Bill POV.

Ron is nu twee dagen oud en ik moet zeggen dat ik het voor hem geen eens erg vindt om er s'nachts regelmatig uit te gaan. Wanneer Tom het huis in komt gelopen met boodschappen loop ik naar hem toe en pak z'n hoed van z'n hoofd. "Die vermomming trapt toch niemand in?" Vraag ik.

"Blijkbaar wel, want er is geen enkele fan naar mij toegekomen. Jij kent mij gewoon beter dan wie dan ook," zegt Tom met een knipoog.

"Hmm, ja, ik ken alles aan jou uit mijn hoofd," zeg ik met een glimlach en Tom knikt waarna hij een kus op mijn wang drukt. "Heb je ook de luiers meegenomen?" Vraag ik dan.

"Drie pakken, dan kunnen we even vooruit," zegt Tom.

"Die zijn sneller op dan je denkt," zeg ik dan lachend en Tom knikt even waarna hij de boodschappen begint op te ruimen. Op dat moment begint Ron weer te huilen en ik loop naar zijn wiegje en til hem eruit. Ik geef hem dan zijn flesje en verschoon zijn luier waarna ik hem weer in zijn wiegje leg en ik blijf kijken totdat hij in slaap is gevallen.

Beneden zet ik mij bij Tom op schoot en leg mijn hoofd op zijn schouder. "Moe liefje?" Vraagt hij en ik knik even. "Dat kan ik begrijpen, jij mag ook even slapen he," zegt Tom.

"Maar mijn ouders komen zo met Shanti om Ron te zien," zeg ik en Tom knikt begrijpend en kijkt even naar de klok.

"Ga anders een uurtje rusten, ja? Jij bent ook nog maar twee dagen terug bevallen en dan die gebroken nachten. Waarvan er nog veel meer gaan volgen," zegt Tom en ik knik even.

"Een uurtje rusten moet kunnen ja, als jij de laatste dingen nog schoon kan maken?" Vraag ik en Tom knikt.

"Komt goed schat," zegt hij waarna ik naar boven loop om mij op bed te leggen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ahw!!! Zo lief!!

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen