Foto bij Hoofdstuk 49.

Harry Edward Styles

Met een zucht val ik op bed, even word ik afgeleid door de zachtheid hiervan en gaat het idee van rust door mijn hoofd. Maar als snel ben ik dit stomme idee vergeten, als ik kijk naar Avril voor mij, die met een ondeugend gezicht haar jurk van haar lichaam laat zakken.
Ze is onder haar jurk compleet naakt, wat ik al voorspeld had toen mijn vingers onder haar jurk verdwenen.
Met een simpel gebaar van mijn hand komt ze naar mij toe en gaat op mij zitten, precies op mijn kruis. "Ik wil dat jij mij neukt Avril, laat eens zien wat je met dat lichaam van jou kan doen". Dat laat ze zich niet nog eens zeggen en ze buigt voorover en kust mij, ik voel hoe ze tegen mij aan reit en ik laat een kreun gaan.
Voor een moment laat ik mijzelf totaal gaan, genietend van de vrouw op mij. Maar het moment dat ze mij wil uitkleden sla ik hard haar handen weg. "Mijn gulp moet voldoende zijn, niemand ziet mij compleet naakt schatje". Dat is deels waar, de enige die mij ooit helemaal naakt gezien heeft is Isabelle. Bij haar wilde ik dat ze mij zag, bij de rest nam ik vaak genoeg niet eens de moeite mij uit te kleden.
Opnieuw worden mijn gedachtes onderbroken als ik voel hoe mijn riem losgemaakt wordt en er een warme hand om mijn penis gesloten wordt. Ik voel hoe ze in mijn lengte knijpt en hoe ze hem niet veel later tevoorschijn haalt. Haar ogen glimmen en haar wangen worden rood, terwijl ze haar lippen aflikt.

Zonder enige controle grijp ik haar bij haar haren en duw haar gezicht naar mijn kruis, ze snapt blijkbaar meteen wat ik wil en ik voel hoe haar lippen zich om mijn penis heen vormen en haar warme tong over mijn lengte gaat. Ik geniet van het gevoel en grijns als ik haar af en toe naar adem hoor snakken. "Neuk me," verbaast kijkt ze mij aan, maar doet zonder klagen wat ik van haar wil. Ik hap even naar lucht als ik haar strakke kutje om mij voel en grijp hardhandig haar heupen vast terwijl ze op en neer beweegt.

Ze gaat niet snel genoeg, ik wil mijn orgasme, for god shake!

Maar het enige wat volgt is een deur die open gegooid wordt, de gil van Avril en een woedende Bell.
Haar ogen vatten vlam en ze grijpt 1 van de boeken van de kast, die naast de deur staat.
Ik weet nog snel Avril naar mij toe te trekken, voordat die een boek tegen haar hoofd zou krijgen.

"What the fuck, Isabelle!"

Ik duw Avril van mij af, stop mijzelf weg en als ik mijn riem weer vast heb sta ik op. Grijp de jurk van Avril van de grond en smijt het haar richting op, "eruit, nu". Haastig trekt ze hem aan en stormt de kamer uit, haar schoenen achterlatend. Zodra de deur dicht slaat, ontploft Bell.

"Hoe durf je? Hoe durf je seks met haar te hebben? Ben zo harteloos en gestoord? Je deed dit expres of niet? Jij smerig..."

"Genoeg," blaf ik naar haar. Hijgend kijkt ze naar mij op, terwijl ik mijzelf over haar heen buig. "Jij wil geen seks van mij, jij wil helemaal niks van mij. Dus flik het niet nu het lijdend voorwerp uit te hangen. Je hebt de laatste dagen alles gedaan wat ik haat, je hebt mij uitgedaagd en mij gebruikt." Een spottende lach verlaat haar lippen, voor ik haar kan tegen houden belanden haar kleine vuisten op mijn borst.
"Jij hebt mij lichamelijk en geestelijk mishandeld, je hebt mij verkracht, waag het niet te zeggen dat ik jou gebruikt heb".

Even heb ik zeker het gevoel alsof ik hard tegen mijn borst geramd wordt, "jij fucking slet". Ik grijp haar armen en smijt haar tegen de deur, "wat wil je van mij dan? Wil je dat ik je kus? Aanraak? Neuk? Wil je dat ik van andere vrouwen afblijft en helemaal van jou ben? Nou?" Ik schreeuw naar haar, terwijl mijn vuist de deur achter haar raakt. "Nou?" Schreeuw ik nog eens, haar woedend aankijkend.

"Ik... ik..." ze stottert en kijkt mij met tranen in haar ogen aan. Dit laat mij zuchten en ik kalmeer een klein beetje, terwijl nu de tranen over haar rode wangen rollen.
Voor ik mijzelf kan tegenhouden pak ik haar gezicht en kus haar, ruw, hard en lustig. Isabelle grijpt mijn haren en trekt mij dichter naar haar toe, terwijl ze lustig haar tong tegen mijn lippen duwt.

Smakende geluiden vullen de kamer en niet veel later komen er kreunen bij, terwijl Isabelle zich op mij gooit.
Als ze aan mijn riem begint te zitten, uw ik haar van mij af.

"Je bent gek, je leid aan het stockholmsyndroom. Je zegt 10 minuten geleden nog dat ik je heb verkracht," met deze harde woorden worden haar ogen groot. Geschokt stapt ze achteruit, schut haar hoofd.
"Ik haat je echt," met deze woorden stormt ze dit keer de kamer uit.

Ik zucht als ik naar de lege deuropening staar, ze haat mij, daar kan ik haar eigenlijk alleen maar gelijk in geven. Als ik mijzelf gefatsoeneerd heb in de spiegel, besluit ik terug te gaan naar het feest als mijn ogen op de tas in de hoek van de kamer valt. De tas zit vol cadeautjes, allemaal voor Bell. Sieraden, schoenen, dans spullen. Ik heb van alles gekocht en alsnog behandel ik haar op kerstavond als vuil.

"Fuck, fuck dit ook", snauw ik tegen mijn eigen spiegelbeeld. Er zit maar 1 ding op, excuses maken tegen mijn Bell.
Als ik naar beneden loop, word ik door verschillende mensen begroet. Maar ik heb geen oog meer voor het feest en de mensen, ik moet Isabelle vinden. Ik duw de dronken gasten aan de kant en probeer mijzelf een weg te banen door de gasten, tafels, versiering en kerstbomen.
Maar ik kan haar niet vinden en ik krijg het benauwd, beelden van de vorige keer flitsen voorbij. Ik zie haar weer op de grond liggen, met die smerige mannen over haar heen gebogen.

Dit beeld kan ik niet langer verdragen en met 1 simpel berichtje naar James, zoek ik niet langer meer alleen.
"James, ik ben Belle kwijt, zoek haar, nu". Blaf ik naar hem, terwijl ik verder storm. Ik ga ongezond veel met mijn handen door mijn haren, ik word gek. Ik voel mijn ademhaling versnellen en al snel sta ik buiten en roep haar naam, terwijl ik het steeds benauwder krijg.
Dan eindelijk vind ik haar, huilend zit ze in het buitenhuis. Verstopt in een dikke deken op een schommelstoel, haar ogen zijn gericht in de donkerte en er lopen tranen uit. Haar wangen, oren en neus zijn rood. Waarschijnlijk van woede, verdriet en kou.
Zonder een mededeling zak ik op de grond en ga naast haar zitten tegen de schommelstoel aan, ik bericht James dat Isa veilig bij mij is en ik probeer te ontspannen.
Maar al dit deze drama heeft mij moe gemaakt en mijn lichaam doet zeer, maar dit mag geen excuus zijn. Dus met een kreun ga ik op mijn knieën voor Isabelle zitten, een totaal onnatuurlijke positie voor mij.

"Bell, het spijt me." De woorden vallen uit mijn mond, een zwaar gevoel valt van mij af en ik voel mijzelf zwak. Ergens maakt dit mij furieus, maar ik weet dat ik mijzelf in de hand moet houden rondom Bell.
"Ik zal proberen geestelijk en lichamelijk geen misbruik van je te maken, zolang jij belooft mij niet te testen. Volg de regels, dan za ik mijzelf proberen te beheersen".

Reacties (2)

  • NicoleStyles

    ik hoop dat hij het meent deze keer, maar ben er bang voor:X

    1 maand geleden
  • Sunnyrainbow

    Vooruitgang!

    1 maand geleden
    • bels

      Jaaa, hopen dat hij nu een beetje zachter wordt:)

      1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen