Bill POV.

Ik loop met de kinderen over het strand. "Niet het water in gaan," zeg ik snel en ik til Ben op voordat hij ook maar een idee kan krijgen. Annie kan natuurlijk al zwemmen, maar Ben kan dat nog niet. Wanneer ik ineens een klein jongetje van, ik schat een jaar of 5, zie lopen, ga ik naar hem toe. Het is vermoedelijk niet de bedoeling dat hij hier alleen loopt. Ik zet Ben dan weer op de grond en neem z'n handje vast. "Wat is jouw naam?" Vraag ik dan aan hem.

"Mark. Ik zoek mijn papa," zegt hij dan en ik knik even.

"Waar zag je jouw papa voor het laatst?" Vraag ik en hij wijst een andere kant uit ergens achter zich. "Annie, kom je!?" Roep ik en Annie komt er gelijk aangekomen.

"Kom maar," zeg ik dan tegen Mark en we lopen die kant uit wanneer ineens een man naar Mark toe komt gerend.

"Wil je nooit meer zomaar weglopen?" Vraagt hij en hij geeft Mark een stevige knuffel waarna hij opkijkt.

"Ik kan je niet genoeg bedanken, het is dat ik haast heb," zegt de man en ik knik.

"Het is okay," zeg ik waarna hij met Mark wegloopt. Ik had graag meer over de man geleerd, zeker omdat hij zo knap is. Zou dit de jongeman zijn waar mijn moeder over sprak? Hij heeft een kind en een vrouw heb ik niet gezien, maar aangezien er ook wel eens toeristen op dit strand komen kan ik het niet met zekerheid zeggen.

"Papa, ik moe," zegt Ben ineens en ik til hem op.

"We gaan dan ook naar huis," zeg ik en ik druk een kus op z'n wang waarna ik met mijn twee kinderen terugloop. Ik hoop dat ik die man nog eens tegen het lijf loop. Even schud ik dan toch mijn hoofd. Ik ben net gescheiden, dan ga ik toch niet al aan een nieuwe man denken? Zeker niet aan één die ik eigenlijk nog helemaal niet ken. Maar toch blijf ik nieuwsgierig naar de man en hoop ik hem nog eens tegen te komen, hopend dat we dan een echt gesprek kunnen houden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi dat word zeker leuk

    4 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen