Pov Tallulah

Na ons ontbijt, kleed ik me rustig aan. Nog een beetje stijf van vanmorgen doe ik een zwarte broek aan en een comfortabele sweater. In de woonkamer zit Pete op de bank met zijn telefoon aan zijn oor. Hij kijkt op als ik naast hem kom zitten. 'Ik moet ophangen.' zegt hij kort en beëindigt direct zijn gesprek. 'Dat had niet gehoeven.' hij glimlacht. 'Vandaag wil ik mijn aandacht alleen aan jou schenken. Dit was een klein noodgeval op het hoofdkwartier.' ik frons. 'Weet je zeker dat je dan niet er naar toe wilt?' Hij knikt. 'Daar heb ik Shawn en John voor. Ik vertrouw er op dat ze het kunnen oplossen.'
Die ochtend praten we over allerlei onderwerpen om elkaar zo beter te leren kennen. Het zal wel komen door de goden, maar op dit moment wil ik niets liever dan bij hem zijn, hem naast me hebben en zijn aanwezig te voelen. Alle dingen die mijn moeder me er ooit over verteld heeft, vallen eindelijk op zijn plek. Er is niets beters dan te weten dat je de rest van je leven met iemand mag delen.

Pov Deborah

'Mag ik het alsjeblieft vertellen aan Tallulah?' Hij schudt zijn hoofd. 'Waarom niet?' vraag ik gefrustreerd. 'We delen altijd alles.' Hij kijkt me bedenkelijk aan. 'Tallulah zal nu eerst genoeg hebben aan zich zelf. Daarnaast moeten we het hier eerst nog vertellen.' Ik zucht, hij heeft gelijk. Tallulah zit met haar hoofd op dit moment toch bij Pete. Maar hoe kan ik zoiets voor haar geheim houden. Hij is mijn ware liefde. Sinds ik 18 ben, weten we dat al, maar we hebben het al een lange tijd stil gehouden. Voor Tallulah, maar ook voor mij. Ik had wat tijd nodig. Net als Tallulah had ik het niet zo met dat liefdesgedoe, het idee om voor altijd met iemand samen te blijven. Nu Tallulah niet meer hier woont, is het makkelijker om voor me te houden, maar het voelt nog steeds niet goed om tegen haar te liegen als ze me er naar vraagt. 'Ik zal het haar nog niet vertellen, maar vertel het dan op z'n minst je ouders deze week. Ik ben wel klaar met al het liegen.' Hij knikt en trekt me naar zich toe. 'Doe ik. Vanavond vertel ik het ze.' Ik glimlach. 'Mooi. Dan weet iedereen het daarna toch wel en kan ik het snel aan Tallulah vertellen.'

Pov Tallulah

'Pete.' Hij kijkt op van zijn telefoon waarop hij door zijn social media aan het scrollen was. 'Ja?' 'Wat is hier gebruikelijk?' Hij kijkt me vragend aan. 'Ja, eerst samenwonen en dan trouwen of eerst trouwen en dan samenwonen?' Hij glimlacht. 'Dat merk je wel als het zo ver is. Je blijft eerst nog hier wonen.' 'Doe niet zo geheimzinnig!' Ik geef hem een zachte duw. 'Vertrouw er maar op dat alles goed komt.' 'Maar ik heb nog geen antwoord op mijn vraag. Wat doet de rest dan?' Pete kijkt bedenkelijk. 'De meeste trouwen eerst en gaan dan pas samen wonen.' 'Traditie?' 'Ja, ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet waarom.' Ik lach. 'In Yellowstone is het hetzelfde. Packs zijn toch wat traditioneler denk ik dan de mensenwereld.' Hij knikt. ‘We hebben geen haast toch? Of wel?’ Ik haal mijn schouders op. Gebruikelijk is dat een Alpha zo snel mogelijk trouwt met zijn geliefde als ze elkaar vinden, maar een beetje extra tijd kan geen kwaad. ‘Ik heb nog goed nieuws voor je.’ Pete glimlacht. ‘Je hoeft de komende dagen geen huishouding meer te doen.’ ‘Hoezo?’ ‘Ik weet dat je het niet leuk vond, dus je kunt de komende tijd gewoon wennen aan je nieuwe omgeving en misschien kun je Deborah uitnodigen.’ Ik kijk op bij zijn laatste woorden. Deborah! ‘Ja! Dat zal ze leuk vinden. Ze vraagt er al een hele tijd om of ze langs mag komen.’ Ik geef hem een knuffel. ‘Dankjewel!’ Zijn geur bedwelmt me nog steeds, maar daar trek ik niets van aan. Op dit moment ben ik hem dankbaar dat ik eindelijk Deborah weer kan zien. ‘Ik ga haar meteen bellen.’ Ik haal mijn telefoon uit mijn broekzak en klik Deborah haar naam aan. Hij gaat een paar keer over voordat ze opneemt. ‘Deborah!’ Zeg ik enthousiast. ‘Tallulah!’ Net zo enthousiast groet ze me terug. ‘Hoe snel kun je hier naar toe komen?’ Het is even stil. ‘Hoe bedoel je? Wat heeft hij nu weer gedaan?’ Ik grinnik. ‘Niets, maar Pete zei dat het een goed idee zou zijn als je langs komt.’ ‘Dat klinkt inderdaad als een goed idee. Ik moet je sowieso nog iets belangrijks vertellen.’ ‘Oh?’ ‘Ja, maar dat vertel ik je zodra ik bij jullie ben. Ik kom morgen die kant op, oké?‘ We sluiten ons gesprek af. Ik kan niet wachten om met z’n tweeën weer uren te praten zoals vroeger.
Het is donker buiten als Pete op staat van de bank. ‘Kom.’ Zegt hij. ‘Waar naar toe?’ ‘Naar buiten.’ Ik pak zijn hand aan. ‘Mag dat?’ vraag ik ietwat onzeker. ‘Ik ben de Alpha. En de drie dagen zijn voorbij.’ Hij stapt naar buiten en neemt me mee. We lopen samen richting de rivier. ‘We hebben hier getraind.’ Merk ik op als ik de bekende stenen in de rivier zie liggen.’ Hij knikt en gaat in het gras zitten. ‘Dat was niet makkelijk.’ Geeft hij toe. ‘Elke cel in mijn lichaam wilde niets liever dan bij jou zijn, maar…’ Ik ga naast hem zitten. ‘Maar Crystal.’ Vul ik hem aan. ‘Ik ben blij dat je me de kans hebt gegeven.’ Ik kijk naar de rivier waar de mijn zijn licht op laat vallen. ‘Daar ben ik ook blij om’ geef ik toe. Onze band is enorm verstevigd doordat hij me heeft geclaimd. Alle afweer en onzekerheid zijn verdwenen. Pete trekt me naar zich toe en drukt zijn lippen zacht op die van mij. Zijn aanraking verwarmd mijn lichaam en gretig zoen ik hem terug. Als Pete laat merken dat hij meer wil, houd ik hem tegen. ‘Wacht even.’ Zeg ik. ‘Hier?’ Pete heeft een grijns op zijn gezicht. ‘Waarom niet? Het is niet dat er nog iemand buiten is nu.’ Ik schud mijn hoofd. ‘Weet je wel hoe koud het is?’ Sputter ik tegen. ‘Dat is geen excuus.’

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen