Tom POV.

"Papa, ik wil naar mama," zegt Mark ineens en ik slik even om dan voor mijn zoon neer te hurken.

"Lieverd, ik had je toch al uitgelegd dat je mama in de hemel is?" Vraag ik zachtjes. Drie maanden terug is ze geschept door een auto die een fietser moest ontwijken. Toen ik het nieuws hoorde was ik er kapot van. Mijn lieve vrouw was er ineens niet meer. Ik zit nog steeds middenin het rouwproces, maar voor Mark moet ik sterk blijven. We wonen hier nu twee maanden, maar echt contact met andere bewoners heb ik nog niet gehad. Ik wil ze ook niet belasten met mijn verhaal.

"Kan ik mama niet zien?" Vraagt Mark dan alsnog.

"Kom maar mee," zeg ik dan tegen Mark en ik neem hem mee naar de auto om dan de reis van een uur te maken naar de begraafplaats.

"Waar zijn we?" Vraagt Mark en ik neem hem mee naar het graf van mijn lieve Saskia.

"Hier kan je met mama praten," zeg ik zachtjes en ik hurk naast Mark neer. "En je kan deze bloemen hier neerleggen," zeg ik en ik geef de bloemen aan Mark en hij legt ze neer.

"Mama, je moet weer voor me zingen," zegt Mark en ik krijg tranen in mijn ogen. Saskia had altijd zo'n mooie stem. Toen Mark nog maar een baby was had haar stem al effect op hem. "Mama, kan je antwoorden?" Hoor ik Mark dan vragen en ik leg mijn arm om hem heen.

"Mama kan niet meer antwoorden lieverd, maar ze zal altijd op je neerkijken. Je weet dat ze van jou houdt," zeg ik en ik trek mijn zoon tegen mij aan. "Kom, we gaan terug naar huis," zeg ik en ik neem Mark weer mee naar de auto. De afgelopen drie maanden waren zwaar en ik weet dat de komende maanden ook zwaar gaan zijn, maar het is helaas niet anders.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw!! Arme Tom!!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen