Foto bij 96 - Running through the town

Sorry opnieuw voor de stilte:(
Het goede nieuws is dat ik mee doe aan de NaNoWriMo challenge en dus deze maand 50000 woorden moet schrijven. Hopelijk zorgt dat ervoor dat ik weer flink wat hoofdstukken (vooruit) kan schrijven!

[Maud P.O.V.]
Na een uiteindelijk nog best vermoeiende, lange dag shoppen met Tom, ben je blij als je tassen vol cadeaus achterin de auto kan zetten. Je zou eigenlijk alleen maar voor de kinderen van Heidi nog wat halen, maar natuurlijk kon je het daar niet bij laten. Plus, je moest toch iets doen, terwijl Tom op zoek naar een cadeautje voor jou ging? Toch lucht het wel een beetje op als je ziet dat Tom toch zeker minimaal drie keer zoveel tassen heeft als jij. Terecht ook, bedenk je met een glimlach, hij moest ten slotte al zijn kerstinkopen nog doen. Hij duwt de klep van de kofferbak met wat moeite dicht en zucht.
“Sorry, I didn’t realize this would take us all day.”
“Well, at least you’ve got all your presents now, right?”
“Yeah, I suppose I do.” Hij haalt een pakje sigaretten uit zijn broekzak en geeft er ook één aan jou. “Let’s have one more ciggie and go home.”
“All right.” Je steekt de sigaret aan en houdt dan je aansteker bij die van hem, zodat hij hem ook aan kan steken. “So, are you finally ready to tell me whatever that fight between you and Heidi was about?”
“Nope.”
“Oh, come on! I think it is the least you could do, especially considering I did just waste an entire day shopping with you.” Hij kijkt je beledigd aan en je steekt plagend je tong uit. “Okay, it wasn’t that bad, but still. I want to know!”
“I’m not telling you.”
“Oh, come on, Tommi.” Je knippert onschuldig je wimpers, maar hij schudt opnieuw ‘nee’. Je zucht. “I gots to know!”
“Did you just quote Dirty Harry?” probeert hij je af te leiden.
“No, Barney from How I met your mother. Not the point! Tell me.”
“I am not telling you!” Hij lijkt enigszins geïrriteerd. “It is not fair of you to ask, anyway.”
“Why?”
“Because you and Bill never have this problem.”
Je kijkt hem niet begrijpend aan. “Sorry to pop your bubble, but Bill and I fight like all the time. At least, that’s what it feels like.”
“But you always work it out, without any lingering shit.” Tom lijkt de woorden uit te spugen. “You mess up and he’ll always forgive you. God knows why. Yet, I am stuck in the middle of a fight and I can’t seem to find my way out. So now I’m relying on you of all people to fix it.”
Je trekt verontwaardigd je wenkbrauwen op. “Me, of all people?!”
“Well, yes! If it weren’t for you, Heidi and I wouldn’t be fighting in the first place.”
“That seems a little hard to believe.” Je lacht schamper. “Especially since you refuse to tell me what you’re fighting about, anyway.”
“It is none of your fucking business.”
“Whatever, Tom.” Je bijt gefrustreerd op je onderlip. “So, why is it me of all people? Or is that none of my business as well?”
“Believe me, you don’t want to know.”
“I think I do.”
“All right, fine. You wanna know? It is you of all people because you keep messing with my brother’s head and for some reason always find your way back to him and I don’t fucking understand.” Hij spreekt steeds harder en onbewust stap je bij hem vandaan. “Honestly, half of the time I don’t even understand why Bill even wants to be with you.”
“That… that’s not fair,” stamel je, terwijl je gedachten op hol slaan – heeft hij gelijk? Is het inderdaad jouw schuld dat Bill en jij zo vaak ruzie hebben? En is het dan ook echt zo raar dat jullie nog steeds samen zijn? Voordat je weer begint de spiralen, dwing je jezelf te herinneren dat Bill en jij alles uitgesproken hebben. Dat in principe alles oké is tussen jullie. Je perst je lippen op elkaar en snauwt dan: “Bill and I are fine.”
“Sure, you are now. Just waiting for the next time you screw up.”
“All right, that’s it. I don’t know what your problem is, Tom, but I am done talking to you.”
“Fine by me.” Hij gooit zijn sigaret op straat en stapt in de auto. Voordat je goed en wel doorhebt wat er gebeurt, rijdt hij weg, jou alleen in het centrum achterlaten. Zonder daar verder bij na te denken, begin je achter de auto aan te rennen, totdat hij uiteindelijk uit het zicht verdwijnt. Je stopt en leunt met je handen op je knieën, terwijl je op adem probeert te komen.
“Klootzak!” roep je hem nog na. “Arschloch!”

Reacties (2)

  • Conaway

    L u l l i g.

    Snel verder!

    3 weken geleden
  • Luckey

    Leuk dat je ook mee doet!😄
    Ik doe ook mee!!
    Lukt het bij jou??

    En je hoeft geen sorry te zeggen 😉

    Tom dit is laag!
    Dat jij probleem met Heidi hebt is niet maud probleem!
    Nu laat je haar achter ! Dat gaat niemand leuk vinden!

    3 weken geleden
    • MaudMurder

      Ooh leuk dat je ook mee doet!
      Ik heb gister dan dit hoofdstuk geschreven, maar zal toch minimaal 2 hoofdstukken per dag moeten schrijven (mss nog wel meer) om aan die 50000 te komen..
      Hoe gaat t bij jou?

      3 weken geleden
    • Luckey

      Dat kan nog steeds komt goed
      Ik heb alleen een hoofstuk aangepast en 3 zinnen aan nieuwe beginnen.
      Vandaag niet gelukt morgen weer proberen

      3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen