Bill POV.

Vandaag is de dag dat de baby's worden gehaald. Alleen omdat het wat langer gaat duren dan een normale keizersnede heb ik ervoor gekozen om dat onder algehele narcose te doen. Natuurlijk wil je het, het liefste mee kunnen maken, maar als ik eerlijk ben vind ik het eng om wakker te zijn terwijl ze bezig zijn, maar ik heb wel een lijst met namen gegeven zodat ze gelijk de namen weten, ook al is dat ook niet het meest belangrijke.



Wanneer ik weer wakker word kijk ik naar een verpleegster. "Is alles goed gegaan?" Vraag ik zachtjes.

"Perfect, zeven gezonde kinderen. Vijf jongens en twee meisjes," zegt ze en ik knik even. Jack, David, Tirza, Andy, Jackson, Chris en Ruby. "Uw vrienden staan te wachten, als u er aan toe bent mogen ze 5 minuten even binnenkomen," zegt ze en ik knik even waarna ze naar binnen komen, alleen Tom ontbreekt weer eens.

"Bill, we blijven ook nu voorlopig bij je wonen, in je eentje ga je nooit 7 baby's aankunnen," zegt Tao en ik knik dankbaar. Ik heb de meest geweldige vrienden en wie weet ben ik over één of twee jaar wel met één van hen getrouwd. De tijd zal het leren.


Drie maanden zijn voorbij gegaan en ik kreun wanneer Wilco in mij aan het stoten is. Zodra hij is klaargekomen gooit hij het condoom weg om dan zijn lippen op die van mij te drukken. Dit was mijn eerste date met Wilco en eerlijk gezegd denk ik niet dat het een goed teken is dat die date gelijk in seks is geëindigd, maar tegen Wilco zeg ik niks. Wanneer de bel gaat worden mijn ogen groot en natuurlijk beginnen de baby's daarna gelijk te huilen. "Ik regel onze Andy wel, alleen Jack zal je weer zelf moeten regelen," zegt Wilco.

"Maar eerst moet de deur open," zeg ik en ik kleed mij snel aan waarna ik naar de deur loop. "Tom?" Breng ik verbaasd uit. Ik heb hem al een hele tijd niet gezien.

"Ik, ehm, red je het een beetje?" Vraagt hij.

"Jawel. Timo, Tao, Wilco, Jay, Steven en Thymen logeren hier al een tijdje en ja, dat maakt het een stuk makkelijker, technisch gezien is het dan gewoon één baby per persoon. Ook al is het mijn taak om mijn aandacht wel te verdelen, uiteindelijk blijf ik hier tenslotte wel met de kinderen en degene voor wie ik kies," zeg ik. Ik had er al over nagedacht om een deel van de baby's de ene week dan met hun vader te laten zijn en dat zo om en om, maar dan groeien ze niet echt samen op, dus dat idee had ik al vrij snel laten varen.

"Ik denk dat ik er klaar voor ben om mijn zoon te ontmoeten," zegt Tom dan en ik knik even.

"Kom maar binnen," zeg ik en ik laat Tom mij volgen naar boven. Even kan ik een gaap niet onderdrukken en ik zie dat Tom mij aankijkt. "Ja, ook al doen we het samen. Ik wordt toch bij elk klein huiltje wakker en als automatisme sta ik ook op, ook wanneer het niet per se nodig is," beken ik, want zeven kinderen in één keer, het is zwaar, zelfs met genoeg hulp, maar dat is ook vooral omdat ik niet wil dat het ene kind meer aandacht van mij krijgt dan het andere kind. Ik loop dan het kamertje in waar Jack ligt en ik til hem voorzichtig op. "Nou Tom, dit is dus jouw zoon, Jack," zeg ik en ik geef hem voorzichtig aan Tom en ik zie de tranen in zijn ogen.

"Tom, ben je okay?" Vraag ik dan voorzichtig.

"Rosalie heeft gisterenavond een miskraam gehad en nu geeft ze mij de schuld," zegt Tom zachtjes.

"Waarom geeft ze jou in Godsnaam de schuld?" Vraag ik.

"Omdat ik haar ook gisterenavond over onze zoon heb verteld," zegt Tom.

"Oh," zeg ik zachtjes en ik leg mijn hand op zijn schouder. "Ik ben er voor je, okay?" Zeg ik en ook al is hij er niet altijd voor mij geweest, ik denk voornamelijk uit angst voor wat Rosalie zou zeggen en doen, maar alsnog zal ik Tom niet in de steek laten.

"Bill, kan onze date 10 minuten later? Tirza heeft op mij gespuugd," zegt Tao ineens vanuit de deuropening.

"Ja, natuurlijk, geen probleem," zeg ik met een glimlach, met de kinderen vallen dat soort dingen ook niet meer precies te plannen. "Geef Tirza anders maar even aan mij, dan kan jij je rustig omkleden," zeg ik tegen hem en ik pak Tirza van hem over waarna hij terug naar zijn kamer snelt en ik draai mij om naar Tom en de blik die ik in zijn ogen zie herken ik uit duizenden. "Ben je jaloers?" Vraag ik daarom ook.

"Nee, natuurlijk niet, waarom zou ik? Ik ben al getrouwd," zegt hij snel waarna hij zich volledig op Jack focust, alles om mij niet meer te hoeven aankijken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahah hij is jaloers
    En zijn vrouw is niet eerlijk

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen