Riley POV.

Al een week heb ik niks meer van Petro gehoord. Wat als het niet de verbinding was die brak, maar dat Petro de verbinding verbrak? Ik zou niet minder blij zijn met mijn zwangerschap, want de geboorte van Zoë deed echt wat met mij. Met of zonder Petro zou ik blij zijn met de geboorte.

"Riley, er is iemand voor je," zegt mijn vader Bill ineens en ik knik even.

Wie kan er nu voor mij zijn? Ik kan het niet bedenken.

Ik loop naar buiten en mijn ogen worden groot wanneer ik Petro zie staan. "Petro!?" Roep ik en ik geef hem een stevige knuffel. "Ik begon mij al zorgen te maken," zeg ik.

"Het spijt me. Internet ligt er al een week uit. Als het kon zou ik natuurlijk gelijk hierheen zijn gekomen. Sorry als je hebt gedacht dat ik jou in de steek liet," zegt Petro.

"Ik begon te twijfelen, maar eigenlijk pas sinds vandaag," zeg ik eerlijk en Petro knikt.

"Gelukkig maar, ik was al bang dat je hier verdrietig zat te wezen," zegt Petro.

"Nee, dat viel mee," zeg ik en Petro knikt.

"Mooi zo," zegt hij en Petro drukt zijn lippen op die van mij en ik sla mijn armen om hem heen. Gelukkig was het maar hun internetverbinding, anders was ik persoonlijk die kant uit gegaan.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Hihih
    Te lief!!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen