Bill POV.

Ik ben de laatste spullen aan het pakken terwijl ik af en toe wat naar Annie en Ben kijk. "Zijn jullie er klaar voor om te verhuizen?" Vraag ik dan.

"Pap, ik wil niet zo ver bij papa Chris vandaan wonen," zegt Annie.

"Lieverd, ik weet dat het moeilijk is, maar papa komt om de week jullie ophalen he," zeg ik en aangezien hij zegt dat het hem niks uitmaakt om daar twee uur voor te hoeven rijden is er niks wat mij hier houdt. Dan ben ik liever bij mijn familie.

"Okay," zegt Annie dan toch en ik glimlach even. Chris en ik hebben al een aantal jaren problemen. Het is niet eens dat we echt ruzie maakten, maar we groeiden gewoon uit elkaar. We dachten dat een tweede kind ons kon redden. En ook al waren we super gelukkig toen Ben twee en een half jaar geleden geboren werd, maar het werkte niet om onze huwelijk te redden. We hebben het echt geprobeerd, maar dat zou alleen voor de kinderen zijn, en uiteindelijk moeten we ook voor ons eigen geluk gaan. "Is het leuk daar waar we heen gaan?" Vraagt Annie.

"Ja, ik heb er een geweldige tijd gehad als kind," zeg ik en ik zet wat dozen in de auto. "Ga jij maar vast in de auto zitten, dan haal ik jouw broertje binnen," zeg ik en Annie knikt waarna ik naar Ben loop en ik til hem op waarna ik ook hem in de auto zit en zelf zet ik mij achter het stuur.



Na drie uur zijn we er eindelijk aangekomen, mede omdat ik een paar keer heb moeten stoppen omdat Ben lastig was. Hij heeft het geduld nog niet om twee uur achter elkaar in de auto te zitten, iets wat Annie met haar 9 jaar wel al heeft.

Ik kijk naar het strandhuis van mijn ouders. Ze kwamen eigenlijk altijd naar Chris en mij, terwijl wij nooit naar hun gingen en ik weet nu eigenlijk niet waarom. Dit is een geweldig huis om te wonen, zo aan het strand en dus ook om te bezoeken.

"Oma!" Roept Annie wanneer mijn moeder de deur opent en ze geeft Annie een knuffel.

"Wat leuk om je weer eens te zien lieverd," zegt ze en ik kijk met een glimlach toe.

"Ben, zeg oma ook gedag lieverd," zeg ik.

"Hoi oma," zegt hij waarna hij haar ook een knuffel geeft.

"Gaan jullie maar naar opa," zegt ze en ze lopen langs oma heen. "Hoi lieverd," zegt mijn moeder dan en ze geeft mij een knuffel.

"Hoi mam. Het is echt niet erg dat we bij jullie blijven totdat ik hier iets gevonden heb?" Vraag ik dan.

"Natuurlijk vind ik dat niet erg. Er is ruimte genoeg en ik heb jullie graag bij me," zegt ze en ik glimlach.

"Zijn er veel mensen vertrokken of bijgekomen sinds ik hier weg ben gegaan?" Vraag ik dan.

"De oude vrouw van der Poel is helaas overleden, maar sinds kort woont er wel een jongeman. Ik dacht één kind, geen vrouw, dat is eigenlijk alles wat ik weet. De meeste mensen hier spreek ik wel eens, maar met hem heb ik nog niet gesproken," zegt mijn moeder en ik knik begrijpend.

"En dat is de enige verandering?" Vraag ik.

"Nja, er zijn kinderen uit huis gegaan natuurlijk en iedereen is ouder geworden, maar verder is er niet veel verandert nee," zegt ze en ik knik.

Ik loop dan ook naar binnen waar ik mijn vader begroet. "Ben is een charmant jochie hoor," zegt mijn vader en ik lach even.

"Dat heeft ie van z'n vader," zeg ik en Ben kijkt mij aan en ik glimlach even naar hem.

"Je zou de kinderen even mee het strand op kunnen nemen? Kunnen ze even wat uitwaaien na de reis," zegt mijn vader.

"Okay, ik laad de dozen daarna wel uit," zeg ik en mijn vader knikt waarna ik de kinderen mee naar buiten neem zodat ze met eigen ogen kunnen zien hoe fijn de buitenlucht hier is.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi dat word leuk

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen