De afgelopen dagen met Deborah waren een welkome afleiding van alles dat er is gebeurd. Ze heeft met veel mensen kennis gemaakt en ook Pete lijkt goed met haar te kunnen opschieten. Gisteren is ze terug naar huis gegaan. Zij en Chayton zullen binnenkort de taken van mijn ouders overnemen. Alpha Chayton en Luna Deborah. Ik weet niet of ik daar ooit aan zal wennen. Deborah heeft me vertelt dat ze wat later gaan trouwen. Tegen alle tradities in, nemen ze de tijd en zo kan Chayton wel de taken overnemen van mijn vader. Hij zal blij zijn met zijn pensioen net als mijn moeder.
‘Hey zusje.’ Ik schrik op van mijn gedachten. Shawn komt naast me zitten. ‘Fijn dat je weer aanschuift bij het ontbijt.’ Ik glimlach en knik. ‘Ik vond het wel weer eens tijd.’ Hij glimlacht terug en begint met eten. ‘Pete heeft het wel druk de laatste paar dagen.’ Merkt hij op. ‘Klopt, hij had het over dat hij iets belangrijks moest regelen.’ Ik neem een hap van mijn boterham. ‘Hij heeft me zelfs nog wat gevraagd. Ik weet zeker dat ik het je niet mag vertellen, maar hij vroeg om toestemming.’ Ik kijk op. ‘Toestemming voor wat?’ Shawn grinnikt. ‘Daar kom je wel achter.’ In stilte eten we verder terwijl mijn gedachten en die van Trishia proberen uit te vinden waar hij toestemming van Shawn voor zou willen. Misschien wil Pete een aanzoek doen. Merkt Trishia terecht op. En daar heeft hij toestemming voor nodig van Shawn? Ik zucht. Piekeren heeft geen zin. Als Pete dat van plan is, komt het wanneer het komt, probeer ik mezelf te overtuigen. Maar de zenuwen in mijn lichaam lijken niet overtuigd. Doordat Pete de afgelopen dagen zo druk is, heb ik hem ook bijna niet gezien en verlangt mijn lichaam naar hem. Trishia overduidelijk ook. Zij en Elijah zijn ook zo goed als onafscheidelijk inmiddels. Als Shawn naast me opstaat, kijk ik op. Pete komt de eetzaal ingelopen. Hij groet Shawn en loopt dan naar mij toe. ‘Goedemorgen.’ Hij komt naast me zitten en geeft me een zoen op mijn wang. Iedereen van de pack weet dat we bij elkaar zijn, maar we hebben dat zelf nog niet laten zien. Zijn zoen op mijn wang verrast me dus. ‘Goedemorgen.’ Stotter ik. Pete begint aan zijn ontbijt en luistert naar de gesprekken aan tafel. ‘Wat ga jij vandaag doen?’ Shawn kijkt me vragend aan. Ik haal mijn schouders op. ‘Ik heb niets gepland.’ Hij knikt. ‘Misschien kun je Barbara helpen. Ik heb begrepen dat ze zich op dit moment erg zwanger voelt.’ Ik glimlach. ‘Ik zal eens bij haar gaan kijken straks.’ In stilte eet in mijn ontbijt verder op.
Zacht klop ik op de voordeur van het huisje van John en Barbara. ‘Binnen’. Ik open de deur en zie Barbara op de bank zitten. ‘Ah! Je komt als geroepen. Ik kan wel wat gezelschap gebruiken. John is vandaag de hele dag weg.’ Ik glimlach. ‘Hoe gaat het?’ Vraag ik doelend op haar zwangerschap. ‘Het valt mee, maar die ochtend misselijkheid is niet echt fijn. En ik ben wat meer vermoeid dan normaal.’ Ik knik. ‘Zal ik thee maken?’ Ik loop naar de keuken en zet een ketel met water op het fornuis. ‘Goed idee. In een van de kastjes staat wel wat thee.’ Als ik het kastje boven het aanrecht open zie ik verschillende doosjes staan. Zodra het water kookt, giet ik het in twee glazen en laat de zakjes er in zakken. Met de thee keer ik terug naar Barbara. Het huisje is aanzienlijk groter dan die van mij.
De rest van de dag heb ik bij Barbara doorgebracht, die een goede gesprekspartner is. ‘Is Pete ook druk vandaag?’ Vraagt ze nieuwsgierig. Ik knik. ‘Het zal dan wel belangrijk zijn. John is vanmorgen vroeg al vertrokken.’ We praten nog kort over allerlei koetjes en kalfjes als ik op mijn horloge kijk. ‘Zullen we naar de eetzaal?’ Stel ik voor. Barbara stemt in. ‘Ik pak nog even een vest.’ Ze staat op en loopt haar slaapkamer in. Met een vest keert ze terug. Samen lopen we over het kiezelstenenpad naar het hoofdkwartier. Buiten is het al aan het schemeren en her en der zie ik groepjes mensen richting het hoofdkwartier lopen. Het avond eten is vaak drukker bezocht dan de andere maaltijden. Zo ook deze keer is de eetzaal vol met mensen die met smart zitten te wachten wat de keuken klaar heeft gemaakt. Barbara neemt plaats naast John. Shawn kijkt op en gebaard dat ik naast hem kan zitten. ‘Hey zusje! Heb je je een beetje vermaakt vandaag?’ Ik knik. ‘We hebben het erg gezellig gehad. Barbara is een goede gesprekspartner.’ Shawn glimlacht. ‘Mooi!’ We scheppen eten op beginnen aan ons diner. ‘Goedenavond Alpha.’ Klinkt het in de zaal. Mijn blik gaat naar de deur, waar inderdaad Pete naar binnen loopt. Zijn mond vormt een glimlach als hij me ziet en ook deze keer neemt hij naast me plaats. ‘Goedenavond Tallulah.’ Bij het horen van zijn stem, verlangt Trishia naar de aanrakingen die hij eerder deze week gegeven heeft.

Pete Pov:
Zenuwachtig is een understatement van hoe ik me voel op dit moment. Ik hoor de stem van Chayton aan de andere kant van de telefoon. ‘Mijn zegen heb je Alpha Pete.’ Ik haal opgelucht adem. Chayton en ik zijn niet goed begonnen met elkaar, maar door dit telefoontje ben ik toch wat optimistischer over de toekomst. We sluiten ons gesprek af. Niets staat nu in de weg van dat wat ik vanavond heb gepland. John heeft me vandaag geholpen met de voorbereidingen en eerlijk gezegd, weet ik niet of het zonder hem was gelukt. Op de klok zie ik dat het diner inmiddels is begonnen. Tijd om aan te schuiven. Ik sta op van mijn bureaustoel en loop richting de eetzaal. Daar zie ik Tallulah naast Shawn zitten. Ze kijkt op als iedereen me begroet en onze ogen ontmoeten elkaar. Ik neem naast haar plaats en groet haar. Haar directe aanwezigheid, stelt me echter niet gerust. De zenuwen zorgen dat ik stil val. Het duurt niet lang meer voordat iedereen vertrekt. Heb je al gevraagd of ze met je mee gaat? John kijkt me vanaf de andere kant van de tafel aan. Nee
Waar wacht je nog op? Niet zo nerveus doen. Ik zucht. Normaal ben ik nergens bang voor. Waarom hiervoor dan wel?
'We gaan straks wandelen'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen