Foto bij Hoofdstuk 53.

Harry Edward Styles

De kus is geweldig, haar handen zijn overal voor mijn gevoel. En haar lippen, god ze zijn zo zacht en zo perfect.
Ik duw haar nog dichter tegen mij aan dan mogelijk is, ik voel mijzelf groeien en ik weet dat ik haar heb. Ik duw mijn kruis tegen haar aan en bijt heel even zacht op haar onderlip, de reactie van haar lichaam is niet te missen. Ik duw ons meer richting de deur en mijn hand ligt op de klinkt als ik een geschokte stem hoor,

"o shit."

Bell bevriest in mijn handen, dat duurt niet lang, want het is alsof ik besta uit gloeiende kolen. Ze springt bij mij vandaan alsof ze zich verbrand heeft, haar gezicht is diep rood en haar ogen staan groot vol schaamte. Ik draai mij woedend om naar de stem, de stem afkomstig van Mike.
"What the fuck, want denk jij hier te doen? Ik heb je niet opgeroepen, ik heb je niet gevraagd te komen, dus wat doe jij hier?" Mijn stem is hard en bars, maar ik negeer de geschokte uitdrukking op Bell haar gezicht en ook die van Mike. "Het spijt mij, meneer. Baas, ik, ik wilde alleen zeggen dat er nog iemand is die u wilt spreken."
Ik trek 1 wenkbrauw op, "je had 1 taak Mike.... mensen uit mijn huis te trappen en mij, ons, met rust te laten. For god shake". Ik ga met mijn handen door mijn haren, kijk naar Isabelle en zucht even diep, om mijzelf rustig te krijgen.
"Ik moet gaan, ik kom straks nog even bij je kijken." Ik druk een kus op haar haren en loop dan richting de trap, Mike nog een woeste blik gevend.

Mike

Mijn hart stopt even voor mijn gevoel als Styles zijn blik op mij laat rusten, snel buig ik mijn hoofd en staar naar het tapijt. Ik wacht tot zijn voetstappen weg sterven, dan pas kijk ik op richting Isabelle. Ze heeft nog steeds rode wagen en kijkt schamend naar mij, als onze blikken zich kruisen kijkt ze snel weg. Ongemakkelijk staan we in de zelfde ruimte, we hebben nooit echt goed contact gehad. Ik weet dat James haar een keer is aan gevolgen, toen ze ons zag zoenen. We hebben gedanst vanavond, dat ging allemaal heel natuurlijk. Ik deed het vooral, omdat ze uit de handen van Drew moest. De dans was gezellig en ze is heel goed, misschien kan ik dat zeggen?
"Je bent een goede danser Isabelle, je kon zelfs mij nog enigszins soepel over de vloer krijgen."
Het compliment lijkt te helpen en haar houding gaat van gespannen naar los, haar schouders gaan handen en een kleine glimlach verschijnt op haar gezicht als ze mij bedankt.
"Lief van je Mike, het was leuk vanavond." Ik knik, wat weer volgt tot een stilte. Tot Isabelle begint te praten, "het spijt mij, dat we hier zo stonden. Dit was niet de bedoeling, sorry. Je moet een verschrikkelijk beeld van mij hebben, ik kan maar beter gaan." Ze ratelt door en wil dan weg lopen, maar ik hou haar tegen. Mijn hand pakt haar pols en ik trek haar heel voorzichtig bij de deur vandaan.
"Gaat het een beetje tussen jou en meneer Styles? Ik had zo het vermoede dat jullie elkaar wel konden vermoorden, maar nu?" Ik laat mijn vraag open en ik zie haar wangen weer iets roder kleuren, door mijn vraag.
"Het is ingewikkeld, ik weet niet zo goed hoe ik het met uitleggen. Maar elke keer als ik mijzelf voor hou, dat ik uit zijn buurt moet blijven, gaat het mis." Ik knik en kijk haar begrijpend aan, "die man heeft iets over zich heen, waardoor je uit zijn hand eet. Ik begrijp je Isabelle, 1 zachte blik, misschien een simpele aanraking en je bent betovert door hem. "
"Precies! Ik maak elke keer stomme keuzes, ik doe elke keer wat ik niet moet doen. Meestal wordt mij dat betaald, doordat Harry mij keihard neer haalt met de werkelijkheid en waar ik sta in zijn beleving."

Ik frons mijn wenkbrauwen bij haar woorden, voor mijn gevoel klopt dit niet. "Waar sta jij dan, in zijn beleving? Je denkt toch niet dat hij je nog steeds ziet als een meisje van... ik bedoel, dat hij je alleen heeft om." Ik val even stil, ik ben nooit echt goed met zulke gesprekken.
"Hij geeft meer om je dan seks," snel zeg ik het en kijk afwachtend aan naar Isabelle.
"Denk je?" Haar stem is klein, met een klein beetje hoop erin verborgen. "Ik weet het zeker, hij mag dan lijken alsof hij van steen is, niet te breken is. Maar jij, jij klein ding. Jij hebt hem al meerdere malen gebroken, waardoor hij misschien iets te hard terug vecht. Ik probeer niks goed te praten, wat hij je heeft aangedaan. Wat wij je misschien ook wel hebben aangedaan, maar hij ziet je meer dan een speeltje."
Door deze woorden veranderd haar blik in haar ogen en voor ik het weet, voel ik haar dunne armen om mijn nek en haar warme lippen op mijn wang. "Dankjewel Mike, je bent een lieve jongen." Ik grinnik, "het is goed Isabelle. Maar ik moet nu gaan, als Styles mij hier nog vind, is het geen merry christmas voor mij." Ze knikt, "bedankt voor je lieve woorden Mike. Het spijt mij trouwens, wat Zayn je heeft aangedaan." Verbaast kijk ik haar nu aan, dit had ik totaal niet zien aankomen. Wat er gebeurd is bij Zayn, heb ik soms nog nachtmerries over.
"Het is goed, het is al weer een tijd geleden. Zayn geeft om je, denk daar maar aan." Met deze woorden draai ik mij snel om en ga de trappen af, opzoek naar James.

Harry Edward Styles

Voorzichtig open ik de deur van Isabelle haar slaapkamer, ik zie haar in bed liggen. Haar kleine lichaam ligt opgerold tussen de dekens, haar mond staat een beetje open en haar haren liggen verspreid over het kussen. Ze straalt vrede uit en ik kan het niet laten om hier een hele tijd naar te kijken.
Als ik uiteindelijk voel dat mijn hoofd naar beneden zakt en ik aan het knikkebollen ben, sta ik op van haar bed en loop maar mijn eigen kamer. Zonder de moeite te nemen mij uit te kleden val ik op bed en sluit mijn ogen, het kerstontbijt al voor mij te zien.



Hey hey, ik denk als de planning goed gaat, we weer vaker posten!!!
Laat vooral een reactie achter:)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen