17/04/2018

Het is ondertussen een week geleden dat mijn grootste nachtmerrie realiteit is geworden. Er is een rekening op de mat gevallen welke ik nooit uit mijzelf kan betalen. Om niet in dezelfde problemen te komen als mijn oom en tante heb ik besloten om de studie uiteindelijk niet door te zetten. Sinds ik voor het blok ben gezet door de decaan en ik het besluit heb genomen merk ik dat het mentaal niet goed gaat. Ook Jackson en mijn tante hebben aangegeven dat ik niet dezelfde Melissandre ben als de afgelopen jaren. Sinds ons verblijf bij Annemiek in 2015 is er vrij snel een huis geregeld waar mijn tante in kon trekken. Sinds de eerste dag dat mijn oom niet meer in beeld was door zijn problemen gaat het goed. De problemen, ruzies en geldzorgen zijn verleden tijd en de enige zorgen die er tot een week geleden waren gingen over de opleidingen van Jackson en mij. Jackson is goed bezig op de basisschool en zal volgend jaar zijn CITO toets moeten doen. Waar er 3 jaar geleden werd aangegeven dat hij een zware leer achterstand had waarmee het voor hem moeilijk zou zijn om überhaupt een middelbare school opleiding te kunnen volgen, is er tijdens het laatste gesprek op school besproken dat hij hoogstwaarschijnlijk kan beginnen op een VMBO-T opleiding. Voor mij zijn de eindexamens, na mijzelf vele uren op te sluiten in mijn kamer om te studeren, positief afgerond waardoor ik mijn diploma binnen heb gehaald.

Na vanmorgen gebeld te hebben met met DUO blijkt dat ik voor nu nog niet hoef te gaan beginnen aan het afbetalen van de studieschuld. Als ik na 2 jaar niet ben begonnen met een nieuwe opleiding zal het afbetalen moeten beginnen. Om de aandacht van de geldzorgen af te nemen heb ik gebeld met mijn vader en samen besloten dat ik twee weken naar Bristol zal gaan om daar vooral de banden met de familie nog verder te verbeteren. Sinds het eerste bezoek in 2016 hebben mijn vader en ik elkaar ongeveer 10 keer gezien. De ene keer in Bristol, de andere keer hier in Nederland. Hannah en Jake zijn ook mee geweest naar Nederland waardoor we de echte toeristische trekpleisters hebben bezocht. In Bristol heb ik steeds meer en meer geleerd over karten en heb ik steeds vaker zelf in een kart kunnen zitten. Op een van de weekenden waarin Jake een race had heb ik ook de gelegenheid gekregen om zijn vader, David, te ontmoeten. Terwijl ik een koffer inpak voor de aankomende 2 weken ga ik de herinneringen van de afgelopen 2 jaar keer op keer na. Met een ingepakte koffer en een relatief grote glimlach loop ik uiteindelijk weer naar de woonkamer. Nog 1 dag voor ik vertrek naar Bristol en vooral zal verblijven bij mijn vader. Mijn oma zal ook veel langskomen waarvoor de plannen al worden gesmeed. Terwijl we aan het avondeten zitten worden de al gemaakte plannen besproken. Jackson geeft meerdere keren aan mee te willen naar Bristol, zeker om met Jake om te gaan en de verhalen over het karten aan te horen. Nadat mijn tante aangeeft dat hij niet mee kan maar we wellicht in de vakanties vaker die kant op kunnen gaan is Jackson uiteindelijk redelijk tevreden en draait zich naar mij toe. 'Mel, neem je wel weer iets leuks mee. Voor mij?' Ik geef hem een dikke knuffel en vertel hem dat ik zal zoeken naar een speciaal cadeau. Na nog een film te hebben gekeken besluit ik om naar boven te gaan en mijn bed in te stappen. Door de spanning heb ik niet het idee erg moe te zijn. Wanneer ik daarin tegen nog even op mijn telefoon kijk terwijl ik mij omdraai in bed vallen mijn ogen dicht. Uitgebreid droom ik van de aankomende dagen en de verwachtingen die er bij komen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen