Ik moet weer een beetje inkomen, dus het hoofdstuk is wat aan de korte kant!

. . .

Juice vond het niet heel erg om in zijn clubhuiskamer te blijven. Voordat hij een roommate zocht, was hij hier juist vaak omdat de stilte hem thuis alleen maar verveelde. Toch verlangde hij terug naar zijn appartement. Het was niet zo dat hij zijn spullen miste, maar hij miste Jamie wel. Haar doucheconcerten, de warme chocolademelk waarmee ze op de meest vreemde momenten van de dag kwam aanzetten, de felgekleurde sokken die direct de aandacht naar zich toe trokken, haar spontane lach… Het gemis prikte diep in zijn buik. Maar het was zijn eigen schuld. Hij had het zelf verkloot. Hij had haar relatie met Esai moeten respecteren in plaats van zichzelf aan haar op te dringen. Nu had hij haar vertrouwen beschaamd.
      Zijn telefoon trilde. Even vlamde de hoop op dat zij het was. De afgelopen dagen hadden ze elkaar wel gesproken, maar nooit lang. De vriendschap die zich gevormd had, had een knauw gekregen en dat was niet zo maar hersteld. Hij achtte de kans dat zij het was echter klein. Waarschijnlijk was het Daphne. Ook die was flink pissig geweest na Jamies verjaardag, maar na een stomende vrijpartij was zij haar boosheid al snel vergeten. Niet een strategie die hij op Jamie kon toepassen, zelfs al wilde hij dat nog zo graag. Hoewel Daphne en hij nog wel het bed met elkaar deelden, restte er verder niet zo veel meer van zijn relatie met haar en heel veel zin om met haar te praten had hij niet. Al stuurde ze hem meestal een berichtje. Hij trok zijn telefoon uit zijn broekzak en zag dat het een onbekend nummer was. Lichtjes fronste hij, daarna nam hij het telefoontje toch aan en drukte het toestel tegen zijn oor. Misschien was het Roman wel.
      ‘Juice.’
      Even was het stil. ‘Met Esai,’ klonk het toen morrend.
      Juice staarde versuft vooruit. Esai die hem belde. Met zijn verstand kon hij er niet bij. Zeker niet omdat er geen scheldkanonnade op volgde.
      ‘Hoi,’ antwoordde hij.
      Goh, dit was ongemakkelijk. Vooral omdat Esai niet meteen het woord nam. Waarom zou die gast hem überhaupt bellen? Of…
      ‘Is er wat met Jamie gebeurd?’
      ‘Nee,’ klonk het vlug.
      Nee. Dus… waarom belde hij hem dan in vredesnaam?
      ‘Ga je nog wat zeggen?’ vroeg Juice zich af toen de stilte voortduurde.
      ‘Ik bel niet voor m’n lol naar je,’ bromde Esai. Hij haalde diep adem. ‘Ik zit diep in de shit.’
      ‘Vervelend voor je.’
      Wat dacht hij? Dat Juice hem wel te hulp zou komen? Ze bleven vijanden.
      ‘Diep genoeg in de shit dat Jamie gevaar loopt.’
      Nu had de Mayan zijn volledige aandacht. Gespannen ademde hij in. ‘Is ze nu bij je?’
      ‘Nee – ik hou haar al dagen bij me vandaan en dat moet voorlopig ook zo blijven. Je weet hoe ze is. Mijn huis is al eens beschoten, mijn ma belandde in het ziekenhuis en evengoed schrikte dat haar niet af.’
      ‘Nee,’ mompelde Juice. Hij had gehoord wat er was gebeurd, maar ze was er niet minder van Esai om gaan houden.
      ‘Ik heb iemand echt goed kwaad gemaakt en ik weet dat ze een target is, Juice. Ik moet dus mijn banden met haar breken en ik heb jouw hulp nodig om dat te doen. En met name om haar daarna op te vangen. Ik vind het kut dat het zo moet, maar het is de enige garantie die ik heb dat ze wegblijft – en dus in leven blijft.’
      Esais toon zat hem dwars. ‘Wat ben je van plan?’
      ‘Je moet haar pushen om gewoon naar het clubhuis te komen. Zet haar daar af, ofzo. Ik zorg wel dat ze er na een paar minuten weer met een gebroken hart uit komt.’
      De woorden klonken hard, maar de toon in Esais stem was dat niet. Hij kon horen hoeveel moeite het hem kostte.
      Toch aarzelde Juice. ‘Waarom vertel je haar niet gewoon de waarheid?’
      ‘Jij denkt dat ze dan wegblijft?’ snoof Esai.
      ‘Nee,’ gaf Juice toe. ‘Maar…’
      ‘Doe niet zo moeilijk, man. Dit is toch wat je al die tijd wilde? Dat ik haar hart breek en dat jij haar kunt opvangen?’
      De hitte steeg naar zijn wangen. Het was waar – en hij schaamde zich ervoor. Lekkere vriend was hij. ‘Ik heb me bedacht.’
      Maar zijn verweer klonk zwak. Hád hij zich echt bedacht? Geloofde hij diep vanbinnen niet nog steeds dat Jamie beter verdiende dan Esai? Dat ze veel meer thuis was tussen de Sons dan bij Esai en zijn eikel van een vader? Juice’ interesse in haar was altijd echt geweest. Voor Esai was het niets dan een uit de hand gelopen spelletje.
      En dat Esai het zo wilde spelen en voor de makkelijke weg koos, zei dat niet iets over hun relatie? Juice beet op zijn wang. Als hij deze kans niet greep, was Jamie straks misschien wel dood. En als hij wel meewerkte aan Esais plan, dan leefde ze nog én bestond de kans dat ze eindelijk gevoelens voor hem ontwikkelde.
      Hij was een idioot als hij hier niet in meeging.
      ‘Goed,’ zei hij. ‘Ik zal suggereren morgenavond bij het clubhuis langs te gaan’
      Zonder verder nog wat te zeggen, hing Esai op.
      Met een zucht liet Juice zich achterover op het bed zakken en staarde naar het plafond. Hij had er nog steeds geen goed gevoel bij. Wat als de breuk Jamie veranderde? Als ze zoveel van hem hield dat het maanden duurde voor ze weer zou lachen? Wat als hij haar niet de troost kon bieden die ze nodig had, omdat zijn eigen gevoelens nog steeds in de weg zaten? Omdat de vriendschap tussen hen ook nog niet hersteld was? En wat als ze erachter kwam dat hij in het complot zat? Maakte hij dan niet veel meer kapot?
      Maar wat als hij het niet deed?
      Wat als hij haar de waarheid vertelde, Jamie zich er niets van aantrok, evengoed voor Esai wilde gaan en ze daardoor om het leven kwam? Zou hij dát zichzelf ooit kunnen vergeven?
      Hij wist het niet.
      In stilte vervloekte hij de Mayan omdat hij hem met een dilemma als dit had opgescheept.

Reacties (1)

  • VampireMouse

    Woieps wat een zooitje zeg! Sorry voor mijn stile! Ik ben helemaal vergeten op je andere verhalen te reageren. Gefeliciteerd met je zwangerschap! Hoe gaat het nu met jou en de kleine?
    Verder hoor I love it! <3

    4 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen