Tom POV.

Er zijn een paar maanden voorbij gegaan en we hebben Samantha nog steeds niet terug. Bill en ik proberen er zo goed als mogelijk te zijn voor Tirza en Maria die onze zorg nog hard nodig hebben en voor Timothy die zegt nooit meer ruzie te zullen maken met Samantha wanneer ze weer thuis is.

"Ben je okay?" Vraag ik aan Bill.

"Gewoon wat last van mijn rug. Mijn spieren zijn denk ik te gespannen," zegt Bill zachtjes en ik knik even.

"Zal ik je masseren?" Vraag ik dan.

"Ik weet het niet," zegt Bill.

"Je hoeft mijn lieve gebaren niet continu te weigeren," zeg ik tegen Bill en hij knikt even waarna ik hem alsnog mag masseren, totdat mijn telefoon gaat.

"Misschien is er nieuws over Samantha," zegt Bill gelijk waarna ik gelijk opneem.

Bill POV.

Ik kijk Tom afwachtend aan wanneer hij ophangt. "Ze zijn erachter gekomen waar Anis is gaan wonen met Samantha," zegt Tom dan.

"Waar wachten ze dan nog op? Ik wil mijn dochter weer in mijn armen kunnen nemen. Ze Zal de afgelopen maanden wel weer een heel stuk zijn gegroeid," zeg ik, dat laatste wat zachter.

"Ik weet het Bill. De politie wilt gewoon zeker zijn dat niemand gewond raakt. Daarom duurt het wat langer, maar nu ze weten waar ze is weet ik zeker dat we haar deze week terug zullen krijgen," zegt Tom en hij slaat zijn armen om mij heen. Ik ben Tom dankbaar dat hij bij mij in de buurt elke keer rustig blijft, want dat heeft er voor gezorgd dat ik niet ben doorgedraaid in de afgelopen maanden.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Lijkt me ook ergste wat er bedtaat

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen