Tom POV.

Ik sta inmiddels voor Bill z'n huis en druk op de bel. Judith, de oppas doet de deur open. "Wie ben jij? Wacht, ik herken jou ergens van," zegt ze.

"We hebben elkaar volgens mij ook één keer kort gezien, maar ik kom voor Ryan," zeg ik en ik laat het briefje zien waarna ze knikt en mij binnen laat.

"Is papa thuis?" Hoor ik Jack vragen.

"Nee, Ryan's andere papa is er. Jouw papa komt later vandaag," zegt Judith en ik zie Jack even knikken waarna hij weer naar z'n speelgoed loopt. "Ryan ligt daar," zegt ze en ik knik waarna ik er heen loop en hem voorzichtig optil.

"Papa is er," zeg ik zachtjes en ik geef mijn zoon een kusje. Mijn wond doet natuurlijk nog steeds pijn wanneer ik Ryan optil, maar dat heb ik er wel even voor over.

Wanneer Ryan even later ook z'n flesje heeft gehad loop ik naar Jack toe. "Zal ik met je meespelen?" Vraag ik en hij kijkt even op waarna hij knikt en ik ga naast Jack op de grond zitten.

Bill POV.

"Gaan we er gelijk heen?" Vraagt Peter, wanneer we de mogelijke basis hebben gevonden van één van de bendes.

"Ja, natuurlijk," zeg ik en ik sta op. Ik merk wel dat nu Jack z'n papa is overleden dat ik steeds meer begin na te denken. Als mij wat overkomt is Jack gewoon wees en dat geeft mij angst. Ryan zal Tom nog hebben, maar Jack zal niemand meer hebben, zelfs z'n halfbroertje niet meer. "Misschien kan je met Lorenzo gaan," zeg ik daarom waarna Peter met Lorenzo vertrekt. Ik moet iets gaan verzinnen voor mijn kinderen en dan vooral voor Jack zodat die zorgen weg zijn, want nu begint voor het eerst ook mijn werk onder die angst te leiden en ik doe dit werk te graag om iets anders te gaan zoeken.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Dat moet Bill ook gaan doen

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen