Tom POV.

"Wanneer ik naar de Mathéo en David kijk, dan hoor ik Bill weer die mij huilend op belt om mij te vertellen dat hij is verkracht door die klootzak. Ik hoor weer hoe hij de volgende dag denkt dat hij en ik de avond ervoor seks hebben gehad. Hoe hij mij een tijdje later met ballonnen vertelde dat hij zwanger was, terwijl hij toen nog niet besefte dat het niet mijn kinderen waren. Ik maak alles keer op keer opnieuw mee als ik naar ze kijk en daarom kan ik op dit moment niks voor ze voelen," zeg ik, wanneer ik eindelijk de woorden heb gevonden, in de hoop het zo min mogelijk pijnlijk te maken.

"Tom, ik deed dat van die ballonnen niet expres he. Ik wist het echt niet meer," zegt Bill.

"Dat weet ik. Ik neem het jou ook niet kwalijk. Het is gewoon een onderdeel van die hele sliert aan herinneringen," zeg ik.

"Okay. Dan de volgende vraag Tom. Waarom probeer je, je niet open te stellen om te kijken wat dat brengt?" Vraagt de therapeut.

"Omdat Jens de kinderen ieder moment van mij af zou kunnen pakken," zeg ik zachtjes.

"Alsof ik dat laat gebeuren," zegt Bill.

"Jij misschien niet, maar, er is nooit aangifte gedaan tegen Jens. Er is geen bewijs dat hij jou ooit zou hebben verkracht. Hij kan zo bezoekrecht aanvragen wanneer hij erachter komt en via de media is dat niet zo moeilijk, hij hoeft alleen maar te rekenen, en hij kan dat bezoekrecht nog krijgen ook." En het enige wat ik aanricht met mijn woorden is dat ik Bill er bang mee heb gemaakt.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Misschien wel beter voor Bill
    Hij weet nu wel de waarheid

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen