Bill POV.

Ik ben inmiddels bijna 9 maanden zwanger en natuurlijk zie ik Levi ook nog steeds regelmatig en als ik hem niet zie bellen we wel. Vandaag is dan weer zo'n dag dat ik gewoon met Tom doorbreng. Hij is ten slotte mijn man, dus die tijd moet ik ook vrijmaken. En het is niet alleen moeten, het is natuurlijk ook willen.

"Voel je, je nog altijd goed?" Vraagt Tom en ik knik.

"Natuurlijk. Als dat niet zo is dan zeg ik het," zeg ik, of ik nu bij Tom ben of bij Levi, ik vertel het sowieso wel. Ik vind het fijn hoe lief mijn man en mijn beste vriend voor mij zijn op de mindere dagen. Zelfs met Levi zelf die ook ver in zijn zwangerschap zit inmiddels, maar ik doe ook hetzelfde voor hem.

"Hier, heb je wat water," zegt Tom.

"Dank je schat," zeg ik en ik glimlach even naar hem en neem het van hem aan om gelijk een slokje te nemen. "Ik kan niet wachten totdat mijn baby geboren is," zeg ik en Tom knikt.

"Ik kan ook niet wachten, met de licht blonde haartjes van Nola en Lola weet ik dat dit kindje ook weer mooi zal zijn," zegt Tom.

"En Levi heeft nog twee kansen om z'n eerste zoontje te krijgen, daar ben ik ook benieuwd naar. Misschien hadden we toch bij de echo het geslacht moeten vragen," zeg ik.

"Dat heb je bijna nooit gedaan, die twee weken die nu nog volgen voor jou kan je ook nog wel wachten dan," zegt Tom en ik knik instemmend. Twee weken zijn zo voorbij.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahaha of nog korter

    6 dagen geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen