Een paar maanden later.

Tom POV.

Ik ben in de studio terwijl Ron aan allemaal knopjes wilt zitten. "Niet doen lieverd," zeg ik en ik til hem op. Bill is gewoon thuis bij Scott en ik dacht dat het misschien leuk zou zijn om Ron mee te nemen naar de studio. Alleen had ik daar achteraf gezien beter nog twee jaar mee kunnen wachten. Of misschien anderhalf jaar.

"Tom, je kon van tevoren weten dat een kind meenemen lastig zou kunnen worden," zegt Jan, mijn producer.

"Ik weet het Jan. Ik zal voortaan weer alleen komen," zeg ik waarna ik Ron op een stoel zet. "Blijven zitten," zeg ik en wanneer Ron geen aanstalten lijkt te maken om weer van de stoel af te springen ga ik weer één van mijn nieuwste nummers inzingen.

"Dit klinkt top Tom. We gaan door naar de volgende song," zegt Jan en net wanneer ik die wil beginnen in te zingen begint Ron ineens te huilen, dus ga ik weer gelijk naar hem toe.

Ik zie hem voor de stoel op de grond liggen en til hem snel op. "Papa, ik au," zegt Ron huilend.

"Ben je van stoel gevallen?" Vraag ik en Ron knikt.

"Sorry Jan, ik vrees dat het bij die ene blijft vandaag," zeg ik. "Maar morgen kan wel. Ik zal je extra betalen," zeg ik.

"Het is al okay, tot morgen Tom," zegt Jan en ik knik even waarna ik Ron met mij meeneem naar de auto.

"Waar heb je au lieverd?" Vraag ik en hij wijst naar z'n hoofd en z'n arm. Nu weet ik eigenlijk niet of ik er door een dokter naar moet laten kijken. Ik weet dat kinderen al vrij snel huilen als ze vallen, ook al zijn er uitzonderingen. Deze twijfel hoort ook wel bij het vader zijn denk ik zo.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahaha geen nummers op nemen
    Hihi

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen