Het schrijven gaat vlotter dan verwacht! Mijn andere storie staat nog even stil, maar daar ga ik ook weer aan verder schrijven!
Kon niet wachten om deze online te zetten!
Laat een reactie achter,
enjoy!


Sophie (flashback) :

Ik zit op een bankje in het park naast de bushalte. Ik en Tom gaan vandaag voor de eerste keer weer naar school. Bill mag nog niet, gezien zijn verwondingen. Ik heb hier met Tom afgesproken. De laatste 2 weken ben ik elke dag gaan wandelen in de buurt van onze school om terug een veilige plek voor ons te vinden. Een plek waar bijna niemand komt.. Of toch niemand van onze school.
Ik hoop dat Tom oke is.. In al die jaren zijn hij en Bill nooit apart naar school geweest... Altijd hadden ze elkaar... Ik hoor voetstappen achter mij en draai mij om. Het is Tom. 'Hej Tom' zeg ik zacht. Bang dat iemand ons zou horen. Tom komt naast me zitten. We hebben nog even tijd voor we naar binnen moeten. 'Alles oke?' ik kijk Tom vragend aan. Tom knikt 'En met Bill?' Tom knikt weer. Ik weet hoe het met Bill gaat.. We spreken elkaar elke dag. Maar.. Ik weet niet zo goed wat ik anders moet zeggen... Wat ik moet vragen... Tom ziet er nerveus uit. Wat ik begrijp... Zonder Bill... Met al die pesters in onze school. Degene die dit gedaan hebben lopen gewoon weer rond alsof er niets is gebeurt.. OP ONZE SCHOOL.. Niet te begrijpen... 'Je moet je minder opvallend kleden' zei de directeur.. Niet te geloven. 'Kom.. Het is tijd' zeg ik terwijl ik recht sta en gebaar aan Tom om met me mee te komen. Samen lopen we richting de schoolpoort. Bang voor wat er zal gebeuren... Bang.. Voor wat ze nu weer gaan doen. Waarom kunnen ze ons niet gewoon met rust laten?

Tom (Nu):

Samen met Bill wandel ik door de stad, opzoek naar een cadeau voor Sophie. Maar waar kunnen we haar blij mee maken? Kennen we haar nog wel? Wat weten we nog over haar? Heeft ze nog dezelfde interesses als vroeger? 'Tom, kijk! Zou ze dit niet tof vinden?' Bill wijst iets aan in de etalage van een juwelierszaak. Ik kijk bedenkelijk. Het is een setje met een halsketting en oorbellen. 'hm... Ik weet niet..' is dat wel speciaal genoeg? Waarom moet het iets speciaals zijn? Ik heb haar al jaren niet meer gesproken...
Ik kijk in het rond opzoek naar een andere winkel. Plots valt mijn oog op een winkel aan de overkant van de straat. Ik wandel erheen zonder iets te zeggen 'Tom?' hoor ik Bill zeggen terwijl hij me achterna loopt. Ik kijk even in de etalage en loop dan naar binnen. Bill volgt. Het is een kleine tweedehands winkel. Bill kijkt in het rond en begint de winkel rond te wandelen. Ik begin ook in het rond te kijken tot mijn oog op iets valt en wandel er naartoe. Bill komt naast me staan 'Denk je hier iets te vinden?' zegt hij terwijl hij verder in het rond kijkt. 'Dit boek' zeg ik zacht 'Dit is het boek dat Sophie altijd wou.. Maar nergens kon vinden' Bill komt dichter om het boek te bekijken 'Dit boek?' ik knik. 'Ik herinner mij dat ze hierover vertelde. Jij was niet op school toen door...' ik stop met praten. Ik heb al zolang niet meer aan dat voorval gedacht... Maar ik herinner me het nog goed. Ook de gesprekken die ik met Sophie had... Toen we alleen waren op school. Ik en Sophie hadden zelden gesprekken alleen.. Zonder Bill. Tot die periode..
Ik neem het boek vast en wandel richting de kassa om af te rekenen 'Ik ga nog even naar die juwelierszaak goed?' ik knik waarna Bill de winkel uitwandeld en richting de juwelierszaak wandeld.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihihi
    Te leuk
    Je andere verhaal moet ik nog lezen xP

    5 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen