Bill POV.

"Kan je de thermometer pakken?" Vraag ik en Tom doet het licht aan waarna hij de thermometer pak om dan mijn temperatuur te meten.

"Veertig," zegt Tom en ik hoor de bezorgdheid in z'n stem. Ik ben iemand die niet zo snel ziek wordt. Wat is er fout gegaan? Was het niet de bedoeling dat Tom zich weer alles zou herinneren? Of is het al een voorbode van wat er gaat gebeuren als Kate en Lieke weer naar hun echte moeder zouden gaan? Moet ik nu echt mijn hele leven op mijn hoede blijven? Mijn vader en moeder waren veel gelukkiger terwijl mijn moeder hetzelfde heeft. Alleen mijn ouders hadden geen exen en zeker geen kinderen bij anderen. Dat zou het waarschijnlijk simpeler maken.

"Haal Lieke en Kate," zeg ik dan.

"Maar die slapen," zegt Tom.

"Ik moet weten of het werkt, wat ik in mijn hoofd heb," zeg ik en Tom knikt even waarna hij de meiden toch gaat halen.

"Papa!" Roepen ze en Tom helpt ze op het bed en ik leg mijn armen om ze heen.

"Onze dochters zijn echt gek op je," zegt Tom en ik knik even en voel de hoofdpijn ook weer langzaam wegtrekken. Ik zou zo graag willen dat ik met Tom over dit alles kon praten, maar blijkbaar gaat dat gewoon niet. Als hij zich dingen herinnert word ik ziek, tenzij? Tenzij ik het hem weer laat herinneren, maar hem niet opdraag naar hun moeder te gaan. Als dat werkt is toch alles weer bespreekbaar met Tom, en dat is toch waar het om gaat? In dat boek staat ten slotte dat ik ook ziek wordt als ik we dingen voor elkaar verzwijgen.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Oh god
    Lekker die gave

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen