Foto bij Ziektes, aandoeningen en overwinningen!

Terwijl de beat in mijn oortjes steeds harder wordt begint mijn hoofd langzaam mee te gaan. Met een snack naast mijn computer schrijf ik verder. Chips mag dan de meest ongezonde snack ooit zijn, aardappelen zijn groenten in Amerika!

Toen ik net geboren was deden ze testjes op mij. De eerste herinnering die ik hiervan heb was dat ik op een ziekenhuis broembroem zat te kijken met een soort badmuts op. De draden gaven mij gekleurd haar en dat haatte ik haha. Ze waren een onderzoek over dyslexie aan het uitvoeren, deze testjes waren van 3 maanden oud tot de laatste een paar jaar geleden toen ik 16 was. Bij dit instituut kwamen ze al gauw te weten dat ik geen dyslexie had maar wel hoogbegaafd was. Laat me zeggen dat dit niet een stempel is die perse leuk is. Je ouders zeiden vroeger waarschijnlijk 'je bent slim maar je gebruikt je hoofd niet'. Denk nu eens hoe vaak ik dat heb gehoord!

Beste mede hoogbegaafden, de wereld is onbegrijpbaar en anderen zijn moeilijk te begrijpen. Uitdagingen kunnen ver te zoeken zijn waardoor je kunt opgeven met leren. Maar ik verzeker je, jij kun even slim of dom zijn als iedereen anders.


Toen ik 10 jaar oud was ging mijn moeder met mij naar een diëtiste. Mijn woede aanvallen en meer dingen zouden veroorzaakt worden door hypoglycemie. Veel mensen weten niet wat dit betekent, en de vorm die ik heb is zeer zeldzaam. Kort gezegd is hypoglycemie het omgekeerde van diabetes. Daarbij komt het vaak voor als iemand genezen is van diabetes mellitus II. Maar tot zo ver bekend heb ik dat nooit gehad. Daartegen heb ik een enzym dat verkeerd is, waardoor ik suikers te snel gebruik en daardoor weinig suiker in mijn bloed heb. Continu. Sinds die tijd zit ik op een redelijk dieet, bepaalde dingen mag ik niet (Mars, chocomelk, marsmellow spekjes, frisdrank etc.).
Ohja, heb ik gezegd dat ik iedere 2-4uur moet eten? Als ik dat niet doe wordt ik erg ziek. Denk aan hoe jij je voelt met koorts of griep, zo voel ik me dan. Voor de HELE dag. Gelukkig wen je er wel aan na een paar jaar, en nu zit ik meer dan 8 jaar op een succesvol dieet.


Niet gediagnosticeerd heb ik moeite gehad met depressie. In de andere hoofdstukken heb ik hier genoeg over gepraat maar dat duurde geschat 2 of 3 jaar. Nu ben ik nog altijd lichtgevoelig ervoor, maar ik focus me graag op het positieve. Een paar jaar geleden had ik ook ongediagnosticeerd last van anorexia. Ik weet wat jullie denken, niet gediagnosticeerd, laat me uitleggen. Het kwam zo erg dat ik één dag 1/3 pizza had gegeten en één glas water had gedronken. Toen voelde ik alsnog dat ik veel te veel binnen had gekregen. Weet je hoeveel dat is?!
Domino's pepperoni pizza: 460 gram. 256Kcal per 100 gram. 256 x 4,6 = 1.177,6 Kcal.
Dat is één HELE pizza. Bedenk dat ik een derde at, dat zou neerkomen op 393 Kcal. Een volwassen persoon heeft 2000 of 2200 Kcal per dag NODIG. Ik woog minder dan 60 kilo, terwijl ik 1,77m ben. Sinds toen probeer ik aan te komen, en daar ben ik nog altijd mee bezig.


Recent brak ik tijdens school in tranen uit. Ik was continu angstig en ging dankzij die uitbraak naar de huisarts. Die verwees me naar een POH GGZ. Dat is een praktisch ondersteunende huisarts, geestelijke gezondheidszorg. Zij vertelde me dat ik een extreem hoogsensitief persoon ben en last heb van sociale angst. Het is moeilijk onder woorden brengen wat het betekent als je hoog sensitief bent, 1/5 mensen in Nederland is het en het zit in je genen. Het voelt alsof de wereld 10x zo hard op je af komt. Dit kan zo overweldigend zijn dat je hoofd lijkt te exploderen of in tranen uitbarst als je er niet mee kan omgaan. Sociale angst daartegen is wat logischer te begrijpen, angstig zijn voor sociale omstandigheden. Maar ik heb gevoeld dat mensen niet begrijpen wat ik voel. Hoe ik nerveus wordt als iemand mij langer dan 3 seconden aankijkt, of hoe ik een simpele ''hoi'' 20x in mijn hoofd blijf herhalen en mezelf overtuig voor schut te hebben gezet. Het vreselijke is dat ik bewust ben dat dit compleet overdeven is. Die vriend waarmee je praat gaat echt niet je hand eraf bijten puur omdat jij vroeg hoelaat je had afgesproken. En dit probleem heb ik al veel langer dan ik me kan herinneren.




Nu weet je een deel van waar ik doorheen ga. Iedereen heeft zijn eigen problemen en moet daarmee omgaan. Zo leer ik ook ermee om te gaan. Dus wil ik ook mijn overwinningen delen.

Ik heb mezelf genoeg kunnen stimuleren en kunnen leren leren om de middelbare te halen en ook meerdere jaren van mijn HBO. Ik ben erachter gekomen hoe je als hoogbegaafde omgaat met anderen (niet beledigend bedoeld, dit vond ik moeilijk).
Ik heb mijn hypoglycemie voor grotendeel onder controle. Daarbij heb ik een standaard schema en kan ik aanvoelen wanneer ik voedsel nodig heb.
Ik heb in een zomercursus geleerd hoe ik positiever naar de wereld kan kijken. Daar leerde ik ook hoe ik positief kan blijven. Het heeft me meer geleerd dan het aantal keer dat ik hen kan bedanken.
Ik heb eten weer opgepakt! Eerst moest ik mijn maag oprekken omdat die was gekrompen. Nu zeg ik tegen mezelf 'ik eet dit omdat ik dit lekker vindt en het is goed voor mijn lichaam'.
Ik kan mijn hoogsensitiviteit gebruiken om mensen beter aan te voelen en te helpen met problemen. Ook zie ik kleine mooie details. Mijn POH GGZ heeft me speciale muziek aangeraden die mij enorm veel helpt!!!
Langzaam zet ik stappen voor het omgaan met sociale angst. Zoals in een discord zitten met mensen die hetzelfde ervaren. Of een keer afspreken met vrienden (dit vond ik extreem moeilijk, nog altijd maar ik doe het).


Zoals je ziet zijn er problemen en stappen naar een oplossing. Ik ben nog verre weg van 'normaal zijn', maar ik ben opweg om gelukkig te zijn op mijn eigen manier. Normaal is toch al zo saai.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen