Het is al aan het schemeren als ik een klop op mijn deur hoor. Inmiddels zit mijn tweede dag in het huisje er bijna op. Barbara heeft het eten gebracht gisteren en vandaag. Ik open de deur en zie haar nu ook weer glimlachend buiten staan. 'Het diner!' ik stap opzij om haar binnen te laten. 'Bedankt Barbara.' 'Geen probleem.' we praten nog even voordat ze weer vertrekt. Ze is een erg mooie vrouw, John is vast ongelooflijk blij met haar. Ze zijn beide een jaar of 25. Iets ouder dan Pete en Chayton. 'Nog een dag en je mag weer naar buiten.' grapt Barbara. Ik knik. 'Dat komt vast goed.' ze verlaat het huisje en ik ga weer aan de tafel zitten. In alle stilte eet ik rustig het eten op. Die nieuwe koks zijn een echte vooruitgang. Net als gisteren smaakt het nu wederom goed. Na het eten zet ik mijn bord in de gootsteen zodat ik het kan afwassen. Ik draai de kraan open en poets de etensresten weg als ik ineens achter me een stem hoor. 'Hey.' Geschrokken en gewapend met mijn afwasborstel draai ik me om. Pete. Lachend kijkt hij me aan. 'En daarmee ga jij me aanvallen?' zijn glimlach siert zijn gezicht. 'Wil je me niet zo laten schrikken.' ik leg de borstel terug in het sop. 'Wat doe je hier eigenlijk?' Pete zijn donker bruine ogen beginnen te glinsteren. 'Ik wilde je zien.' mijn wenkbrauw gaat omhoog. 'En dat is een goed idee?' Pete zijn glimlach wordt nog groter. 'Geen zorgen, niemand heeft me gezien.' Hij trekt me naar zich toe. 'Het is jouw idee om me op te sluiten hoor.' Zeg ik en ik zet mijn handen tegen zijn borstkas. Door zijn tshirt heen voel ik hoe gespierd zijn borstkas is. Misschien moet je de rest ook even voelen. Trishia is blij met Pete zijn bezoek. Mijn ogen gaan naar zijn gezicht. Een ongelooflijk knappe Alpha. Donker haar, donkere ogen, een kaaklijn waar elk mannelijk model jaloers op zou zijn en dan nog die glimlach. Ik leg mijn armen om zijn nek. 'En nu?' vraag ik. 'Nu ben ik blij dat ik hier naar toe ben gekomen.' zegt Pete en drukt zijn lippen op de mijne. Meteen wordt alles warm van binnen. Zijn handen gaan van mijn zij naar mijn rug en mijn kont. 'Wat doe je?' vraag ik hem als ik me los maak van zijn kus. 'Ik geniet van het moment.' zegt hij met een licht hese stem. 'Ik moet er nog steeds aan wennen.' geef ik toe. 'Laat me raden. Je genoot van je vrijheid en zag het niet zitten om je te binden aan iemand?' ik knik. Waarop Pete lacht. 'Waarom lach je?' vraag ik ietwat verwijtend. 'Je kunt er ook niets aan doen. Het is heel normaal om je zo te voelen. Maar zeg nou zelf. Je had het slechter kunnen treffen.' Pete gaat op de bank zitten en trekt me mee. 'jij bent wel heel zeker van je zaak.' zeg ik en ga bij hem op schoot zitten. 'Natuurlijk. Je bent perfect.' zijn lippen vinden weer de mijne. Oké, dat is genoeg. Ik neem het over. zegt Trishia. Het duurt me veel te lang. en nog voor ik kan reageren voel ik hoe ze de controle overneemt. Pete merkt blijkbaar het verschil. Hij lijkt te willen stoppen, maar Trishia heeft andere plannen. Ze pakt zijn hoofd beet en drukt haar tong nog net niet tegen zijn huig. Gretig naar meer zoent ze hem. Oke genoeg! Geef mij de controle weer terug. Trishia lacht. Nope. Gaat niet gebeuren. met haar handen gaat ze over het lichaam van Pete, die zichtbaar ook meer moeite moet doen om zich in te houden. Ik word ondertussen steeds gefrustreerder als Trishia steeds verder gaat. Haar handen zitten onder zijn tshirt. Ik wil hem. ze klinkt vastberaden. Eindelijk lukt het Pete om zich los te maken uit Trishia haar greep. 'Trishia.' zijn stem klinkt nog heser dan daarnet. 'Hoe graag ik dit zou willen. Ik doe dit liever met Tallulah. Elijah en jij krijgen je kans nog wel.' Trishia wordt boos. 'Het is niet eerlijk.' moppert ze gefrustreerd en een grom ontsnapt. 'Geef haar de controle terug.' Pete zijn stem klinkt extreem autoritair. 'Nu.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen