Jaela pov:


Met mijn dienblad keek ik om me heen of ik ergens kon gaan zitten.
'Je kon naast ons gaan zitten,' zei Sebastiaan zwaaiend naar me aan tafel.

Dat ging ik ook doen.

Hij was tot nu toe een van de vriendelijke leerlingen hier.
Hij keek me aan. 'Ik zag dat je naast die tuttige D-Elitie meisjes wilde zitten, alleen jammer dat niet iedereen bij die tafel welkom is. Zo mogen jongens niet eens in die club komen, maar ik heb er gelukkig geen issues voor.'
Sebastiaan nam een slok van zijn drinken en ging weer verder. 'Hoe waren de audities trouwens?'
'Goed, ik ben door.' ik was een van de weinige die official leerling werd.'
Dit moest ik mijn vader en mijn broers appen of misschien bellen, alleen jammer dat de wifi vaak weg viel. Geen idee waarom dat was. En wel in deze tijd.
'Dat is goed nieuws,' zei Marley naast mij.
'Mooi, nu zie ik dat je enthousiast bent,' zei Sebastiaan tijdens het avond eten.
'Daar moet jij mij sowieso voor bedanken. Als ik er niet meteen ingegrepen had zou ze van school gestuurd worden,' zei Tobias.
Marley keek om zich heen en keek Tobias weer aan. 'Dat zal ik niet te hard zeggen als ik jou was.'
'Want?' Dennis richtte zijn blik op mij. 'Zou je dan niet door zijn?'
'Nou, ik...' Ik kan mijn zin niet afmaken.
'Er was paar misverstanden, dat ze zogenaamd die nacht buiten was.'
'En was je dan buiten die nacht?'
'Nee, ze was bij mij,' viel Marley Dennis in de reden. 'Maar laten we het daar niet over hebben. In plaats daarvan kunnen we het over...' Haar blik was ergens anders. Geen idee waarom.

De gesprek met de groep ging best soepel dan ik verwacht had, alleen was ik nog best wel gesloten naar de anderen. Volgens andere zaten er niet leerlingen met een Canadese nationaliteit. Er zaten ook genoeg leerlingen uit andere landen uit de wereld, zoals Sebastiaan. Hij vertelde me dat hij en zijn Familie uit Nigeria komen en dat hij daar op een Engelse peperdure school had gezeten en al sinds kind af aan dans en muzieklessen volgde.

Marley en de Sheltons broers kennen elkaar blijkbaar al uit de kindertijd. Ik had zelf niet verwacht dat Marley en haarzussen op dezelfde school zaten als Dennis en Tobias.

'Shit, mijn zus. Ik moet gaan.'
'Kan ik soms met je mee?' vroeg Tobias. 'Ik ben namelijk goed met de meisjes.'
'Dat lijk me geen goed idee, sorry. Hopelijk spreken we elkaar,' zei ze nog en ze ging met haar dienblad van onze tafel naar Rosa.

'Waarom moeten we naar het theaterzaal gaan?' vroeg ik zaterdag aan Sebas die naast me ging zitten.

'Dat is elk jaar wel zo. Elk jaar moeten leerlingen zich verzamelen bij deze kleine theaterzaal. En wel nadat de eerstejaars de eerste week hun audities gedaan hebben. Het is volgens mij al jaren zo. En die vraag had ik vorig jaar ook toen ik hier voor het eerst kwam.'
Ik keek achterom naar een glim van Marley. Ik zag haar met paar andere paar rijen achter ons.
Marley zwaaide vriendelijk. Ik zwaaide terug.
Rosa had ons opgemerkt. Ze keek me plots kwaad en brutaal tegelijkertijd aan. Rosa leek best een vriendelijke meid te zijn, maar ze gaf verwarrende signalen af. Ik kreeg er een onaangename gevoel van.

De twee meiden Dilanna en Shirley zaten naast haar. Jake en Dennis zaten ook bij haar in de rij.
Het werd al langzaam druk in de zaal. Leerlingen die met elkaar praten. Ik had me allang omgedraaid.
Het werd plots stil van het getik op de microfoon.
'Mag ik even jullie aandacht?' reageer een man. Op het podium stond een getinte man van middelbaar leeftijd. Sommige plukken haar waren bij hem pigmentloos. Vooral bij zijn hoofdhaar, baard en snor, waardoor hij er wat ouder uitzag. Bij het podium zaten nog twee leraren.
'Welkom allemaal bij het nieuwe schooljaar op het Privéschool voor kunst en performing. Dit jaar waren er bijna duizend aanmeldingen van de nieuwe leerlingen, waarvan er maar slecht plaats was voor honderdvijfentwintig leerlingen. De gelukvolgels mogen trots zijn van hun presentatie de afgelopen week op deze eliteschool.' Hij kuchte en ging weer verder. 'Ik ben Marcus Pearsons, de directeur van deze school.' Meneer Marcus keek ons een voor een aan. 'Op deze school verwacht ik dat jullie het komende jaar jullie best doen. Zes dagen in de week hebben jullie hier op deze school les.'
Wat zes dagen per week?
'Op zaterdag zijn er geen lessen, maar sinds ongeveer dertig jaar is er op zondag les in plaats van zaterdag. Maar verder zullen dit jaar jammer genoeg paar leerlingen de school moeten verlaten omdat hun talentontwikkeling niet verder ontwikkeld zijn of omdat ze paar keer de regels hebben overtreden. En bij regels wil ik nog even de aandacht hebben.'
Dat je 's nachts niet naar buiten mocht wist ik sinds gisteren al.
'Als het goed is hebben jullie het handboek van deze school al meegekregen. Daarin staan ook de regels.'
De decaan legde uit dat alcohol, alle vormen van drugs of verdovingsmiddelen niet toegestaan waren. Om 8:15 begonnen de lessen en dat we op tijd verwacht werden. De theorie vakken moeten we volgen om te slagen. Ze tolleren geen spijbelen of ongehoorzame leerlingen. Verder legde hij uit dat er om negen uur jongens niet naar de meisjes vleugel mogen of andersom. Iedereen moet op die tijdstip in het gebouw zijn.
En we moeten zelfs toestemming vragen om het gebouw te verlaten tijdens onze vrije dagen of uren. Om tien uur moesten we naar onze kamer en om half elf moesten alle lichten uit.

De decaan schraapte zijn keel en ging verder met zijn woord. Pesten was verboden. En nog paar regels waar we moesten houden.
'Overtreedt je drie keer van deze regels dan word je geschorst. Bij hele ergere vorm van pesten of iemand onderuithalen zal je meteen van school gestuurd worden. Is dat allemaal duidelijk?'
'Luid en duidelijk meneer?' schreeuwde iemand paar rijen achter me.
'Goed, Madame Le Grámmiere neemt het woord verder van me over.'
Een wat ouder vrouw die een beetje in het mollige kant was ging voor het microfoon staan.
'Op deze school wordt er tweetalig lesgegeven. Engels en Frans. Het interesseert me verder niet of je een van die twee talen moeilijk kan verstaan. Er wordt van je verwacht dat je alleen voldoendes haalt. Heb je meer dan twee keer onvoldoende voor een bepaald vak gehaald op deze school dan moet je deze school verlaten, op uitzonderingen van onvoldoendes die herkanst kunnen worden. Slechts een klein deel van jullie zullen tot het laatste jaar het halen. Deze school eist veel talent, wilskracht en passie. Talent daarentegen is niet genoeg. Jullie zullen hard moeten trainen om beter te worden, daarom zijn er speciale ruimtes om jullie talenten te oefenen. Of het nu dans, muziek of beeldend kunst is. Wij als leraren en coaches gaan ook kijken of jouw passie daar ligt. Een klein deel van de eerstejaars zullen het niet halen, maar de helft van de leerlingen uit de hogere klassen zullen het einde van het schooljaar niet halen.'
Meneer Marcus pakte de microfoon aan. 'Ik hoop dat de regels en de verwachtingen genoeg duidelijkheid geeft over jullie? Jullie kunnen voor mij apart weer gaan. De lessen zullen voor maandag beginnen deze zondag zijn er geen lessen. Ik wens jullie allemaal nog een fijne middag.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen