Pete pov:
Zacht sluit ik de deur van het huisje achter me. De koude lucht van buiten zorgt ervoor dat mijn gedachten weer helder worden. 'Ah Alpha!' ik schrik van de stem vlak bij me. Als ik opzij kijk zie ik John voor zijn huisje staan. 'Dag John.' zeg ik en loop naar hem toe. 'Ik zie dat je het naar je zin hebt gehad.' John kijkt me lachend aan. 'Is het zo overduidelijk?' John haalt zijn schouders op. 'Barbara zag dat je naar haar toe ging. Plus ik ken die blik.' Ik glimlach en denk terug aan wat er zojuist gebeurd was. Ze is van mij. Van mij alleen, en niemand die daar iets aan kan veranderen. 'Dus wanneer is de bruiloft?' ik kijk op. 'Bruiloft?' 'Ja, nu je haar geclaimd hebt, is het vanzelfsprekend dat je zo snel mogelijk met haar trouwt toch?' ik schrik. Daar had ik nog niet eens aan gedacht. 'Denk je dat ze dat wil?' John legt een hand op mijn schouder. 'Natuurlijk wil ze dat! Je bent een Alpha. Hoe eerder ze onze Luna is, hoe beter. En je wilt geen buitenechtelijk kind.' Ik kijk John aan. 'Kind?' Hij lacht weer. 'Als zij niet zwanger is na wat ik van jullie heb kunnen horen, dan weet ik het ook niet meer.' ik geef John nu een duw terug. 'Ik zal er over na denken.' en met die woorden vertrek ik richting het hoofdkwartier.

Tallulah pov:

Een fel licht schijnt op mijn gezicht. De zon is inmiddels op en schijnt door het raam van de slaapkamer naar binnen. Ik open mijn ogen. Als ik me uitrek doe ik mijn arm opzij. Geen Pete. Vandaag is de laatste dag in het huisje en Pete had beloofd hier te zijn. Misschien waren er belangrijke zaken die hij moest regelen. Mijn gedachten gaan terug naar gisteren en ik voel aan mijn nek. De plek is nog steeds gevoelig. Alle twijfels die ik ooit had over een relatie en Pete zijn verdwenen toen hij me gisteravond geclaimd heeft. Ik zei toch dat je tijd met hem moest doorbrengen. Ze heeft gelijk gehad. Sorry dat ik je niet geloofde.
Ik pak mijn telefoon. Al een lange tijd heb ik geen contact gezocht met Yellow Stone en besluit daarom om Deborah te bellen. 'Goedemorgen' klinkt het zacht aan de andere kant van de lijn. Ik grinnik zacht, ze is net als ik net wakker. 'Deborah, met Tallulah.' Ik hoor wat gestommel gevolgd door een korte gil. 'Tall! Wat goed dat je belt! Eindelijk. Hoe gaat het daar?' ik vertel haar van mijn drie dagen isolatie. 'Wow wat een harde maatregel. Waarom?' 'Omdat ze nog steeds bang zijn dat jonge meisjes of vrouwen worden ontvoerd. Dat is schijnbaar gebeurd in die oorlog vroeger.' leg ik uit. Deborah is even stil. 'En Pete?' Daar is eindelijk de vraag waar ik op zat te wachten. 'Nou... Dat is nu opzich goed.' 'Wat! Vertel!' ik lach en vertel haar dat hij me gisteravond heeft geclaimd. Sommige details laat ik bewust weg, waar ze het niet mee eens is. 'Geclaimd dus. Deed ie een beetje z'n best? En wanneer zie je hem weer?' 'Hij zou vandaag nog langs komen geloof ik.' Deborah is enthousiast. 'Nodig me wel uit als je een bruiloft hebt he! Ik wil je weddingplanner zijn!' 'Bruiloft?' breng ik verbaasd uit. 'Ja natuurlijk! Hij is een Alpha. Denk je dat ze jullie maar gewoon bezig laten als een stel konijnen? Ze hebben een Luna nodig.' Ze heeft gelijk. 'Wie weet. Je bent de eerste die het hoort.' we sluiten ons gesprek af.
Ik stap uit bed. Op de grond ligt het shirt dat Pete gister kapot gemaakt heeft. Ik loop naar de badkamer en zet de douche aan zodat deze warm kan worden. In de spiegel kijk ik naar mijn hals. Er is niets te zien. Ik trek mijn nachtkleding uit en stap in de douche waar ik mijn ogen sluit om de warme stralen water mijn lichaam te laten ontspannen. 'Hey.' Ik schrik op als ik een stem hoor. 'Mag ik er niet bij?' Twee sterke armen vouwen zich om mijn middel. Ik kijk op en zie Pete voor me staan. Ik probeer een glimlach te onderdrukken 'Natuurlijk' antwoord ik zacht. Hij glimlacht en trekt me verder tegen zich aan. 'Waar was je vanmorgen?' Pete blijft even stil. 'Toen je in slaap was gevallen, moest ik naar het hoofdkwartier.' Ik knik. 'Ik wil je.' Pete zijn stem klinkt hees en hij plaatst zijn lippen in mijn nek. Ik sta het toe en plaats mijn handen op zijn heupen. Voorzichtig knijp ik met een hand in zijn perfect ronde billen. Zonder kleren is hij nog mooier. Trishia gromt bij deze gedachte. De grom verlaat mijn mond wat Pete doet lachen. Zacht duwt hij me tegen de koude tegelwand en verplaatst zijn aandacht naar mijn borsten. Zijn massage zorgt ervoor dat mijn lichaam opgewonden is. Iets wat Pete overduidelijk kan ruiken. Hij draait de kraan uit en tilt me op. Hij draagt me naar het bed en legt me neer. 'Dit is veel beter.' zegt hij en kijkt me bewonderend aan. 'Je bent perfect'. Hij komt boven me hangen en spreid mijn benen. Hij glijdt gemakkelijk naar binnen. 'Pete.' breng ik zacht uit. Zijn ogen kijken me doordringend aan. 'Ik hou van jou.' de woorden van gisteravond komen gemakkelijk over mijn lippen. Hij glimlacht. 'Ik ook van jou.' De bewegingen van Pete zijn ritmisch en zacht waardoor de pijn die ik voelde in het begin snel verdwijnt. Mijn handen gaan over zijn brede rug als ik voel hoe mijn lichaam zich overgeeft aan Pete. Mijn adem versnelt. Pete grinnikt. 'Laat me je helpen.' Hij pakt mijn handen behendig beet en duwt de met zijn handen in het matras. Niet veel later bereikt Pete zijn hoogtepunt en een warm gevoel vult mijn lichaam.
'Ik wil niet dat je weggaat.' zeg ik als hij op staat. 'Dat doe ik ook niet.' Hij loopt de slaapkamer uit en komt niet veel later terug met iets dat lijkt op een ontbijt.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen