Bill POV.

Die nacht heb ik geen oog dichtgedaan en die ochtend op een acceptabele tijd bel ik gelijk naar Tom. "Tom, Chris heeft de kinderen gisterenavond nooit teruggebracht," zeg ik gelijk, zonder begroeting.

"Ik kom eraan," zegt Tom waarna we al ophangen en mijn moeder legt haar armen om mij heen.

"De kinderen komen wel weer terug, echt waar," stelt ze mij gerust en ik knik even.

Zodra Tom er is loop ik naar de deur om hem binnen te laten en we zetten ons aan de keukentafel. "Okay, ik heb die vriend gesproken. Hebben jij en Chris ergens vastgelegd dat de kinderen de meeste tijd bij jou doorbrengen?" Vraagt Tom.

"Nee, ik dacht dat ik hem kon vertrouwen, ik weet wel dat hij blijkbaar al een nieuwe man in zijn leven heeft, misschien heeft die man er op zitten hameren? Is het een probleem dat het niet is vastgelegd?" Vraag ik dan.

"Het betekent alleen dat de politie niks zal doen omdat het niet als ontvoering wordt gezien. Waar liggen de papieren die hij jou eergisteren gaf?" Vraagt Tom en ik pak de papieren snel.

"Okay, over twee weken is de eerste zitting en jij staat sterker. Stel dat Chris niet komt opdagen, dan zal hij als onbetrouwbaar worden gezien en kan de politie alsnog in actie komen om jouw kinderen terug te brengen. Komt hij wel opdagen dan is dit verhaal genoeg, zeker omdat in dit rapport wel staat dat de kinderen bij jou wonen," zegt Tom.

"Maar, ik kan toch niet minstens twee weken zonder mijn kinderen?" Vraag ik en ik voel de tranen alweer opkomen.

"Bill, twee weken is niks ten op zichtte van de rest van je leven zonder iemand moeten. Probeer Chris te bellen, misschien heb je een keer geluk en neemt hij op. Probeer dan niet boos te worden, want als hij weer ophangt ben je geen stap verder. Probeer op een vriendelijke manier tot hem door te dringen en dan ben ik zeker dat hij misschien zelf weer terugkomt met de kinderen. En gooi misschien wat hints er tussendoor dat hij anders sowieso kansloos is om het aantrekkelijker te maken de kinderen weer terug te brengen," zegt Tom.

"Okay," zeg ik zachtjes.

"Het komt wel goed. Die vriend komt vanmiddag langs. Hij heeft hier ten slotte een stuk meer verstand van dan ik," zegt Tom en ik knik even waarna Tom alweer vertrekt en ik probeer gelijk Chris te bellen zoals Tom voorstelde om te proberen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh ik doe Chris wat!!
    Dit is zo oneerlijk!
    Eikel!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen