Tom POV.

Had iemand maar gewaarschuwd dat bakken met zulke jongen kinderen NIET te doen is. Ze doen maar wat, raken knopjes aan die ze niet moeten aanraken, ze luisteren totaal niet. Uiteindelijk zijn er wel koekjes ontstaan, maar ze zijn zeker niet mooi omdat ze soms het vormpje twee keer op het deeg drukte waardoor het figuurtje door de helft ging. Maar ja, koekjes zijn koekjes. Ze zullen vast hetzelfde smaken.

Ik neem de kinderen dan mee naar de woonkamer en zie dat Bill niet meer op de bank ligt. "Hier," zeg ik wanneer ik de zevenling blokken geef. "Maar maak de toren niet te hoog," zeg ik waarna ik de gang op loop. "Bill!?" Roep ik waarna hij de wc uit komt gelopen.

"Sorry, toen ik wakker werd was ik ineens zo misselijk," zegt Bill en ik knik begrijpend waarna ik een kus op z'n wang druk.

"Ga maar weer op de bank liggen. De kinderen spelen wel met blokken, maar ik zal ze proberen stil te houden," zeg ik tegen Bill.

"Ik ga boven in bed liggen, als je dat niet erg vind," zegt Bill.

"Nee, natuurlijk niet," zeg ik waarna Bill naar boven loopt en ik loop de woonkamer weer in. "Hoho," Roep ik wanneer ik merk dat de toren op omvallen staat en ik zet alles weer op een goede hoogte. Als de toren zou vallen kunnen ze zich bezeren. "Ik kan jullie ook echt geen seconde uit het oog verliezen he," zeg ik hoofdschuddend en Tirza slaat d'r armpjes om mijn benen en ik lach even. Kinderen. Zeven, het zijn er misschien wat veel, maar ik zou ze voor geen goud willen missen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Ze zijn wel schatjes
    En koken kon je verwachten 🤣
    Zeker op deze leeftijd

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen