Bill POV.

"Hoe denken jullie mij te kunnen helpen als ik hier de hele dag alleen zit en alles kan doen wat ik wil? Of jullie moet de kinderen bij jullie buren laten wonen, maar dat lijkt mij ook wat ver gaan," zegt Tom.

"Je komt weer bij ons wonen," zeg ik en ik kijk even naar Adam of hij het daar wel mee eens is, maar wanneer ik hem zie knikken weet ik dat ik mij geen zorgen hoef te maken.

"Ik hou van jullie," zegt Tom waarna hij ineens begint te huilen.

"Hey, Tom, toe nu, niet huilen," zeg ik en ik geef hem een knuffel.

"Ik weet niet, het doet mij gewoon wat dat jullie mij willen helpen," snikt Tom.

"Hoe lang ben je al aan de drank?" Vraag ik.

"Eerst was het gewoon elke avond 1 of 2 flesjes bier, maar sinds drie maanden ben ik regelmatig dronken," zegt Tom en het verbaasd mij dat het al zolang gaande is.

"Adam, kan jij vast wat kleding van Tom in pakken, dan kijk ik straks wel naar de andere belangrijke dingen," zeg ik tegen Adam.

"Ja, natuurlijk," zegt hij waarna hij naar de kledingkast in de slaapkamer loopt, althans daar ga ik vanuit. Dat Adam en ik dan ook geen glaasje wijn meer kunnen drinken wanneer de kinderen s'avonds op bed liggen maakt ons niks uit, maar met Tom in huis kunnen we geen drank in huis hebben. Daarnaast moet Tom ook niet denken dat hij wel alcohol het huis in kan sneaken, Adam en ik houden hem in de gaten.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Anders kliniek en praten

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen