Bill POV.

De volgende dagen gaan gewoon langzaam voorbij, maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet bij Adam langs ga. Ik ben elke dag weer opgelucht dat alles okay is met Adam. Ik weet niet hoe ik er overheen zou moeten komen als Adam zou sterven. "Bill, je bent er weer," zegt Adam en zijn humeur is wonderbaarlijk goed.

"Jij bent vrolijk vandaag," zeg ik en ik geef hem een zoen.

"Ik heb net wat onderzoeken gehad en het gaat boven verwachting goed. Met de baby is alles goed, mijn lichaam is er beter onder dan dat het aan het begin was. Het is alleen jammer dat het kind niet van jou is," zegt Adam en ik knik even.

"Maar dat is niet erg, we weten allebei hoe het gebeurt is," zeg ik en Adam knikt even.

"Tom is vanochtend weer langs geweest. Hij lijkt te denken dat hij en ik een koppel kunnen worden," zegt Adam.

"Ja, hij gelooft ook nog steeds amper dat ik zijn ex ben en niet jij. Hij zegt dat hij mij knap vindt, maar dat hij mij niet zo goed bij hem vindt passen," zeg ik terwijl ik mijn schouders wat ophaal.

"Nja, we zijn nu eigenlijk ook nieuwe mensen voor hem, dus dat zal anders zijn voor hem," zegt Adam en ik knik even.

Ik leg mijn hand op Adam z'n buik en voel dat de baby wat beweegt. "Wat voor een rol wil je Tom geven in het leven van het kind?" Vraag ik dan.

"Daar ben ik nog niet helemaal uit," zegt Adam en ik knik even, hij heeft nog eventjes om daaruit te komen.

Reacties?

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen