Tom POV.

In de auto kijk ik af en toe in de achteruitkijkspiegel hoe Mark in slaap is gevallen.

Wanneer we thuis zijn til ik Mark het huis in en leg hem gewoon in zijn bedje om zelf in de woonkamer te gaan zitten. Tranen beginnen over mijn wangen te lopen, want de enige momenten waarop ik die echt kan laten lopen is de momenten waarop Mark slaapt. Wanneer hij wakker is wil ik gewoon een goede vader voor hem zijn.



Een aantal dagen later.

Ik loop met Mark buiten, want daar kan hij de beweging krijgen die hij nodig heeft. "Papa, dat is Bill!" Roept Mark.

"Ehm, wie is Bill?" Vraag ik waarna ik kijk in de richting waar Mark heen wijst. Oh, de man dankzij wie ik Mark weer terug heb gekregen, want wie weet waar hij helemaal heen was gelopen als die Bill hem niet had gezien. Wat als hij tot de weg was gelopen? Als ik Mark en Saskia allebei in één jaar zou verliezen, ik moet er niet aan denken.

Ik loop dan met Mark naar Bill toe en ik glimlach even vriendelijk naar hem. "Sorry dat ik de vorige keer zo snel weg moest, dus ik wou je nog eens echt bedanken dat je Mark terugbracht. Ehm, misschien kan ik je een cadeaubon aanbieden? Wat vindt je leuk?" Vraag ik.

"Ik hoef er niks voor, echt niet," zegt Bill dan en ik knik even wanneer er ineens een auto voor komt gereden. "Chris? Je zou morgen pas komen om de kinderen een dagje mee te nemen," zegt Bill dan tegen de vreemde man, die dus blijkbaar Chris heet.

"Ik was er in eerste instantie okay mee dat de kinderen met jou mee naar hier kwamen, maar ik heb mij toch bedacht. Ik wil toch graag de volledige voogdij," zegt Chris en hij geeft wat papieren aan Bill. "Dan neem ik Ben en Annie maar gelijk mee," zegt die Chris dan nog en gelijk pak ik de papieren van Bill over.

"Er staat hier toch echt dat de kinderen hier mogen blijven totdat de rechter een uitspraak heeft gedaan," zeg ik dan en ik geef de papieren weer terug aan Bill.

"Waar bemoei jij je mee?" Vraagt die Chris en ik zucht even.

"Ik benoem gewoon een feit," zeg ik dan en die Chris kijkt mij woedend aan waarna hij toch naar de auto loopt. "Ik heb een goede vriend die jou vast wel kan helpen, ik zal gelijk bellen," zeg ik, als hij geen cadeaukaart hoeft dan kan ik hem misschien met dit helpen en heb ik toch wat terug kunnen doen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Omg
    Chris ga weg
    Tom komt je helpen!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen