Julia POV.

Ik kijk naar Leon die huilend op het bed ligt. "Leon?" Zeg ik zachtjes en ik loop naar hem toe en ga bij hem op het bed zitten. Hij kijkt iets op wat voor mij een teken is om mijn armen om hem heen te slaan. "Jij bent een geweldige man voor mijn vader, als jij niet zijn uiteindelijke keuze bent is het een sukkel," zeg ik en dan hoop ik dat ik bij Leon mag blijven, totdat ik op mezelf ga wonen samen met mijn lief.

"I.Ik moet naar het ziekenhuis," snikt Leon.

"Wat, waarom?" Vraag ik bezorgd en hij haalt het dekbed van zich af en dan zie ik het bloed op z'n broek en ook op het bed. "Fuck, ik haal mijn vader," zeg ik snel waarna ik naar beneden ren. "Pap, pap! Er is wat met Leon, je moet hem naar het ziekenhuis brengen," zeg ik en ik zie hoe mijn vader wat tranen van z'n gezicht veegt waarna hij naar boven rent en uiteindelijk vertrekt hij met Leon naar het ziekenhuis. Ik weet dat ik de kinderen niet alleen moet laten, maar aangezien ze toch slapen ga ik naar Bill toe.

Bill POV.

Wanneer de bel gaat loop ik snel naar de deur zodat de kinderen niet wakker worden en tot mijn verbazing zie ik Julia in de deuropening staan. Gelijk krijg ik een klap in mijn gezicht. "Waar was dat nu weer goed voor?" Vraag ik.

"Voor het verpesten van Leon en Tom hun relatie! Wat denk jij!? Leon heeft de afgelopen jaren Tom continu gesteund in alles, in al z'n dromen, letterlijk alles! En nu wil jij hem weer terugpakken!? Als hij jou kiest zal hij Leon altijd missen, kiest hij Leon, dan mist hij jou. Maar dat kan opgelost worden, vertrek en kom nooit meer terug!" Roept Julia.

"Niet tegen mijn papa schreeuwen!" Roept Elaine, die blijkbaar wakker is geworden.

"Dat is wat je papa verdient," zegt Julia.

"Nee!" Roept Elaine en ze geeft Julia een trap waar Julia op reageert met een duw waardoor Elaine haar evenwicht verliest en met haar hoofd op de grond klapt. Gelijk begint ze te huilen en ik hurk gelijk bij Elaine neer.

"Rot op Julia," zeg ik dan terwijl ik Elaine tegen mij aantrek.

"Graag! Jij liet mij als baby al bij papa, ik was verdomme al zes toen je terug kwam! Jij denkt altijd maar weg te kunnen gaan wanneer je wilt, maar zo werkt dat niet als je kinderen hebt! Leeftijd maakt dan niks uit! Ik moet er niet eens aan denken om mijn kind dat ooit aan te doen!" Roept Julia uit waarna ze vertrekt en ik houd Elaine dicht tegen mij aan.

"Het is al okay liefje," zeg ik.

"Mijn hoofd doet pijn," zegt Elaine zielig.

"Ik weet het, ik hou het in de gaten," zeg ik waarna ik haar meeneem naar de slaapkamer en dit keer gelijk bij haar blijf.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ik snap Julia wel heel erg goed

    3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen