Bill POV.

Gelukkig is de pijn uiteindelijk toch weggegaan, maar als het weer terugkomt weet ik dat ik toch een dokter moet gaan bellen. "Goedemorgen," zeg ik tegen Elaine en ze lacht naar mij.

"Morgen papi," zegt ze en ik help haar van het bed af en loop de woonkamer in, maar wanneer twee uur later Julia met haar vriend de kamer in komt gelopen verstopt Elaine zich gelijk achter mij.

"Sorry Julia, maar ik denk dat het toch beter is als je gaat," zeg ik en zonder iets te zeggen loopt ze al het huis uit, met d'r vriend achter d'r aan. "Je grote zus is weg lieverd," zeg ik tegen Elaine die zich gelijk weer ontspant. Misschien kan ik beter onderaan beginnen. In ieder geval, mijn woedende puberdochter als eerste hier laten komen was geen slim idee.

Na het ontbijt besluit ik Tom te bellen. "Tom, kan je misschien naar hier komen met Jeremy en Jason? Ik weet dat zij van jou en Leon zijn, maar ze zijn ongeveer van Elaine d'r leeftijd. Misschien helpt dat haar om losser te komen," zeg ik dan.

"Hmm, ja, okay, we komen er zo aan, Julia past wel op de andere kinderen," zegt Tom.

"Oh, en Tom, alsjeblieft, je mag boos zijn op mij, maar uit dat niet met Elaine in de buurt, alsjeblieft," zeg ik.

"Okay," zegt hij.

"Dank je," zeg ik waarna we ophangen en ik help Elaine om haar kleding aan te doen, ondanks mijn rugpijn.



Wanneer de bel na even gaat loop ik met Elaine naar de deur terwijl ze achter mij verschuilt wanneer ik de deur open doe. "Sorry," zeg ik dan waarna ik Elaine maar op til en ik kreun even pijnlijk door mijn rug.

"Ben je okay?" Vraagt Leon.

"Heb gewoon de afgelopen maanden wat last van mijn rug, maar het gaat," zeg ik.

"Heb je er een dokter naar laten kijken?" Vraagt Leon.

"Nee, dat komt nog wel een keer," zeg ik en dan bedoel ik vooral wanneer Elaine hier wat meer gewend is en ook meer mensen dan alleen mij vertrouwd. "Nou schatje, Tom heb je al gezien en dat is Leon," zeg ik, maar gelijk legt ze d'r hoofd in mijn nek. "En dan zijn Jeremy en Jason nog hier, en de baby, ehm?" Vraag ik, want ik weet de naam volgens mij nog niet.

"Max," zegt Leon.

"En dat is dus Max," zeg ik en ik merk dat Elaine toch voorzichtig naar Max kijkt, maar zodra Max begint te huilen begint Elaine ook te huilen. Okay, het gaat lastiger worden dan gedacht om Elaine te laten wennen. Tom pakt Max uit de kinderwagen en ik besluit iedereen binnen te laten terwijl ik Elaine dicht tegen mij aanhoud. "Willen jullie wat drinken?" Vraag ik dan.

"Ehm, koffie," zegt Tom terwijl hij met Max bezig is.

"Doe mij ook maar. En doe voor de jongens maar dat wat je in huis hebt voor Elaine," zegt Leon en ik knik waarna ik Elaine weer neerzet. Die kutrug ook.

Elaine pakt ook gelijk weer mijn hand, dus ik besluit alles maar met Elaine aan mijn zij te pakken. "Moet ik helpen, want volgens mij kan je maar één ding per keer meenemen zo?" Vraagt Leon en ik knik dankbaar. Zelf vermoed ik dat Tom amper een woord zegt zodat hij geen risico loopt om alsnog te gaan schreeuwen en eigenlijk waardeer ik dat ook wel.

Wanneer uiteindelijk iedereen drinken heeft neem ik ook plaats en ik til Elaine bij mij op schoot en Jason komt naast mij zitten, terwijl Jeremy naast Leon zit en Tom die heeft op dit moment vooral aandacht voor Max. Ik merk dat Elaine het uiterste puntje van mijn schoot pakt om maar zo ver mogelijk bij Jason vandaan te zitten. "Hoe heb je haar jou laten vertrouwen?" Vraagt Leon ineens.

"Oh, het ging vrij makkelijk eigenlijk. Ik bedoel, ze heeft natuurlijk wel wat meegemaakt. Ze heeft haar eigen vader zien worden doodgeschoten. Is daarna naar een paar verschillende pleeggezinnen geweest, maar ik weet dat niemand haar uit haar schulp kreeg en toen kwam ik. De eerste dag bij mij weet ik dat ze nog in een hoekje ging zitten. Ik heb haar toen een uur met rust gelaten en ben daarna voor haar neer gaan hurken en, ik weet eigenlijk niet er was gewoon al vrij snel een connectie. Ik heb gewoon wat tegen haar zitten praten totdat ze haar armpjes om mij heen sloeg," zeg ik waarna ik naar Elaine kijk die iedereen angstvallig in de gaten houdt.

"En hoe zouden wij, de mensen die, die connectie niet gelijk met haar hebben haar vertrouwen kunnen winnen?" Vraagt Leon.

"Eerlijk? Ik wou dat ik het wist. Het beste is denk ik geduld hebben. Als je haar te snel aanraakt trekt ze zich terug, maar ook wanneer je schreeuwt in haar buurt en ja, ik wou dat ik echt een goede tip had, maar die heb ik niet," zeg ik eerlijk en ik kijk opnieuw naar Elaine. "Wil je niet met Jeremy en Jason spelen?" Vraag ik, maar gelijk schudt Elaine d'r hoofd.

"Wil je echt niet spelen?" Vraagt Jason dan en hij strekt zijn hand naar haar uit.

"Nee!" Roept Elaine waarna ze zich weer helemaal naar mij toedraait.

"Sorry Jason," zeg ik zachtjes waarna ik weer naar Tom met Max kijk. Tom met baby's, het blijft een geweldig gezicht.

"Ik ga Max even z'n flesje geven, is dat okay?" Vraagt Tom ineens.

"Ja, ja, natuurlijk," zeg ik en Tom knikt waarna hij naar de keuken loopt.

"Sorry als deze vraag wat onbeleefd is, maar heeft Elaine al hulp gehad?" Vraagt Leon dan.

"Ja, maar in maanden tijd heeft zelfs dat geen vooruitgang gebracht," zeg ik en Leon knikt even wanneer de pijn in mijn buik weer terugkomt, maar ik negeer het. Ik wil niet dat mensen zich zorgen gaan maken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha
    Ik denk dat je toch hulp
    Nodig zou hebben

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen