Foto bij 003

      'Waarmee kan ik jullie helpen?', vraagt hij dan, aangezien het te druk is om wat praatjes te maken.
      'Wat moet dit meisje doen om een beetje drank te krijgen van jou?', herhaal ik de vraag van de jongedame naast me, terwijl ik met mijn hoofd kort naar haar knik. Hij bekijkt het meisje, wiens ogen nog altijd op mij branden, van kop tot teen. Meteen springt hij wat rechter en gaat hij klaar staan om haar te kunnen bedienen.
      'Wat zal het zijn?', vraagt Jace, waardoor het meisje haar bestelling doorgeeft. Nog voor hij kan vragen wat ik wil, doe ik teken dat ik hetzelfde wil. Hopelijk heeft ze een beetje smaak, want anders komt dit me nog duur te staan. Het meisje wilt zich naar me toe draaien, maar Jace staat er al terug met het drinken. Twee blauwe wodka's worden vooruit geschoven, waarna Jace naar me knipoogt.
      'Van het huis.', lacht hij vriendelijk, waarna hij op de bar klopt en weer wegwandelt. Het meisje pakt haar drinken vast, waarna ze zich naar mij wilt omdraaien. Echter wordt ze meegesleurd door een groepje mensen en nieuwsgierig volg ik haar bewegingen.
      Het meisje zucht iets opgelucht, maar echt verstaan doe ik het niet. Ik denk dat ze Ally noemt, maar door de luide muziek ben ik niet zeker of ik haar naam goed heb gehoord. Ik heb Ik had namelijk beloofd aan Leah een rustige avond te gemoed te gaan en ik wil geen misbruik maken van donken meisjes. Je weet dan namelijk niet of hun intenties oprecht zijn of gewoon omdat ze dronken zijn. Maar mensen die nuchter beginnen en het dronken afmaken vind ik helemaal anders, want dan is het geen misbruik. Dan zijn hun intenties vanaf het begin duidelijk.
      Rustig wandel ik terug naar mijn groep, terwijl Leah haar ogen nog steeds op me branden. Ik negeer hen volledig en ga naast Jake staan. Hij pakt me meteen vast en begint opnieuw wild te dansen. Automatisch moet ik lachen en besluit ik om even raar mee te doen.
      'Zie je wel dat ik je nog iets kon leren.', giert hij het uit van het lachen, waarna we nog raarder beginnen te dansen. Deze jongen heeft danslessen nodig en snel, want ik weet niet hoe hij anders ooit aan een vriendin gaat geraken. Bella is geen oplossing, aangezien ze hem heeft laten vallen voor Edward. Vieze bloedzuigers!
      Op een dag stond ze bij Sam binnen, terwijl Jacob en Paul waren aan het vechten. Ik heb de twee uiteen moeten sleuren dankzij haar. Als wij zeggen dat ze niet kan komen naar Jake, dan is dat zo. Ze moet altijd zo moeilijk kunnen doen en heeft Jake dan opnieuw laten vallen om naar Europa te reizen. Jacob helemaal achterlatend. Gelukkig hebben we er niets meer van gehoord, aangezien Sue heeft verteld dat ze al lang weer terug is. Uiteraard ook met die stinkende bloedzuigers, dus de problemen zullen binnenkort ook wel weer beginnen en dan is het gedaan met alle rust. Wel, het was een fijne drie weken verlof. Ik had haar beter achtergelaten in het bos of gewacht tot die bloedzuiger haar had vermoord. Nu bezorgt ze Jake alleen maar pijn en verdriet.
      'Wie was dat?', haalt Jake me uit mijn gedachten, terwijl hij naar iets achter me wenkt. Hierdoor stop ik met dansen en probeer ik nonchalant naar achter te kijken. Ik herken de lange, stijle blonde haren meteen en een glimlach speelt rond mijn lippen.
      'Weet ik zelf niet.', mompel ik dan toch eerlijk, terwijl ik me weer volledig naar Jake toe went. 'Iemand die moeilijkheden had met drinken bestellen.'
      Jake begint meteen te lachen, terwijl hij nog is naar het meisje kijkt. Ik daarentegen drink het blauwe goedje rustig op. Embry heeft zich ondertussen bij ons gevoegd en meteen dans ik mee met hem. Sorry Jake, maar als ik zoals jou ga blijven dansen geraak ik ook nooit van het straat.
      'Zijn we weg?', vraagt Paul, die graag voor de menigte weg wilt. Aangezien enkele onder ons als wolven naar huis gaan rennen is dat misschien ook maar het beste. Anders zullen we nooit ongezien weg kunnen lopen naar het bos, want wie gaat er nog rond 3 uur 's nachts in een bos liggen ronddwalen in Port Angeles. Juist, niemand is gek genoeg om zoiets te doen!
      'Ik rij!', brult Leah, die duidelijk geen zin heeft om nog naar huis te lopen. Soepel overhandig ik haar de autosleutels, die Rachel me eerder die avond heeft toe vertrouwd.
      'Ik loop.', lach ik dan naar haar en begeef me richting de uitgang. Door de roedel die me op mijn hielen volgen, word ik niet meer tegengehouden door de enkele personen die zich nog binnen begeven. Ze durven me namelijk niet gemakkelijk meer aan te spreken, aangezien de roedel iedereen schrik aanjaagt. Echter zouden ze eens moeten weten dat ik erger ben als mijn geduld op is.
      'Ik rij ook mee' gaat Paul er op in. Hij vertrouwd Leah overduidelijk niet met zijn geliefde in de wagen, wat Leah automatisch doet grommen. Ik snap het wel, Leah is nu niet bepaald een voorzichtige chauffeur. Ik zou haar ook niet vertrouwen met mijn inprent, de persoon waar je nooit nog zonder zou kunnen. Je vind hem/haar maar zelden en als het gebeurd, dan ben je uniek. Het kan namelijk je beste vriend zijn, je broer/zus of de liefde van je leven, wat het ook is, het maakt niet uit. Zolang de persoon maar ademt en gezond is.
      'Dan zie ik jullie thuis.', zeg ik gedag tegen de rest. Nog zonder te wachten op een antwoord wandel ik mijn vaste route naar het bos. Ik vind het enorm aangenaam om de koude wind 's nachts door mijn haren te voelen waaien. Het geeft me een enorm rustig gevoel en laat me helemaal zen worden. Het helpt me vooral om mijn gedachten op een rijtje te zetten.
      In het bos aangekomen, kleed ik me snel uit en bind ik mijn kleren rond mijn enkel. Zonder te wachten op de rest, begin ik te rennen. Ik zet me af, zodat ik door de lucht zweef en hoor hoe elk bot in mijn lichaam begint te breken. Mijn vel scheurt open en maakt plaats voor mijn spierwitte vacht, waarna ik al snel met vier kolossale poten op de grond ben beland.
      'Woehoe!', gier ik uit, terwijl ik naar La Push begin te spurten. Ik laat de jongens volledig achter en ren zo snel mogelijk naar Leah haar huis. Alleen kan ik dus niet binnen gaan, aangezien ze me geen huissleutel heeft gegeven en ze weet dat ik sneller thuis ben dan haar. Verdomme, Leah.

      Al snel kom ik bij huize Clearwaters aan en zoals voorspel, elke deur is op slot. Ik voel nog eens aan alle ramen en deuren, aangezien het nog wel even zal duren voordat Leah thuis is. Tevergeefs, Sue heeft alles goed op slot gedaan, dan zal ik wel hier op de veranda moeten wachten.
      'Malia?', Seth zijn slaperige stem haalt me uit mijn gedachten. Meteen draai ik me om en zie hem in de deuropening wachten.
      'Hey Seth!', lach ik lief terug, waarna ik opsta. Seth strompelt terug naar binnen, waardoor ik hem volg. Met zijn slaperige kop laat hij zich rustig in de zetel vallen. Ik besluit zijn voorbeeld maar te volgen en laat me in de zetel ploffen. Voorzichtig leun ik tegen Seth aan, waarna zijn zacht gesnurk de kamer al weet te vullen.

Hopelijk vinden jullie het leuk!

XOXO
Creativitylab

Reacties (2)

  • _Stiles_

    Snel verder, ik ben fan!

    1 maand geleden
  • Potions

    Ik zou ook niet bij Leah in de auto willlen zitten:X

    1 maand geleden
    • Creativitylab

      Hahah, de vraag is wie wel?

      1 maand geleden
    • _Stiles_

      Als ze normaal doet? Dan wil ik het wel een poging geven;)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen