Foto bij 10. Why can't I stop thinking about her...

Terug van weggeweest! Heb ik nog lezers? Indien ja geef dan even een reactie!


Tom (nu):
Ik zit in de zetel met mijn gsm te prullen terwijl ik voor mij uitstaar. 'Tom, kom je? Het ontbijt is klaar' roept Bill vanuit de keuken. Zonder iets te antwoorden sta ik recht en ga naar de keuken. Bill heeft de tafel klaargezet. Ik ga aan tafel zitten. 'Tom?' Bill kijkt me vragend aan. Ik kijk hem wat verdwaasd aan. 'Alles oke?' Bill kijkt me vragend aan. Al waar ik aan kan denken is Sophie... En ik kan haar niet eens bereiken.. Waarom heb ik haar nummer niet gevraagd? Waarom heeft zei hem niet gegeven? 'Tom!' ik kijk Bill aan. 'Wat?' ik kijk Bill vragend aan. 'Waar zit jij met jou gedachten?' 'Nergens...' Bill blijft me aankijken 'Tom, sinds wij Sophie hebben gezien gedraag je je vreemd' Ik kijk Bill verbaasd aan 'Je beeld je wat in' zeg ik terwijl ik recht sta en richting de voordeur loop 'Wat ga je doen?' roept Bill achterna 'Wandelen' roep ik terug 'Je hebt nog niet gegeten!' roept Bill terug. Zonder nog te antwoorden doe ik de deur open, wandel naar buiten en gooi de deur dicht. Ik wandel richting het park. Wat is er mis met mij? Mijn gedachten staan geen seconde stil. Ik moet mijn hoofd leegmaken, stoppen met denken.. Ik wandel verder zonder aandacht te schenken aan wat er rondom mij gebeurd tot ik mijn naam hoor 'Tom! Tom!' hoor ik iemand roepen. Ik kijk om mij heen en zie Sophie mijn richting uitkomen. Mijn hart begint sneller te slaan, er vormt zich een krop in mijn keel, mijn handen beginnen te zweten... 'Hej Tom! Alles goed' zegt Sophie enthousiast met een glimlach op haar gezicht. Haar mooie glimlach.. Haar mooie ogen, haar mooie blonde haren die lichtjes meebewegen met de wind 'Tom?' ik word uit mijn gedachten gehaald door Sophie haar stem. Haar mooie stem. TOM FOCUS! Zegt ik in mezelf. 'Hej Sophie!' ik kan een glimlach op mijn gezicht niet onderdrukken. 'Waar wandel je naartoe?' 'Nergens...' zeg ik wat onhandig. Waarom maakt ze mij zo zenuwachtig? 'Perfect!' zegt Sophie 'Ik ook, kunnen we samen nergens naartoe wandelen' Sophie neemt mijn arm vast en begint verder te wandelen. Ik volg haar, niet wetend hoe ik me moet gedragen... Wat ik moet zeggen...
'Zullen we hier even gaan zitten?' ik kijk Sophie aan en knik. Samen zitten we op een bankje. Waarom is het zo moeilijk om met haar te praten? Normaal is dat geen enkel probleem voor mij 'Wat vond je trouwens van Marco?' Sophie kijkt me vragend aan. Deze vraag overvalt me... 'Wel oke.. Denk ik' zeg ik wat onhandig. Niet wetend hoe ik anders op deze vraag moet antwoorden... Wat ik van hem vind? Een irritante betweterige opschepper. Maar hoe zou ik dat tegen haar kunnen zeggen?

Reacties (3)

  • MaudMurder

    Ik ben er ook aan begonnen!;)

    2 dagen geleden
    • Pineapple20

      Laat weten wat je ervan vind 😊

      2 dagen geleden
  • Luckey

    Hihi lekker ongemakkelijk
    Te leuk om weer te lezen!

    1 week geleden
  • Luckey

    Je hebt nog lezers! Ik ga hem eerst alleen even opnieuw

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen