Foto bij Hoofdstuk 54.

Isabelle Hardy

Het is kerstochtend en ik word gewekt door geklop op mijn slaapkamerdeur. Ik trek snel een kamerjas aan en open de deur. Voor mij staat Alice.
"Goedenmorgen, juffrouw. Hier zijn uw kleren. Het ontbijt is over een half uurtje klaar." Ze steekt een stapeltje kleren naar mij uit. Ik bedank haar en neem de kleren aan, waarna ik de deur sluit.
Ik slaak een zucht als ik mij besef dat ik zo juist gewekt ben uit eindelijk een goede nachtrust. Hoewel ik nog altijd meer een ochtend mens ben, had ik eigenlijk nog geen enkele nacht zo goed geslapen als vannacht en had ik mij dus ook al lang niet meer echt opgeladen gevoeld. Als ik noet gewekt was, had ik doorgeslapen tot ver in de middag.
Ik hoop dan maar dat een snelle douche en een koffie de gemiste uurtjes goed zullen maken.

Eenmaal onder de douche uit, pak ik de kleren van mijn bed, waar ik ze had achtser gelaten. Ik trek de kleren aan en ben zoals altijd verbaasd over de luxe van de kleding en goede smaak die Harry in vrouwenkleding heeft. Het is een hoge wijd uitlopende beige pantalon, met daar op een witte offshoulder gebreide trui. Het zit heerlijk en is precies de goede verhouding tussen comfort en classy voor de kerst. Met de make up die nog van gisteren in mijn badkamer ligt maak ik mij zelf heel lichtjes op en laat mijn blonde lokken los over mijn schouders vallen.

Tijd voor koffie, besluit ik.
Ik verlaat mijn slaapkamer en loop richting de eetzaal. Het valt me onderweg op, dat er niks meer te merken valt van het feest. Alles is netjes opgeruimd, op wat kerstversiering na.
In de eetzaal zit Harry al aan de tafel, met koffie en zijn krant. "Goedemorgen, Harry." Ik merk dat het me geen moeite kost dit vrolijk te zeggen. Harry kijkt op van zijn krant en glimlacht naar me terig. "Goedemorgen, Belle." Hij gebaard naar de stoel naast hem en ik neem plaats.
Als of ze kan toveren, verschijnt Alice direct naast mij. "Kan ik iets voor u in schenken, juffrouw?" Vraagt ze beleefd.
"Koffie, alsjeblieft." Alice knikt, waarna ze meteen vertrekt om de koffie te halen. Ik richt mijn blik op Harry, die mij ongegeneerd van top tot teen in zich opneemt. Het valt me op dat hij ook iets meer aandacht aan zijn uiterlijk heeft besteed, hoewel hij er altijd goed verzorgt uitziet, lijkt hij voor kerst ook iets netter gekleed te zijn.
"Hen je trek?" Vraagt hij. "Want mijn kerstontbijt is nog legendarischer dan mijn kerstfeest." Schept hij op.
"Eerst zien, dan geloven." Zeg ik lichtelijk uitdagend. Er word koffie voor mij neer gezet, vervolgens komen ook James, Mike en Charles de zaal binnen. Iedereen neemt plaats aan de lange eettafel en krijgen iets te drinken aan geboden. Daarna beginnen Alice en Kamille de tafel verder te dekken en begrijp ik wat Harry bedoelde. Het eten ziet er geweldig uit en alles is vers bereid.

Harry staat op van zijn stoel, tot mijn verbazing nodigt hij ook Alice en Kamille uit voor het kerstontbijt.
"Ik wil iedereen hier bedanken voor zijn of haar aanwezigheid. Ik ben heel blij met jullie diensten, zonder jullie kon kk dit niet waar maken. Daarom wil ik graag dit ontbijt met jullie delen, jullie daarna uitnodigen om de cadeaus onder de boom te openen, maar jullie daarna er ook echt toe te dwingen om naar huis te gaan en kerst te vieren met jullie familie." Er word enthousiast gereageerd op Harry's woorden. Zeker Alice en Kamille zijn dol gelukkig met dit nieuws. Helaas besef ik mij ook al te goed dat deze woorden niet voor mij gelden. Harry zou mij nooit laten gaan. Ik had te veel waarde voor hem, zonder mij verliest hij zijn macht over Zayn.
"Vrolijk kerstfeest." Proost Harry met zijn glas verse juice d'orange. "Val aan." Met deze woorden neemt hij weer plaats en begint iedereen te eten.
Mijn zin in eten lijkt verdwenen, zelfs de koffie spreekt me niet meer aan. Ik kan alleen nog maar denken aan de blijdschap die deze mensen nu delen, omdat ze naar hun familie mogen en ik zit hier vast.

Ik voel een warme hand om de mijne. Ik kijk op en zie Harry naar mij toe buigen.
"Nu hebben wij het huis voor ons alleen, tot na oud en nieuw."
Ik kijk hem aan, niet goed wetend waar hij op doelt. Denkt hij nu echt dat ik liever hier alleen met hem ben, dan thuis bij Zayn, mijn familie?
Harry lijkt te vrede met zich zelf, alsof hij mij zo juist een groot cadeau heeft gegeven, terwijl hij in werkelijkheid mij er alleen maar aan herinner wat hij me afneemt. Harry bestudeerd mijn gezicht, terwijl zijn glimlach langzaam weg ebt. Hij lijkt het gebrek aan enthousiasme op te merken, maar niet goed te weten waarom ik niet enthousiaster ben. Hij lijkt het al snel op te geven, laat mijn hand los, gaat recht op zijn stoel zitten en richt zich dan op het eten.
Veel zin in eten of koffie heb ik niet meer, maar ik probeer toch wat binnen te krijgen.

Als iedereen vol zit van het heerlijke eten, ruimen Alice en Kamille de tafel vliegensvlug af. Harry nodigt iedereen uit bij de kerstboom. Ik neem plaats op een kussen op de grond, Alice en Kamille volgen mijn voorbeeld. De mannen verplaatsen wat stoelen dichter bij de boom. Toch typisch dat alle mannen kiezen voor een hogere zitplaats.
Harry neemt plaats in zijn grote lounge stoel, die James voor hem vlak achter mij geplaatst heeft. Ik voel zijn ogen in mijn rug branden, maar ik stil op mijn plek zitten. Om de beurt pakt iemand zijn cadeau onder de boom uit. James pakt een ouder uitziend boek uit, met een zware leren kaft. Ik kan de titel niet lezen, maar James is erg blij mee. Hij bedankt Harry meerdere malen, terwijl hij de oude bladzijdes tussen zijn vingers door laat glijden. Vreemd, ik had James niet als een boekliefhebber in geschat, maar hij lijkt oprecht blij met zijn boek.
Mike pakt een luxe hightech laptop uit. Zijn ogen zijn zo groot als schoteltjes, terwijl hij de laptop van alle kanten bekijkt. Hij noemt een naam, die mij natuurlijk helemaal niks zegt. "Ik kan niet wachten om hem uit te proberen, dank u baas!" Harry lacht. "Ik heb daar de perfecte klus voor, Mike, maar na oud en nieuw." Mike knikt en wrijft gelukzalig over de laptop.
Charles pakt een dure fles cognac uit. Nu hij Harry voorlopig niet hoeft te rijden, kan hij hier nu mooi van genieten. Charles is net als de andere mannen erg blij met zijn dure cadeau. Alice en Kamille krijgen ieder een envelop, hun mond valt open als ze het bedrag op de cheques in de enveloppen zien.
"Ik ken jullie niet goed genoeg, dames, maar ik dacht dat dit ook wel zou voldoen." Legt Harry uit. De meiden bedanken Harry wel 100 keer.
Tenslotte mag ik mijn cadeau uit pakken. Uit het keurig ingepakte doosje haal ik een paar spitzen. Ik herken het merk en besef mij maar al te goed dat dit geen goedkoop cadeau is. Ik voel het materiaal tussen mijn vingers, ik kan niet wachten om ze te testen. Ik draai mij naar Harry op, hij heeft een grimas op zijn gezicht, die mij even verward.
"Dankjewel, ze zijn prachtig." Het voelt gek op 'je' te zeggen, terwijl de rest 'u' zegt. "Graag gedaan." Antwoord Harry.

Harry richt zijn blik op Charles. "Charles, zorg jij dat de dames thuis komen, voordat je naar je eigen familie gaat?" Vraagt hij. "Natuurlijk, baas." Antwoord Charles. Harry knikt dankbaar. "Nou, iedereen, mijn huis uit." Lacht hij. Ze wensen elkaar fijne feestdagen, waarna iedereen vertrekt. Harry laat iedereen uit, waarna hij richting de keuken vertrekt. Hij komt terug met 2 grote mokken met warme chocolademelk en slagroom. Dankbaar neem ik een mok aan en neem voorzichtig een slok.
"Ik heb nog iets voor je." Harry haalt een tas te voorschijn, vol met cadeaus. Ik voel mijn ogen groot worden. "M-maar... de spitzen." Ik houd mijn nieuwe spitzen omhoog, niet gelovend dat er meer is. Harry grinnikt, mijn reactie blijkbaar grappig vindend. "Ik kan de rest toch niet laten toe kijken, hoe jij al die cadeaus opent?" Ik bijt op mijn lip, niet goed wetend wat ik moet reageren.
"Maak open." Dringt hij aan en geeft mij het eerste cadeau aan. Ongemakkelijk pak ik het cadeau aan en open het. De eerste cadeaus zitten vol met danskleding, ieder prachtig en hoog van kwaliteit. Als de tas leeg is, haalt Harry een klein doosje uit zijn zak. Het is een rood suède juwelendoosje. Ik zuig mijn longen vol, als ik het doosje aanpak. Als ik het open zie ik een gouden ketting, met een gouden munt. Voorzichtig pak ik sieraad tussen mijn vingers en voel de details. Op de munt herken ik een zwaluw, dezelfde als Harry's tattoo, omlijst met bladeren.
"Het is een zwaluw." Legt Harry uit. Ik knik, die had ik immers al herkent. "Hiermee zal je altijd beschermt worden door de Sparrows en mij." Ik kijk hem stil aan. Het is een mooi gebaar, maar tegelijkertijd voelt het erg dubbelzinnig. Tegen wie wilt hij me beschermen? Hij en de Sparrows zijn juist de gene die mij zoveel aan gedaan hebben.
"De bladeren zijn die van de Ginkgo, deze plant zou de atoombom in Hiroshima overleeft hebben en staat daarom voor oerkracht." Ik wrijf met mijn duim over de munt en kauw in gedachten op mijn wang.
"Waarom heten jullie eigenlijk de Sparrows, een zwaluw is niet perse heel indrukwekkend." Vraag ik.

"Omdat een zwaluw symbool staat voor veilig thuis komen, hoop, trouw en vrijheid, dat is waar de Sparrows voor staan."

Ik voel mijn maag draaien, terwijl het kippenvel over mijn lijf kruipt. Ik voel warme tranen over mijn wangen lopen. Is dit een spel voor hem? Doet hij dit expres? Hij kan dit alles toch niet per ongeluk doen? Ik voel me dom en vernederd. Ik heb mij weer mee laten zuigen in zijn spel. Ik heb mij gisteren laten gaan, voor heel even weer mee gegaan in zijn verleiding en nu stampt hij me gewoon weer de grond in. Hij maakt me lekker met een kerstontbijt en cadeaus en dan nu dit. Ik voel me zo verloren, stom en gegeneerd.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen