Tom POV.

De foto's zijn inmiddels bezorgd en Bill en ik hebben samen met de kinderen de mooiste uitgezocht en opgehangen. "Ik vind deze foto echt de mooiste die er tot nu toe hangt," zegt Bill en ik leg mijn arm om hem heen.

"Deze is toch ook mooi?" Vraag ik en ik wijs er naar één waar Bill nog maar een jaar of vijf was.

"Neh, ons gezinnetje is het beste," zegt Bill en hij legt z'n armen om mijn middel.

"Hmm, maar ons gezinnetje is inderdaad wel prachtig. Twee zoons, twee dochters en twee ouders die zielsveel van elkaar houden en niet meer zonder mekaar kunnen," zeg ik. Je zou zeggen dat we er aan gewend zouden zijn met het verleden waarin we zonder elkaar moesten. Maar toen was het normaal voor ons. We wisten niet beter dan dat we gewoon niet samen mochten zijn. En dan kijk je er sowieso anders tegenaan.

"Awh, je bent zo lief," zegt Bill en zoent mij.

"Daar ben ik gewoon voor," zeg ik en Bill lacht waarna we weer teruglopen naar de kinderen.

"Papa, ik ben de mooiste op de foto, toch?" Vraagt Benjamin.

"Alle kinderen waren prachtig," zeg ik.

"Dus ik was wel knapper dan jij en papa Bill?" Vraagt Benjamin.

"Dat sowieso lieverd," zeg ik en Benjamin lacht.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihi te lief
    En leuk dat ben steeds meer naar Tom trekt

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen