Twee maanden later.

Bill POV.

Ik wil net Ruben en Brooke klaarmaken om terug naar Nils te brengen wanneer hij belt. "Nils, ik stond net op het punt om de kinderen zo naar jou te brengen voor de week," zeg ik gelijk.

"Kan je ze morgen komen brengen? Ik moet vandaag naar de dokter," zegt Nils.

"Hoe laat moet je bij de dokter zijn dan?" Vraag ik.

"Vier uur, als je ze daarna nog brengt raken ze te veel uit hun dagritme. Ik hoop dat je het niet erg vindt om ze even een dag langer bij je te hebben," zegt Nils.

"Nee, nee, ik vind het zeker niet erg. Ik heb ze graag bij me. Maar, als jou wat mankeert, dan vertel je het mij wel, toch?" Vraag ik onzeker.

"Natuurlijk Bill, het is niks ernstigs," zegt Nils.

"Okay, en als dat het wel is vermoord ik je zelf wel," zeg ik en Nils lacht even.

"Omdat ik het dan niet eerlijk heb verteld?" Vraagt hij.

"Precies," zeg ik en ik lach even wanneer ik Tom z'n armen om mij heen voel. "Nja, ik ga hangen, succes bij de dokter vanmiddag," zeg ik waarna ik de telefoon ophang en mijzelf naar Tom toedraai.

"Wie moet er naar de dokter?" Vraagt Tom.

"Nils," zeg ik.

"Waarvoor?" Vraagt Tom zachtjes.

"Dat weet ik niet. In ieder geval niks om ons zorgen over te maken. Het voordeel is dat Brooke en Ruben nu een dag langer bij ons zijn," zeg ik met een glimlach.

"Zal ik Brooke anders meenemen naar de kinderboerderij? Dat vindt ze vast leuk," zegt Tom.

"Als je Maddy, Nikki en Ellen ook meeneemt. Ik bedoel, die gaan niet blij zijn als je alleen Brooke meeneemt," zeg ik en Tom knikt even.

"Natuurlijk neem ik hen ook mee," zegt Tom en hij drukt een kus op mijn wang en ik lach even. De laatste twee maanden doet Tom soms best wel raar door overdreven romantisch te doen, maar deze ochtend lijkt hij weer wat meer zichzelf. Hoe lief ik die romantiek ook vindt, het is gewoon niet wie Tom is en ik kan het weten, want ik ken hem lang genoeg.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahaha
    Die word vader door niks

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen