Bill POV.

Nu voel ik mij nog schuldig ook. Waarom moest ik nu net bij dit laatje beginnen? Ook al, hij kan het ook zeggen omdat ik in dat laatje juist bewijs kan vinden. Ik moet mij niet laten misleiden. Voor nu besluit ik het er dan maar bij te laten en loop ook terug naar boven. "Het spijt me Tom," zeg ik dan, want z'n vertrouwen moet ik behouden. Als ik zijn vertrouwen verlies ga ik sowieso niks meer kunnen met deze missie.

"Het is al okay. Ik dacht gewoon dat jij anders was," zegt Tom.

"Hoe bedoel je, anders?" Vraag ik.

"Je zocht geld, toch?" Vraagt Tom.

"Nee, nee, dat was ik niet aan het doen, echt niet. Het ging mij om jou, eerlijk waar," zeg ik en deels is dat natuurlijk de waarheid.

"Heb je de adoptiepapieren zien liggen?" Vraagt Tom dan zachtjes.

"Ja, maar ik heb ze niet bekeken," zeg ik.

"Luna Kaulitz. Het zijn kopieën en ze heet ook geen Kaulitz meer omdat ik degene ben die haar heb afgestaan," zegt Tom.

"We kennen elkaar nog maar een week, zoiets persoonlijks hoef je niet te delen," zeg ik snel, want natuurlijk ben ik op zoek naar dingen, maar ik denk niet dat dit de dingen zijn die ik zoek.

"Nee, ik wil het delen. Ik was nog maar 16 toen ik werd verkracht en 9 maanden later. Nja, goed, zij is nu inmiddels dus zelf 16 en ik kan het niet helpen dat ik soms moet denken of ik haar toch beter zelf had kunnen opvoeden. Ze is er geen beter mens van geworden," zegt Tom dan.

"Het zal gewoon pubergedrag zijn hoe ze nu is," zeg ik, maar Tom schudt z'n hoofd.

"Maar ik heb al te veel gezegd," zegt hij waarna hij weer onder de dekens kruipt. En ineens bekruipt mij een gevoel dat z'n dochter misschien wel degene is die iets met de moorden te maken heeft. Ik moet toch alle opties openhouden.



Een aantal weken later.

Ik word wakker met een misselijk gevoel en zodra ik recht ga zitten moet ik naar de wc rennen om over te geven. "Papa thuis blijven," zegt Jack, die blijkbaar zelf naar de badkamer is gekomen.

"Nee, papa gaat niet thuisblijven," zeg ik en ik druk een kus op z'n wang waarna ik mijn kleding aandoe om daarna Jack te helpen.

Zodra ik mijn ontbijt op heb en de oppas gearriveerd is vertrek ik dan ook gewoon naar school.


Op school komt Tom gelijk naar mij toegelopen. "Sorry dat ik je de afgelopen weken niet meer bij mij thuis heb gelaten," zegt hij.

"Het is al okay. Ik snap het. Je wilt niet dat ik weer in je kastjes enzo ga kijken," zeg ik en ik leg mijn vuist even voor mijn mond wanneer ik weer het gevoel heb dat ik moet overgeven.

"Ben je okay?" Vraagt Tom en ik knik even. De laatste keer dat ik zo misselijk was, was toen ik zwanger was van Jack. Gelijk worden mijn ogen groot. Nee, nee, dat is het niet. Ik ben niet zwanger van Tom, ik ben mijzelf gewoon bang aan het maken. "Oh, en Bill. Ik liet je niet, niet bij me omdat ik je niet vertrouw. Anders had ik jou niks over Luna verteld. Het is alleen, Luna was bij me," zegt Tom en ik knik even. Ik ben ook nog geen stap vooruit gekomen. Ik heb Luna opgezocht, maar ik kon niks vinden. Waarschijnlijk is ze wel terug te vinden via de achternaam die ze via haar adoptieouders heeft gekregen, maar die weet ik niet. "Excuseer me," zeg ik wanneer ik voel dat ik toch weer moet overgeven en met snelle passen loop ik langs Tom heen. Dit wordt nog een lange dag.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahah Bill is zwanger
    Hoezo was Luna bij Tom?! Zo kwam het niet over ?!

    1 week geleden
    • syllie1992

      Ze kwam bij Tom opdagen de dag nadat Bill daar weg was gegaan. Hoe dat verder precies zit komen we later achter:)

      1 week geleden
    • Luckey

      Oh ik dacht al even uh!!
      Maar ik wacht dan nu rustig af

      1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen