Bill POV.

Ik schaam mij dood dat ik Tom heb gekust. Als ik had geweten dat hij zo kort geleden nog maar zijn vrouw heeft verloren had ik dat natuurlijk nooit gedaan.

"Ik ga nu maar. Ik ben al te lang bij Mark weg geweest," zegt Tom dan en ik knik begrijpend waarna hij vertrekt. Ik hoop dat ik het nu niet te ongemakkelijk heb gemaakt tussen Tom en mij.



Het is de dag van de rechtszaak en ik heb Tom in de tussentijd niet meer gezien. Ik hoop dat, dat niet komt omdat hij mij ontloopt. Wanneer de bel gaat loop ik naar de deur en zie Tom en Mark staan. "Tom?" Vraag ik verbaasd.

"Ik ga natuurlijk met je mee vandaag, ik dacht dat je wel een vriend kan gebruiken," zegt Tom en ik knik dankbaar waarna ik ze binnen laat.

"Ben!" Roept Mark wanneer hij mijn kleine man ziet.

"Mark!" Roept Ben en Mark geeft Ben een knuffel en Ben lacht wat.

"Ze hebben echt een goede connectie samen he," zegt Tom en ik knik instemmend.

"Ben mag best ook eens een dagje naar jullie, tenminste, als de kinderen na vandaag nog bij mij wonen," zeg ik.

"Natuurlijk wonen ze na vandaag nog hier, daar ben ik van overtuigd," zegt Tom en ik knik even.

"Gaat Mark met mijn ouders mee in de auto zodat ze iets leuks kunnen doen?" Vraag ik dan aan Tom en Tom knikt even en even later stap ik naast Tom in de auto terwijl de kinderen met mijn ouders meegaan.


We zitten inmiddels in de zaal en ik heb mijn woordje gedaan en natuurlijk laten weten dat Chris de kinderen naar het buitenland mee wou nemen.

"Waarom denk jij dat jij een betere ouder voor Ben en Annie zal zijn dan Bill?" Wordt er dan aan Chris gevraagd.

"Ik vind dat ik hem een stabielere leefomgeving kan geven. Bill denkt alleen maar aan zichzelf. En hij woont op dit moment bij zijn ouders en heeft dus geen eigen woning om met de kinderen te wonen, daarnaast heb ik een geweldige vriend om de kinderen dat beetje extra stabiliteit te geven omdat ik een vaste relatie heb," zegt Chris en dat is zo'n beetje zijn verhaal en al beter klinkt dan mijn verhaal, maar ik was gewoon zo nerveus. Mijn advocaat heeft dan wel wat geholpen, maar was dat genoeg?


Inmiddels sta ik nerveus in de hal te wachten. "Hebben ze niet altijd een voorkeur aan een koppel en de ouder die een eigen huis heeft? Straks ben ik toch kansloos," zeg ik nerveus en Tom legt zijn hand op mijn schouder.

"Bill, gaan ze een relatie echt als stabiel zien terwijl de scheiding nog maar zo kort terug was?" Vraagt Tom.

"Maar, blijkbaar was Chris al samen met die vent toen ik zwanger was van Ben," zeg ik zachtjes en een traan verlaat mijn oog. Hij had gewoon een ander tijdens ons huwelijk en ik was zo'n sukkel dat ik dat niet eerder heb gezien.

"Het komt goed Bill, ze gaan hem echt niet belonen voor het feit dat hij de kinderen mee wou nemen naar het buitenland, echt niet," zegt Tom en ik knik even, maar de zenuwen blijven.

"Waarom duurt het wachten zolang?" Vraag ik en ik kijk even naar de andere kant van de hal waar ik Chris zie knuffelen met zijn vriend en dat doet pijn. Ik hield altijd van knuffelen, maar Chris niet echt en nu knuffelt hij wel met hem. Heb ik toendertijd dan gewoon echt de verkeerde gekozen? Misschien had ik beter Klaas kunnen kiezen, maar of ik dan wel gelukkig was geworden weet ik natuurlijk niet, het had ook een nog slechtere keus kunnen zijn.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Als de kinderen niet bij billl blijven
    Doe ik jou wat

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen