Foto bij 5

10/01/2016

Na dagen te hebben getwijfeld is mijn beslissing gemaakt. 5 dagen na het ontvangen van de brief is mijn tante naar mij toe gekomen. Ze gaf mij aan dat ik, als ik mijn vader wou zien na al die jaren, dit de beste mogelijkheid was. Samen hebben we een besluit genomen om mijn oom de halve waarheid te vertellen. De locatie is niet aan hem doorgegeven, wel is er besloten te vertellen dat ik ruim een week weg ben. Zo snel als ik kan pak ik een koffer in. Het vliegtuig vertrekt over 3,5 uur en het is nog ruim een uur met de trein om bij Schiphol aan te komen. De vlucht zal maar 1 uur en 10 minuten duren dus lang ben ik niet onderweg. Wanneer ik aankom op Bristol zal ik worden opgehaald door een taxi en naar het juiste adres worden gebracht. De spanning begint nu wel te komen.

Wanneer ik de aankomsthal binnen kom gelopen kijk ik even verdwaald om me heen. Alles is en voelt anders waardoor ik al 3 keer de verkeerde kant op ben gelopen. Na nog ongeveer 3 rondjes te hebben gelopen zie ik ik iemand in mijn ooghoek mijn kant op lopen. De man heeft een wit bord in zijn hand waar mijn naam op staat. Op het moment dat de man vlakbij staat hoor ik hem mijn naam vragend uitspreken. Snel kijk ik hem aan en knik, waarna we samen richting een taxi lopen. Na een rit van ongeveer 20 minuten stopt de auto in een relatief normale straat. Geen dure vrijstaande huizen op kilometers afstand zoals je in films ziet maar meer rijtjeshuizen. Ik stap uit de taxi en bel aan bij de voordeur waar ik ben afgezet. Na gestommel achter de deur klinkt een klik en wordt de deur voor mijn neus open getrokken.

Achter de deur staat een man verbaasd te kijken. 'How can I help you?' Ik kijk hem net zo verbaasd aan en begin te twijfelen of ik wel bij het juiste huis sta. 'I'm sorry. I am looking for the Green family, do you know where I can find their house?' De man kijkt mij nogmaals verbaasd aan. 'Yes I am Aiden Green, how can I help you?' Mijn hoofd begint te tollen. Aiden Green? Zo heet mijn vader. De man kijkt mij nu steeds geïrriteerder aan maar beseft zo te zien niet wie ik ben. 'Hi. My name is Melissandre. I've received a letter from Mrs. Green'. Op het moment dat ik mijn naam vertel zie de gezichtsuitdrukking van mijn vader compleet veranderen. 'Melissandre.. That's my daughters name.. Is is it true.. Are you my... daughter?' Ik zie tranen in de ooghoeken van mijn vader verschijnen terwijl hij mij in een knuffel trekt. Tegelijkertijd beginnen ook in mijn ooghoeken tranen te ontstaan. Ik had nooit verwacht ooit nog met zoveel liefde te worden onthaald.

Na een kleine 5 minuten hoor ik een vrouw mijn naam noemen. 'Melissandre, are you here? Are you really here?' Na mijn vader wordt ik nu in een knuffel getrokken door wat blijkt mijn oma. Nadat bij ons alle 3 de tranen zijn opgedroogd wordt ik meegetrokken naar binnen. Mijn koffer wordt van mij overgenomen en naar boven gebracht. Ondertussen wordt ik neergezet op een bank waar meteen wordt gevraagd wat ik wil drinken en of ik wellicht trek heb na de reis. Nadat ik aangeef wel een kopje thee te lusten wordt er alles aan gedaan om deze zo snel mogelijk klaar te maken. Gedeeltelijk ontdaan van alle indrukken kom ik langzaam aan een beetje bij terwijl ik kijk naar de foto's welke aan de wand hangen. Een van de foto's komt mij erg bekend voor. Het is een foto die is gemaakt op mijn vierde verjaardag. In een blauwe prinsessenjurk met een pet van mijn vader steek ik net mijn handen vol in een taart. Dezelfde foto zit ook in een fotoboek welke ik heb meegenomen op het moment dat ik bij mijn oom en tante kwam te wonen. Het fotoboek zit vol met foto's uit de goede tijd waarin mijn ouders nog van elkaar hielden. Niemand had verwacht dat het 7 maanden nadat deze foto was gemaakt helemaal mis zou lopen.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen