Bill POV.

De volgende dag kom ik Tom pas in de pauze in de lerarenkamer tegen. "Is je zoontje alweer wat vrolijker?" Vraagt Tom aan mij.

"Oh ja hoor. Toen ik met hem thuis aankwam lachte hij alweer," zeg ik met een glimlach en Tom knikt even.

"Hij lijkt mij echt een leuk jochie," zegt Tom.

"Ja, hij is geweldig. Ik ben gek op mijn kleine Jack," zeg ik.

"Aha, dus Jack is z'n naam. Dat past eigenlijk ook wel bij hem," zegt Tom en ik slik even. Nu heb ik ook zijn naam gezegd, ik ben echt niet aan het nadenken en dan is het nog maar dag twee. Het voordeel is dat ik hier niet met mijn eigen achternaam werk. Dan kan Tom ook niks met alleen de voornaam van m'n zoon. "Sorry, ik zal niet te veel over je zoon meer praten, als je dat niet prettig vindt," zegt Tom en ik knik even dankbaar, ook al is het geen probleem meer nu hij toch van z'n bestaan weet en zelfs z'n naam.



Een week later sta ik voor Tom z'n huis. Ik moet bekennen dat ik best wel nerveus ben. Vooral over het feit dat dit misschien wel de belangrijkste dag kan zijn voor mijn missie. Vandaag zou ik iets kunnen vinden waarvoor hij voor vele jaren de bak in kan gaan. Ik druk op de bel en Tom opent de deur en ik begin lichtjes te blozen wanneer ik merk dat hij z'n shirt al uit heeft.

Ik loop achter hem aan terwijl ik alvast om mij heen kijk om te zien of ik iets zie waar ik mogelijk iets zou kunnen vinden. "This is where the magic happens," zegt Tom wanneer we in z'n slaapkamer aankomen. Ik weet dat Tom nogal een player is, maar dat maakt het lekker makkelijk om hier binnen te komen.

Tom zet een paar stappen mijn kant uit om mij aan m'n heupen dichter naar hem toe te trekken. "Ik kijk hier al de hele week naar uit," zegt hij waarna hij mijn nek begint te zoenen en ik laat een kreun uit mijn mond ontsnappen.

Ik voel hoe Tom met z'n handen onder mijn shirt gaat en zodra hij even stopt met het zoenen van mijn nek trekt hij mijn shirt over mijn hoofd. Ik kijk even naar het bed waarna ik eerst mijn broek en boxer laat zakken om daarna op het bed te gaan liggen. "Oeh, Bill, je bent zo lekker," zegt Tom waarna hij zichzelf ook van z'n broek en boxer ontdoet om daarna bij mij op het bed te kruipen. "Weet je Bill, ach laat ook maar," zegt Tom waarna hij zijn lippen op die van mij drukt en wanneer onze penissen elkaar raken laat ik een luide kreun horen. "Ben je er klaar voor?" Vraagt Tom en gelijk knik ik waarna hij in mij gaat en ik zie hoe Tom mij aankijkt.

"Je kan bewegen," zeg ik en Tom knikt waarna hij begint te bewegen. Hij voert het tempo langzaam op tot het moment waarop hij in mij klaar komt en niet veel later kom ook ik klaar waarna Tom zich naast mij legt en ik draai zijn kant op. "Wat wou je zeggen?" Vraag ik dan. "Voor de seks bedoel ik, je wou wat zeggen," zeg ik.

"Oh, alleen dat ik nog nooit zo snel verliefd ben geworden," zegt Tom zachtjes. "Of eigenlijk, ben ik nu pas voor het eerst in mijn leven verliefd," zegt Tom en bijna zou ik mij schuldig voelen over het feit dat ik andere prioriteiten heb.

"Oh, dat is wel heel snel. We kennen elkaar nog geen eens een week," zeg ik.

"Dat weet ik. Daarom vind ik het ook niet erg als je niet hetzelfde voor mij voelt," zegt Tom.

"Mooi," zeg ik waarna Tom z'n ogen sluit en even zucht ik. Waarom wordt dit mij zo ingewikkeld gemaakt? Ik ga niet het hele huis in één keer door kunnen zoeken, maar om nou nog een keer mee te gaan voor seks nu ik zijn gevoelens weet. Ook al, misschien zijn z'n gevoelens wel niet echt, misschien is dit hoe het gebeurde met vorige slachtoffers? Dat hij ze wijs maakte verliefd te zijn, maar dat hij ze vermoorde wanneer hij ze zat was? De slachtoffers waren allemaal van een leeftijd dat het zou kunnen.

Zodra ik merk dat Tom slaapt stap ik voorzichtig uit het bed. Bij de slachtoffers zijn er misschien geen sporen gevonden van recente seks, maar als hij dat alleen in het begin doet, dan geen seks meer heeft en ze dan pas heeft vermoord? Ik loop naar een kastje die ik bij binnenkomst al had gezien. Als ik iets wil vinden ga ik uiteindelijk alle kastjes moeten doorspitten.

Ik open het kastje voorzichtig. Als eerste zie ik adoptiepapieren, maar ik besluit dat, dat te privé is om te bekijken, want met deze zaak zal dat niks te maken hebben. Wanneer ik knipsels van krantenartikelen zie pak ik die eruit om die beter te bekijken. "Bill, wat ben je aan het doen?" Hoor ik ineens Tom z'n stem achter mij zeggen en gelijk laat ik de krantenknipsels vallen om het laatje snel weer dicht te schuiven.

"Ik was gewoon nieuwsgierig naar de man die ik graag wil daten," lieg ik en ik loop dichter naar hem toe.

"Als je meer over mij wilt weten, vraag het dan, of kijk desnoods in de kastjes in de woonkamer, maar die ladekast ligt te gevoelig," zegt Tom waarna hij zich van mij wegdraait en naar boven loopt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Dat ging maar net goed

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen