Tom POV.

"Tom, ik heb een brief van William," zegt Bill en hij geeft de brief aan mij.

"Niet zo hard schat," zeg ik en ik gebaar naar Benjamin die maar iets verderop aan het spelen is.

"Sorry. Maar hij heeft niks gehoord," zegt Bill en ik knik even waarna ik de brief lees.

"Ga jij?" Vraag ik.

"Ik weet niet. De bedreiging dat hij anders hier weer komt bevalt mij niks. Dan wil ik liever met jou naar daar zodat de kinderen hier in ieder geval kunnen blijven," zegt Bill zachtjes en ik neem zijn hand vast.

"Okay, we gaan," zeg ik en Bill knikt.

"Dank je Tom. Dan kunnen we kijken wat hij wilt en hem hopelijk weer op z'n plaats zetten. Hij moet ook maar weten dat hij bij ons uit de buurt moet blijven," zegt Bill en ik knik instemmend.



Een dag later beginnen we al aan de voorbereidingen. De dienstmeisjes laten we wel weten waar we heen gaan zodat we niet ineens zijn verdwenen als daar wat gebeurt. De kinderen daarentegen hoeven het niet te weten. Zeker Benjamin niet. Dat zou oud zeer alleen maar aanwakkeren, net nu hij weer gelukkig is.

"Tom, ben je er kaar voor?" Vraagt Bill.

"Ja, maar ik wil nog wel één keer de kinderen weer knuffelen als dat mag," zeg ik.

"Ja, natuurlijk Tomi, ga je gang," zegt Bill en ik knik waarna ik opnieuw naar de kinderen loop.

Reacties?

Reacties (1)

  • Luckey

    Als die William wat doen
    Hak ik hem in stukjes!
    Ze nemen toch beveiling mee? Dat moet als koning zijn

    1 jaar geleden
    • syllie1992

      Dat doen ze zeker:)Alleen al voor onderweg daar naartoe is beveiliging van levensbelang:)

      1 jaar geleden
    • Luckey

      Daarom! Dus dat moet je regelen xP
      Anders ga ik wel meexDhak ik William lul er afxDkinderen krijgen kan die toch niet

      1 jaar geleden
    • syllie1992

      Hahah, lol. Dat wil ik zien gebeuren:P

      1 jaar geleden
    • Luckey

      🤪

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen