Tom POV.

Ik besluit uiteindelijk Ron toch maar mee naar huis te nemen. Hij huilt niet meer en als ik z'n arm aanraak doet het ook geen pijn, dus z'n hoofd zal dan ook wel meevallen. "Nu al thuis?" Vraagt Bill wanneer ik met Ron binnen kom gelopen.

"Het werkte niet echt met Ron erbij," zeg ik dan, maar over het feit dat Ron van een stoel is afgevallen houd ik mijn mond. Straks denkt Bill nog dat het mijn schuld was en dat wil ik niet. Hij is altijd al zo bezorgd dat de kinderen wat overkomt.

"Awh, Ron drukte zeker overal op?" Vraagt Bill.

"Hoe raadt je dat zo?" Vraag ik lachend.

"Omdat hij dat ook doet wanneer ik in de keuken bezig ben en hem bij mij laat zodat hij niet alleen in de woonkamer is," zegt Bill en ik knik even.

"Ga maar spelen lieverd," zeg ik tegen Ron en hij loopt naar z'n speelgoed toe.

"Hoe is het met Scott?" Vraag ik.

"Kijk zelf maar," zegt Bill en ik loop met hem naar de box waar hij als een roosje ligt te slapen. Als het even kan heeft Bill de kinderen het liefst altijd bij hem in de buurt, of bij mij, maar zelfs daar heeft hij soms moeite mee. Ik snap het ook wel, hij wilt niet nog een kind verliezen, ook niet wanneer ze wel zonder problemen zijn geboren.

"Je bent een lieve papa Tom," zegt Bill en hij drukt een kusje op mijn wang.

"Awh, dat is lief," zeg ik.

"Ron, niet over de bank heen proberen te klimmen!" Roept Bill ineens waarna hij naar de bank snel en Ron er snel aftilt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Bill angst is er en zal blijven
    Maar vind dat die het nog heel goed doet
    Tom is echt een schat!

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen