Foto bij Chapter 21

POV Samuel Hitchkop

Ik zet mijn koffer neer in de hal. Eindelijk weer thuis. Die vergadering heeft me helemaal uitgeput. Ik loop naar mijn kantoor en ondertussen maak ik mijn stropdas los. Dat ding knijpt nog net mijn keel niet dicht. Eenmaal aangekomen, ga ik zitten in mijn stoel. Dan wordt er op mijn deur geklopt. "Ja." Zegt ik. Dan komt Jack de kamer binnen gelopen. "En hoe was de vergadering?" Vraagt hij en hij zet een glas voor me neer. Ik grinnik. "Beetje vroeg om te drinken niet." Zeg ik tegen hem. Hij lacht en we heffen ons glas. "Het was slopend, maar we hebben ze binnen. Ze hebben het contract getekend. Ze werken nu onder ons." Zeg ik tegen Jack. "Lekker gewerkt pik!" Zegt hij en hij slaat op mijn schouder. Dan bedenk ik me iets. "Zeg, waar is Emily? Ik dacht dat die al terug moest zijn?" Jack haalt zijn schouders op. "Geen idee, Samantha kan ik niet bereiken want die is haar telefoon hier vergeten. Die is op bezoek bij haar ouders." Ik knik en dan gaat mijn telefoon. "Speaking of the devil." Grap ik naar Jack. Ik neem op. "Hey, ik dacht net aan je." Zeg ik tegen Emily. Maar het enige wat ik hoor is een harde klap. "Em?" Zeg ik. Ik sta op uit mijn stoel. "Emily hoor je mij? Wat is er?" Geen reactie. Ik kijk Jack aan. "Start de auto." Commandeer ik hem. Hij knikt en sprint mijn kantoor uit. Ik zoek haar telefoon met die van mij en zie dat ze in haar appartement. Godverdomme. Ik ren naar buiten en zie dat Jack de auto al op de oprit heeft staan en ik spring er in. "Naar haar appartement, ze is daar." Zeg ik tegen hem. "Wat moet ze daar? Ze weet dat ze rechtstreeks terug naar hier moet komen." Zegt Jack verward. "Ik denk dat ze haar spullen is gaan halen." Zeg ik tegen hem. Ik grom. "Ik had haar spullen moeten laten halen door iemand." En ik sla hard met mijn vuist op het dashboard. Helaas blijf daar nu een deuk in zitten. Na een paar minuten komen we aan bij het appartement en zien we politie en ambulance staan. Ik sprint uit de auto en ren naar een agent toe. "Meneer, wat is hier gebeurd?" Vraag ik aan hem. "Dat kan ik helaas nog niet zeggen, wilt u nu alstublieft achter uit gaan meneer." Zegt hij nors. Ik kijk hem woest aan en pak hem bij zijn kraag. "Ik vraag het niet nog een keer beleeft." dreig ik hem. Ik voel een hand op mijn arm en laat dan de agent los. "Ik regel dit wel, zoek jij Emily maar." Zegt Jack tegen mij. "Wacht, bent u familie van mevrouw Silver?" Vraagt de agent aan ons. We knikken. "Excuses, loopt u met mij mee." Zegt hij en lopen achter hem aan. Wanneer we bij haar apartement komen, staan er mensen met witte pakken en politie. "Hier troffen we haar aan. Een buurman hoorde geluiden en toen het stil was, is hij komen kijken. Hij vond haar bewusteloos op de grond. Ze wordt zo naar het ziekenhuis gebracht." Verteld de agent ons. Ik slik en kijk door haar huis is een ravage. "Nu jullie hier toch zijn, heb ik wat vragen." Zegt hij. Ik kijk Jack aan. "Ga jij maar naar Emily. Ik regel dit wel." Ik bedank hem en sprint dan weer naar beneden. Ik kom net optijd aan bij de ambulance. Waneer een van de gebroeders de deur wilt dicht doen hou ik hem tegen. "Wacht, ik ga mee." Zeg ik tegen hem. Hij kijkt me aan. "Sorry meneer, maar alleen familie mag mee." Een frustrerende grom verlaat mijn mond. "Ik ben haar vriend. Laat me er in." Zeg ik tegen hem. "Sorry, maar ik weet niet of ik u moet geloven meneer." Zegt hij. Ik verlies bijna mijn controle waneer we gepiep horen in de wagen. "Ze raakt in shock we moeten nu vertrekken!" Roep een andere ambulance broeder. "Fijn! Stap in de auto." Zegt de man en ik spring achterin. Met piepende banden rijden we weg. "Waar kan ik mee helpen?" Vraag ik de man die tegen over mij zit en ik stroop mijn mouwen op. "Kun je iets van EHBO dan?" Vraagt hij verbaasd en hij bekijkt me van top tot teen. "Je moest eens weten." Zeg ik tegen hem. "Samuel." Stel ik me snel voor. "Mason. Goed, als je me die slang aan kunt geven." Vraagt hij aan mij.

Nog geen paar minuten later komen we aan bij het ziek huis en wordt Emily uit de wagen gehaald. Mason houd me tegen. "Helaas kan je vanuit hier niks meer doen. Gelieve te wachten in de wachtruimte. Als er nieuws is, laat de dokter het weten." Wanneer hij weg wilt lopen begint Emily bij te komen en een pijnlijke kreun verlaat haar mond. "Waar ben ik?" Vraagt ze verward. "Laat me los!" Begint ze te roepen en ze raakt in paniek. "Laaf me gaan, laat me los!" Schreeuwt ze. Ik pak haar stevig vast en kijk haar aan in haar ogen. Haar hartslag is hoog en haar ogen zijn rood. Haar gezicht is bekrast. "Emily, rustig, je bent veilig." Zeg ik tegen haar. Ze pakt mijn had stevig vast. Daarna trekt ze me in een knuffel. "Niet boos worden of geks doen." Fluisterd ze in mijn oor. Wanneer ik me weg wil terug trekken om te vragen wat er is, houd ze me stevig vast. "Hij hou ons in de gaten." Zegt ze en dan laat ze me los. "Ze moet nu echt naar binnen." Zegt Mason en dan rijden ze met haar naar binnen. Van frustratie haal ik mijn handen door mijn haren. Wat ze net heeft gezegd slaat nergens op. Er is iets aan de hand en ik moet uitzoeken wat. Ik loop me naar binnen en dan kom ik Jack tegen. "En, hoe gaat het met haar?" Vraagt hij. "Ze wordt nu gecontroleerd. De dokter houd ons op de hoogte." Zeg ik tegen hem. Jack knikt. "Enig idee wat er gaande is?" Vraagt hij na een korte stilte. Ik trek hem mee na een hoekje, waar het rustig is een geen camera's. "Ze vertelde me dat we in de gaten worden gehouden. Meer weet ik niet. Maar we moeten dit tot de bodem uit zoeken." Vertel ik hem. Jack kijkt me verward aan. "Gelijk heb je, ik vind het nogal heftig wat er met haar gebeurd is. De persoon die dit heeft gedaan, deed dit groot en deels voor plezier. Je ziet het aan de manier hoe ze is toegetakeld." Verteld Jack. Ik zucht. We nemen plaats op de stoel en wachten tot de dokter ons nieuws komt brengen.

Reacties (1)

  • Luckey

    Mag ik zeggen dat samuel nog redelijk kalm isxDhad een woede aanval verwacht
    Wel slim van der om hem zo te waarschuwen.
    Spannend!! Wil meer!!

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen