Bill POV.

"Papa!" Roept Benjamin en hij springt in mijn armen en ik glimlach even. Hij lijkt met de dag meer op Tom. Ik mis Tom echt verschrikkelijk nu ik hem al een half jaar niet heb gezien. Ik heb ook een hekel aan het feit dat ik Benjamin nooit ga kunnen vertellen dat Tom z'n vader is, want samen met het feit dat William mij nog steeds niet voor de tweede keer zwanger heeft gekregen en hoeveel Benjamin op Tom lijkt kan ik de conclusie nu wel trekken.

"Naar buiten?" Vraag ik dan aan Benjamin die gelijk knikt en ik neem hem mee naar buiten totdat ik Tom bij de poort zie staan. Na een half jaar is hij eindelijk weer hier. "Ga toch maar lief binnen spelen, goed?" Vraag ik aan Benjamin en gelukkig knikt hij waarna hij naar binnen rent.

Ik open dan de poort en trek Tom met mij mee naar binnen één van de bij woningen in. "Ik heb je zo gemist Tom," zeg ik.

"Ik jou ook. Je bent het beste wat mij ooit is overkomen. Ik ben niet bewust weggebleven. Ik kreeg helaas een taak wat verder weg waardoor ik niet zomaar hier kon komen," zegt Tom.

"Het is niet erg. Ik ben blij dat je hier nu bent," zeg ik en ik druk mijn lippen op die van Tom en hij zoent mij terug.

"Nog steeds niet zwanger van een nieuw prinsje of prinsesje?" Vraagt Tom wanneer hij de zoen stopt.

"Nee en als het aan William ligt dan zou het een prinsje moeten zijn. Hij wilt geen dochters," zeg ik.

"Dan is hij gewoon dom. Zoon, dochter, het maakt niet uit," zegt Tom.

"Precies, zo zie ik dat ook," zeg ik en opnieuw voel ik Tom z'n lippen op de mijne. Hij duwt mij zachtjes op het bed dat in de ruimte staat en ik laat het allemaal toe.



Wanneer we net seks hebben gehad leg ik mijn hoofd op z'n borst. Ik heb Tom nog niks gezegd over het feit dat ik eigenlijk zeker ben dat Benjamin z'n zoon is. Ik wil Tom ook niet pijn doen met het feit dat hij z'n zoon niet zal zien opgroeien. Niet zoals William en ik hem zien opgroeien. Wanneer ineens de deur wordt open gegooid kijk ik geschrokken op. "Ik wist het!" Roept mijn vader woedend uit waarna een paar wachten Tom bij mij vandaan trekken.

"Vader, alstublieft. Doe Tom niks," smeek ik, maar mijn vader luistert niet. "Tom, ik hou van je!" Roep ik nog voor de deur sluit en snel trek ik mijn kleding aan. Wat moet ik nu doen? Ik heb alles verpest. Te lang tijd doorbrengen samen was geen goed idee, zeker niet omdat mijn vader mij ongeveer een half uur geleden bij hem verwachtte en normaal ben ik nooit te laat. Logisch dat mijn vader argwaan heeft gekregen en dan heeft ie zo z'n maniertjes om mij snel te vinden.

Even laat ik een zucht uit. Ik moet dit op zien te lossen. Ook al weet ik niet hoe. Als ik er voor kan zorgen dat Tom de doodstraf niet krijgt dan wordt hij nog altijd verbannen uit ons land en dan zie ik hem ook nooit meer.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Omg nee!!
    Dat mag niet!! Ik doe je dan wat!!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen