Ik zit nog steeds met mijn moeder in de keuken. Inmiddels is iedereen al vertrokken en zijn daarmee alle auto's van het terrein verdwenen. Mijn vader en Chaytpon zitten nog in de zaal. Hee zusje. Wil je even komen? Chayton zijn stem klinkt in mijn hoofd. Ik sta op en loop de gang door. Als ik zacht klop op de deur hoor ik hoe mijn vader zegt dat ik binnen mag komen. Voorzichtig open ik de deur en zie mijn vader en Chayton samen aan een tafel zitten. 'Kom.' Chayton wenkt me en ik loop de zaal in naar hen toe. 'Wil je gaan zitten?' Mijn vader zwijgt nog steeds. 'We willen het een en ander bespreken met elkaar. Over jou.' Ik frons. Waarom moeten we over mij praten? En wat valt er te bespreken? Ik neem plaats op een stoel en kijk beide nieuwsgierig aan. 'Klopt het dat jij en Pete voor elkaar bestemd zijn?' Mijn vader kijkt me onderzoekend aan terwijl hij spreekt. Ik knik. 'Maar dat was niet mijn bedoeling...' zeg ik zacht. 'Zoiets valt ook niet te plannen.' Bromt mijn vader. 'Waarom heb je dat niet tegen me gezegd?' Ik kijk naar Chayton. Hij houdt zich wijselijk stil. 'Ik vond het niet nodig. Maar is dat waarover je wilt spreken?' Mijn vader zucht. 'Dat is het probleem. Jij vindt het niet nodig, maar als mijn dochter heb ik ook een taak om jou veilig te houden.' 'Veilig?' 'Pete is vandaag gescheiden van Crystal. Voor jou.' Chayton kijkt me recht aan terwijl hij spreekt. Hij is vandaag gescheiden? Waarom weet ik hier niets van? 'Waarom zou hij scheiden voor mij?' 'Omdat jij zijn ware bent!' Mijn vader slaat met zijn vuist op tafel. 'Het is tijd dat jij je eens gaat gedragen zoals een packmember dat zou moeten doen.' Ik schrik van zijn harde stem. 'Voor Pete is het makkelijk. Hij krijgt tenminste een keuze om voor mij te kiezen. Ik ken hem niet eens. En nu verwacht je dat ik naar hem toe ga of wat?' Mijn vader bromt. 'Jij gaat inderdaad naar hem toe. Je gaat in River Pack wonen. Of je nu wel of niet met hem trouwt, dat zoek je daar maar uit. Morgen brengt je broer je er naar toe. Pete zal je in zijn pack opnemen en wij zullen je daarmee afstoten.' Ik schrik van zijn woorden. 'Je stuurt me weg!?' Chayton knikt. 'Je stuurt je eigen dochter gewoon weg. Zonder te vragen wat zij wil?' Ik sta op. 'Ik ga niet.' Zeg ik resoluut en loop naar de deur. 'Je hebt niets te willen. Ik bel Pete vanavond om hem in te lichten.' Met een knal gaat de deur achter me dicht en ik ren naar boven. Het is niet eerlijk! Ze sturen me gewoon weg. De gedachte dat ik in de buurt zal zijn van Pete maakt Trishia wel bij. Gefrustreerd laat ik me op mijn bed vallen. Ik word mijn eigen huis uitgezet, verstoten door mijn vader. Beneden hoor ik stemmen. Mijn vader en moeder zijn druk met elkaar aan het discussiëren. Ik pak mijn telefoon uit mijn broek en bel Deborah. 'Hey Tall!' Bij het horen van haar vrolijke begroeting, barst ik in tranen uit. 'Wow, rustig. Wat is er aan de hand?' 'Ze... Ik... River pack...' Stotter ik. 'Haal even rustig adem Tall. Ik begrijp niet wat je wilt zeggen.' 'Ze sturen me naar River pack.' Het blijft even stil aan de andere kant van de lijn. 'Maar dat is toch niet zo erg?' 'Voor goed.' Weer volgt eens stilte. 'Voor altijd?' 'Ja...Pete is gescheiden vandaag. En mijn vader stuurt me nu naar River pack. Aangezien hij vindt dat ik bij hem moet zijn.' Weer begin ik te snikken. 'Ik wil gewoon mijn eigen keuzes maken. Waarom vindt iedereen me dan meteen koppig?' Deborah zucht. 'Je bent de dochter van de Alpha hier, als je dan elke keer tegen zijn besluiten in gaat, gaat dat ten koste van zijn imago als Alpha.' Ze heeft gelijk. 'Maar hoe kunnen ze me dan weg sturen?' 'Ze willen het beste voor je, en denk eens aan Pete, hij offert letterlijk alles op. Voor jou. Hij moet je dan echt wel zien zitten!' Door mijn tranen heen kan ik het niet helpen om te grinniken. 'Je redt je daar wel. Jij bent Tallulah!'

Met lood in mijn schoenen loop ik de trap af. In de keuken vind ik mijn moeder, ze kijkt op als ik binnen loop. Haar rood doorlopen ogen zeggen me dat ook zij het niet eens is met deze beslissing. Zonder iets te zeggen trekt ze me in een knuffel. 'Och lieverd' zegt ze zacht. Ik zeg niets. Buiten staat Chayton al op me te wachten. Mijn spullen zijn ingepakt en liggen in de auto. Mijn vader heeft me sinds gisteren niet meer gesproken en ook nu komt hij geen afscheid nemen. Mijn moeder laat me los. 'Het is voor hem ook niet makkelijk.' Zo zag het er anders niet uit gisteren.
Eenmaal in de auto is het Chayton die begint met praten. 'Ik wou dat het anders was zusje, maar je gaat nu naar Pete. Ben je daar dan niet blij om?' Trishia wel. 'Ik weet het niet' geef ik eerlijk toe. 'Als je je ware hebt gevonden, dan wil je daar bij zijn ondanks alles.' Ik knik. 'Je weet hoe ik er voorheen over dacht.' Chayton lacht. 'Jij houdt niet van dat geflikflooi, maar als je nou eens iets minder tegenstribbelt. Misschien kun je hem dan leren kennen. Je zult zien dat de goden de juiste voor je hebben uitgezocht.'
Chayton rijdt het territorium van River pack binnen. Voor het hoofdkwartier heeft een groep mensen zich verzamelt. Fijn. Een welkomstcomité. We stappen uit als Chayton zijn auto stil zet. 'Welkom Tallulah.' Spreekt Pete die tussen de mensen naar voren stapt. 'Welkom in River Pack. Wij nemen je op in onze gemeenschap.' Chayton knikt. 'Je hoort nu bij hen.' Hij geeft me een knuffel en haalt de tassen uit de auto. Hij zet ze naast me neer en kijkt me nog eens kort aan. 'Je kunt me altijd bellen als je hulp nodig hebt.' Ik knik. 'Bedankt.' 'Dan is het nu tijd om je te laten zien waar je gaat wonen.' Pete kijkt naar Shawn die naar voren stapt. 'Zus. Wil je met me mee lopen? De anderen zorgen dat je spullen op de juiste plek terecht komen.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen