heb je toch maar besloten om ons te vergezellen tijdens het eten'. Ik kijk snel op de klok, 10 voor 6. 'Ik dacht dat we om 6 uur zouden eten. Het spijt me'. Ik ga zitten op mijn plek naast Jackson. Op de eettafel liggen, onder de pannen, 2 ongeopende enveloppen. Ik kijk Jackson aan en weet voldoende, weer problemen over geld. Tijdens het eten is het stil, tot de huistelefoon afgaat. Mijn tante staat op om de telefoon op te pakken wanneer mijn oom boos opstaat. 'Als je die telefoon nu oppakt kan je meteen vertrekken'. Stil loopt mijn tante terug naar haar stoel. De telefoon gaat nog 3 keer over waarna een oorverdovende stilte terugkeert. Het motto van mijn oom 'Wanneer er geldproblemen zijn, altijd doen alsof je niet thuis bent. Wanneer je ze niet te spreken krijgt weet je ook niet van de problemen. Zo kunnen ze je niks maken'.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen